Μίλησε ο (ιταλικός) λαός

Μίλησε ο (ιταλικός) λαός

Μάθημα για όλους μας να γίνει αυτό που συνέβη την Κυριακή στην Ιταλία. Τον σπουδαίο, σοβαρό, τεχνοκράτη και κεντρώο Μάριο Ντράγκι διαδέχεται ο «αχταρμάς» που συνιστά η συμμαχία της ακροδεξιάς Τζόρτζια Μελόνι με τον (86ετή!!) Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τον άλλο ακροδεξιό, τον Ματέο Σαλβίνι, που ιδανικά θα ήθελε να βγει από τον τάφο του ο Μουσολίνι να διοικήσει την Ευρώπη.

Σου λέει «ψήφισε ο λαός». Μάλιστα, ψήφισε. Αλλά με 35% αποχή, δηλαδή σχεδόν με τους τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους να κάθονται σπίτι τους, ποιος λαός ακριβώς ψήφισε και τι αποτέλεσμα προέκυψε από την ψήφο του;

Γιατί συνέβη αυτό; Πρώτον, γιατί η σινιόρα Μελόνι και τα άλλα δύο παλικάρια υποσχέθηκαν τα πάντα σε όλους (κάτι σας θυμίζει αυτό, δεν μπορεί…). Δεύτερον, διότι το τρίο έπαιξε, μέχρι εκεί που δεν παίρνει, με τον λαϊκισμό. Και τρίτον, διότι και οι Ιταλοί ψήφισαν όπως συνήθως ψηφίζουμε κι εμείς – ελπίδα. Σου λέει, απέναντι σε αυτόν που μας έκανε τη ζωή δύσκολη θα ψηφίσουμε αυτόν που μας υπόσχεται ότι θα την κάνει πιο εύκολη. Και… «δεν πάει και το παλιάμπελο»;

Οτι «θα πάει και το παλιάμπελο» θα το ανακαλύψουν σύντομα, είναι σίγουρο. Ομως, η ζημιά που θα έχει συμβεί σε εκείνους και στην Ευρώπη προοιωνίζεται ανεπανόρθωτη…

Η Ιταλία που ταλανίζεται από ένα δημόσιο χρέος, το οποίο ξεπερνάει τα 2,3 τρισ. ευρώ (εμείς μπήκαμε στα Μνημόνια με το 1/10 του ιταλικού χρέους), με 10 εκατομμύρια κατοίκους στη φτώχεια και την ανεργία, εισήλθε από την Κυριακή σε μια τεράστια περιπέτεια, διότι «ο λαός μίλησε»…

Μα τι λέω; Το 2015, μήπως δεν είχε «μιλήσει ο λαός» και στην Ελλάδα; Και έφερε στην εξουσία το «αριστερό αγόρι», το οποίο, αφού μάγεψε τον κόσμο και την Ευρώπη με τις θεαματικές του κωλοτούμπες, έφυγε, αφήνοντας πίσω του ένα Μνημόνιο, το τρίτο και χειρότερο, που εκχώρησε τα ασημικά της χώρας για περισσότερο από 60 χρόνια. Να τα λέμε κι αυτά…

Η σιωπή είναι χρυσός

Πoια είναι η σινιόρα Μελόνι, που θα είναι και η επόμενη πρωθυπουργός της Ιταλίας, υποθέτω έχετε ενημερωθεί. Εγώ απ’ όλα όσα έχει δηλώσει κατά καιρούς στέκομαι σε κάτι απίθανα που είπε, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, και τα οποία, αντί να ξεσηκώσουν τον κόσμο εναντίον της (για τις απόψεις της), την έφεραν στην εξουσία, αν λέει κάτι αυτό και για τα δικά μας εδώ. Τι είπε το κορίτσι; Τα ακόλουθα (ανατριχιαστικά, για έναν δημοκρατικό πολίτη όπως εγώ):

«Ναι στη φυσική οικογένεια, όχι στο λόμπι LGBT, ναι στη σεξουαλική ταυτότητα, όχι στην ιδεολογία του φύλου… όχι στην ισλαμιστική βία, ναι στη διασφάλιση των συνόρων, όχι στη μαζική μετανάστευση… όχι στη μεγάλη διεθνή χρηματοδότηση… όχι στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών!».

Καλά ξεμπερδέματα να ευχηθούμε στους «ούνα φάτσα, ούνα ράτσα» γείτονες Ιταλούς. Οσο για το ιερατείο των Βρυξελλών, γίνεται μία φορά να βγάλετε τον σκασμό όταν πρόκειται περί εκλογών κάποιου; Το λέω, διότι η κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δύο ημέρες προ των εκλογών, βγήκε και «προειδοποιούσε» τους Ιταλούς για την επικείμενη επιλογή τους στο πρόσωπο της Μελόνι. Τα ίδια δηλαδή που είχε κάνει ο Σόιμπλε πριν από τις εκλογές του 2015 και έστειλε χιλιάδες ψηφοφόρους στις κάλπες να αναδείξουν πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ.

Shut up, ρε!

Οι υποκλοπές «πάνε» Βρυξέλλες

Εμείς εδώ, τα ίδια, Παντελή μου, τα ίδια, Παντελάκη μου. Υποκλοπές, παρακολουθήσεις, επιτροπές, ξανά επιτροπές, μάρτυρες και μαρτυρίες, στοιχεία που υπάρχουν και δεν βρίσκονται και άλλα στοιχεία που υπήρχαν και τα έφαγε το μαύρο το σκοτάδι, και η αγωνιώδης προσπάθεια να βρεθεί μια άκρη για το τι έχει συμβεί πραγματικά. Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία, κουτσά στραβά, προχωρεί. Oπως έχω αναφέρει, την εβδομάδα αυτή ο Νίκος Ανδρουλάκης θα παρουσιαστεί στην Εξεταστική Επιτροπή προκειμένου να αναλύσει κυρίως τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για το πλέγμα «ΕΥΠ, μορφή και έργο – παρακολουθήσεις – εθνική ασφάλεια – προστασία των θεσμών και των πολιτών». Φυσικά θα απαντήσει και σε όποιες ερωτήσεις τού τεθούν για το δικό του θέμα, που ήταν αυτό το οποίο ανέδειξε ουσιαστικά το σκάνδαλο. Αλλά, όπως ανέφερα και το Σάββατο, η παρουσία του στην Επιτροπή θα είναι ως αρχηγού του τρίτου κόμματος της Βουλής – θεσμική. Το άλλο που θα αναφέρω, σε συνδυασμό με την παρουσία στην Ελλάδα αυτή την εβδομάδα της αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τις Αξίες και τη Διαφάνεια Βέρα Γιούροβα, είναι ότι δεν θα υπάρξει συνάντηση μαζί της. Αυτό που θα συμβεί είναι ότι την επόμενη εβδομάδα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα μεταβεί στις Βρυξέλλες, προκειμένου να καταθέσει στοιχεία για την υπόθεση της παρακολούθησής του στην επιτροπή PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το παλεύει ο άνθρωπος, και θα συνεχίσει να το παλεύει όσο η κυβέρνηση δεν κάνει αυτό που πρέπει – να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις και να δείξει ότι έχει την τόλμη να περιφρουρήσει πραγματικά τους θεσμούς από την ασύδοτη δράση των μυστικών υπηρεσιών…

Το απόρρητο, η ντάμα ατού…

Με αφορμή τις παρακολουθήσεις και όσα έγραφα το Σάββατο, έλαβα ευγενική επιστολή αναγνώστη μου, ο οποίος θέτει μια αντίφαση που σημειώνεται αναφορικά με τις παρακολουθήσεις – το πότε ισχύει το απόρρητο. Μου γράφει λοιπόν ο κ. Γ.Κ. (τα πλήρη στοιχεία του φυσικά τα έχω), γιατί εσείς οι δημοσιογράφοι ζητάτε την άρση του απορρήτου αναφορικά με την υπόθεση της παρακολούθησης του κ. Ανδρουλάκη, αλλά όταν καλείστε να αποκαλύψετε τις πηγές σας, να άρετε δηλαδή το απόρρητο σε σχέση με την προέλευση μιας πληροφορίας, υπεραμύνεστε αυτού του απορρήτου; Και με αφορμή όσα έγραφα το Σάββατο για την παρακολούθηση του Ν. Ανδρουλάκη, μου γράφει: «Θα ήσασταν διατεθειμένος να αποκαλύψετε τις πηγές σας, που μάλιστα – όπως γράφετε – δεν επιδέχονται αμφισβήτηση;».

Βρήκα, πρέπει να ομολογήσω, πολύ δίκαιο τον προβληματισμό του αναγνώστη μου, που ξεκινάει την επιστολή του με μάλλον θεαματικό τρόπο: «Θα έχετε ακούσει το γνωστό που ισχύει στην πρέφα, όλες οι ντάμες καβαλιούνται, πλην της ντάμας ατού»!..

…και η μεγάλη διαφορά

Ομολογώ ότι δεν είχα ακούσει τον συγκεκριμένο όρο της πρέφας, πολύ απλά γιατί δεν ξέρω από πρέφα. Μπορώ όμως να μιλήσω για το δημοσιογραφικό απόρρητο. Το οποίο σωστά ισχύει, γιατί από την άρση του δεν καταστρέφονται μόνο πηγές (αν δεν προστατέψεις την πηγή σου, είναι βέβαιο ότι δεν θα σε τροφοδοτήσει ποτέ ξανά αυτή, και ενδεχομένως καμία άλλη), αλλά πλήττονται, πιθανόν ανεπανόρθωτα, και άνθρωποι – κοινωνικά, οικονομικά, επαγγελματικά. Μπορεί να κινδυνεύσει ακόμη και η ζωή τους.

Οφείλεις λοιπόν να την προστατέψεις την πηγή σου – κι εγώ το έχω κάνει κατ’ επανάληψιν και το κάνω διαρκώς.

Αλλά στην περίπτωση ενός πολιτικού αρχηγού, ο οποίος παρακολουθείται από την κρατική μυστική υπηρεσία, είναι επιβεβλημένο να μην τηρηθεί κανένα απόρρητο. Διότι, αν δεν αρθεί, θα επιτρέψει να κυκλοφορεί ανάμεσά μας και να διεκδικεί την ψήφο μας ένας πολιτικός αρχηγός ο οποίος ενδεχομένως να είναι εξωνημένος, υποκείμενο εκβιασμών από τρίτους, ακόμη και υπηρέτης ξένων συμφερόντων.

Το θέλουμε αυτό; Και, στην τελική, ποιος είναι αυτός που μπορεί να αποφασίζει για τη διατήρηση ενός απορρήτου το οποίο θα καλύπτει ένα τέτοιο άτομο; Συγγνώμη, αλλά αυτό κατά μία έννοια συνιστά ειδεχθές έγκλημα κατά της χώρας…