Ουδείς είναι υπεράνω υποψίας
«Δεν συμφωνώ με τον ερμηνευτικό ισχυρισμό ότι το Σύνταγμα απαγορεύει την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων» τονίζει στα «ΝΕΑ» ο πρώην υπουργός και τότε πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ n Τι λέει για την οικονομία και τις «τερατογενέσεις»
«Θα ήταν επικίνδυνη επιλογή, παράλογη και εκτός πραγματικότητας» η απαγόρευση παρακολουθήσεων πολιτικών προσώπων, δηλώνει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ. Επιστρέφει μάλιστα στα χρόνια του ’90, κάνοντας λόγο για διασυρμό της χώρας στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, που «θα μπορούσε να είχε αποτραπεί από πριν εάν και εκείνη την περίοδο δεν πρυτάνευε η λανθασμένη αντίληψη μη παρακολούθησης πολιτικών προσώπων» – μιλώντας εμμέσως για την υπόθεση Οτσαλάν το 1999. Οσον αφορά το απόρρητο, ο ίδιος τονίζει πως «είναι νόμιμη η επίκληση του απορρήτου», όχι όμως «όταν αφορά σε πασίδηλα γεγονότα καταχρηστικής άσκησης πράξεων παρακολούθησης».
Διατελέσατε πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ. Ποια είναι η εικόνα που έχετε αποκομίσει για τη λειτουργία της;
Προσωπικά σέβομαι και υπολήπτομαι τον σημαντικό ρόλο και τη σημασία που έχει για την ασφάλεια της χώρας μας η ΕΥΠ. Δυστυχώς στην Ελλάδα αξιοποιείται συχνά με αναίδεια στο πλαίσιο του πολιτικού ανταγωνισμού και ας μην παριστάνουν κάποιοι τώρα τους ευαίσθητους και τις μωρές παρθένες. Διαβρώνεται επίσης συχνά από τα κόμματα και από ξένες μυστικές υπηρεσίες. Παρ’ όλα αυτά αντέχει ακόμη.
Εμποδίζουν, δηλαδή, κάποιοι την εξέλιξη της ΕΥΠ σε μια σύγχρονη υπηρεσία πληροφοριών;
Η Ελλάδα εξακολουθεί δυστυχώς να μη λειτουργεί ως μια θεσμική Δημοκρατία. Δεν πορεύεται με κανόνες αυτοπειθαρχίας στους θεσμούς. Δεν τους σέβονται, τους περιφρονούν και τους επικαλούνται μόνο για να πλήξουν τους αντιπάλους. Η ΕΥΠ δεν μπορεί να γίνει νησίδα αρετής αν δεν προηγηθούν βαθιές πολιτικές μεταρρυθμίσεις.
Μπορούν να αλλάξουν αυτά και πότε;
Είναι θέμα βαθιά πολιτικό. Στις θεσμικές Δημοκρατίες δεν υπάρχουν πεδία εξουσίας άλλα μόνο πεδία ευθύνης, είτε είναι πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές είτε οιοσδήποτε άλλος στον οποίο τού έχει ανατεθεί από τον λαό καθήκον. Η ιδιότητα του πολιτικού δεν μπορεί να θεωρείται ακόμη στη χώρα μας ιερό τοτέμ με ιδιαίτερα προνόμια. Αυτό δεν τιμά την ιστορία μας, δεν δίνει προοπτική στο μέλλον μας. Αντίθετα, είναι καθυστέρηση, αταβισμός και νοοτροπία παλαιών μπέηδων και πολιτικών κοτζαμπάσηδων που ευδοκιμούν ακόμη.
Συμφωνείτε με τη θέση ότι το Σύνταγμα απαγορεύει την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων;
Δεν συμφωνώ με αυτόν τον ερμηνευτικό ισχυρισμό. Θα ήταν επικίνδυνη επιλογή, παράλογη και εκτός πραγματικότητας. Κανείς δεν εξαιρείται. Ουδείς είναι υπεράνω υποψίας. Για ζητήματα κυρίως εθνικής ασφάλειας και οικονομικών εγκλημάτων σε μια θεσμική και άγρυπνη αλλά όχι ταραγμένη Δημοκρατία όλοι είναι αυτονοήτως ελέγξιμοι, με εγγυήσεις.
Υπήρξε ιστορικό προηγούμενο όπου προέκυψε θέμα παρακολούθησης των τηλεφώνων πολιτικών προσώπων;
Ναι. Επί θητείας μου στο υπουργείο Εσωτερικών στα τέλη της δεκαετίας του ’90 προέκυψε ένα γνωστό οδυνηρό γεγονός εθνικής ασφάλειας. Η χώρα τότε αναστατώθηκε και διασύρθηκε διεθνώς. Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί από πριν εάν και εκείνη την περίοδο δεν πρυτάνευε η λανθασμένη αντίληψη μη παρακολούθησης πολιτικών προσώπων. Αφορούσε σε πέντε βουλευτές των δύο μεγαλύτερων τότε κομμάτων οι οποίοι, παρά το ίσως καλοπροαίρετο της απερίσκεπτης πρωτοβουλίας τους, τελικά έβλαψαν τη χώρα.
Τι πιστεύετε για την τηλεφωνική παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη και για ποιον λόγο νομίζετε ότι έγινε;
Η νομιμοφανής παρακολούθηση του κ. Ανδρουλάκη ήταν μια άφρων και μη συγγνωστή πράξη. Αν δεν μπορούσαν κάποιοι να αντέξουν στον πειρασμό να μάθουν οπωσδήποτε ποιες ήταν οι πολιτικές διεργασίες που γίνονταν τότε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, υπήρχαν και άλλοι χίλιοι δυο θεμιτοί τρόποι και όχι να εμπλέξουν τόσο ανόητα την ΕΥΠ.
Πρέπει να αρθεί το απόρρητο στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής;
Για ζητήματα αμιγώς εθνικής ασφάλειας θεωρώ ότι προφανώς είναι νόμιμη η επίκληση του απορρήτου. Οχι όμως όταν αφορά σε πασίδηλα γεγονότα καταχρηστικής άσκησης πράξεων παρακολούθησης.
Ερχεται ένας βαρύς οικονομικός χειμώνας φέτος;
Η χώρα είναι εξασθενημένη οικονομικά. Ο οικονομικός παγετώνας είναι ήδη ορατός και μόνο όσοι δεν έχουν μάτια και εσωτερική εντιμότητα δεν το βλέπουν. Η Ευρώπη επίσης εξασθενεί μέρα με τη μέρα. Είναι σε ορατή πορεία πολιτικής και οικονομικής δοκιμασίας για τους λαούς της. Πληρώνει την εμφανή ανεπάρκεια των σημερινών ηγεσιών της. Δείχνουν αμήχανοι και άβουλοι, αδύναμοι να αντιδράσουν. Είναι εμφανές ότι έχουν αφήσει την Ευρώπη στη διάθεση των γεγονότων που διαμορφώνουν τρίτοι ερήμην της. Είναι προφανές ότι αυτό θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο και τη διαφαινόμενη νέα οικονομική περιπέτεια της χώρας μας. Περίπου 1,5 εκατομμύριο ελληνικά νοικοκυριά θα υποφέρουν αυτόν τον χειμώνα στη χώρα μας.
Και τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση;
Να σταματήσει να μοιράζει οριζόντια και πελατειακά λεφτά σε όλους. Να περιοριστεί στοχευμένα μόνο στα φτωχά νοικοκυριά και στις πολύ ευάλωτες επιχειρήσεις. Η χώρα είναι βαριά υπερχρεωμένη και δεν θα αντέξει. Διανεμήθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια μαζί με αυτά που ανακοινώθηκαν το Σάββατο της ΔΕΘ 56 δισεκατομμύρια. Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια σε ολόκληρη την Ευρώπη με κριτήριο το ύψος των παροχών ως ποσοστό του ΑΕΠ. Από τα δημοσιευμένα στοιχεία διαφαίνεται ότι αρκετά από αυτά τα δισεκατομμύρια έγιναν προσωπικές καταθέσεις, αγορές ακινήτων και ακριβών αυτοκινήτων, ακόμη και ενισχύσεις σε φοροφυγάδες με πολυτελή διαβίωση. Είναι απογοητευτικό κυβερνητικά στελέχη να πανηγυρίζουν για αυτή την πρωτιά. Αδικεί η κυβέρνηση τον εαυτό της με αυτόν τον τρόπο, γιατί έχει και σημαντικές επιτυχίες στον οικονομικό τομέα.
Την παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα από τη Θεσσαλονίκη πώς την είδατε;
Η φτώχεια του κόσμου βγήκε πάλι στην πλειοδοσία. Είναι φαινόμενο αναξιοπρεπές και προσβλητικό για τον λαό μας. Σκυλεύουν όλοι ψήφους πάνω στο άρρωστο κορμί της οικονομίας. Αναλογίζομαι τι θα γίνει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Υπάρχουν τρομώδεις εκτιμήσεις ότι από λεφτά των φορολογουμένων και από δάνεια κεφάλαια οι παροχές θα φτάσουν στο διπλάσιο των κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης. Και η κυβέρνηση απαντά σε αυτά συνήθως με άγονη αμηχανία του τύπου «προτεσταντικός λαϊκισμός» κ.λπ.
Μπορεί να προκύψουν μετεκλογικές «τερατογενέσεις», όπως σχολιάστηκε από τον Πρωθυπουργό;
Θεωρώ αυτά χαμηλής αξίας πολιτικά τερτίπια στα οποία καταφεύγουν συχνά τα κόμματα στις προεκλογικές περιόδους. Κυριαρχούμαι όμως από έναν φόβο. Η χώρα να περιπέσει σε κατάσταση πολιτικής αστάθειας και αβεβαιότητας. Αν αυτό συμβεί τότε οι οικονομικές και οι γεωπολιτικές συνέπειες μπορεί να αποδειχθούν εκρηκτικές. Για ένα όμως είμαι βέβαιος. Αλίμονο σε όλους εκείνους που τυχόν θα οδηγήσουν τη χώρα σε μια τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση.














