Ο νέος Ηρακλής των Φιλίππων

Νέος, ρωμαλέος, με τη λεοντή να κρέμεται από το αριστερό του χέρι και το χαρακτηριστικό του όπλο, το ρόπαλο, ο ημίθεος Ηρακλής που είχε φιλοτεχνηθεί σε μάρμαρο στα ρωμαϊκά χρόνια αντίκρισε το φως του ήλιου ύστερα από 19 αιώνες, χάρη στην αρχαιολογική έρευνα που διεξάγεται στην πόλη των Φιλίππων από ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου με επικεφαλής την καθηγήτρια Ναταλία Πούλου.

Πιο συγκεκριμένα, το γλυπτό κοσμούσε ένα πλούσια διακοσμημένο οικοδόμημα, πιθανώς κρήνη, που βρισκόταν στην πλατεία που δημιουργείται στο σημείο συνάντησης δύο βασικών οδικών αξόνων στην ανατολική πλευρά της πόλης.

Εντυπωσιακό και μεγαλύτερο του φυσικού μεγέθους το άγαλμα του Ηρακλή, που απεικονίζεται αγένειος και με νεανικό σώμα, στο κεφάλι του φέρει στεφάνι από φύλλα αμπέλου δεμένο στο πίσω μέρος με ταινία, τα άκρα της οποίας καταλήγουν στους ώμους.

Το άγαλμα του 2ου αι. π.Χ. κοσμούσε ένα οικοδόμημα το οποίο, σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα, χρονολογείται μεταξύ του 8ου και 9ου αι. μ.Χ. Η χρονική απόσταση που χωρίζει τη χρονολογία κατασκευής του γλυπτού από εκείνη του οικοδομήματος δεν προβληματίζει τους αρχαιολόγους, καθώς είναι γνωστό από τις πηγές αλλά και από τα αρχαιολογικά δεδομένα ότι στην Κωνσταντινούπολη αγάλματα κλασικής και ρωμαϊκής περιόδου κοσμούσαν κτίρια και χώρους δημόσιας χρήσης έως την ύστερη βυζαντινή περίοδο και το συγκεκριμένο εύρημα καταδεικνύει τον τρόπο διακόσμησης των δημόσιων χώρων στις σημαντικές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Φίλιπποι.