Τραγουδιστές, πανεπιστήμια και Αστυνομία

«Η γνώση στα πανεπιστήμια είναι δευτερεύον θέμα». Η διαπίστωση ανήκει στον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τη μοιράστηκε από σκηνής στη συναυλία που έδωσε στο ΑΠΘ ενάντια στο μέτρο της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας (ΟΠΠΙ). Μια διαπίστωση που συμπυκνώνει όλη τη νοοτροπία που καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια για τη γνώση και την αριστεία και ένα μέτρο το οποίο έχει ήδη καταστεί στην πράξη ανενεργό. Συχνά πυκνά προσφέρει και στιγμές σουρεαλισμού. Ας πούμε, μετά τις αντιδράσεις από φοιτητικές παρατάξεις που έχουν τη στήριξη των μητρικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και από μερίδα πανεπιστημιακών, τελικά αποφασίστηκε να απαγορευτεί στις ΟΠΠΙ να χρησιμοποιούν τις μεθόδους καταστολής που έχει στη διάθεσή της η κανονική Αστυνομία. Ετσι, εσχάτως, εκτυλίσσονται σκηνές Monty Python. Δίπλα στις ΟΠΠΙ περιπολούν τα όργανα της κανονικής Αστυνομίας, ώστε να τους προφυλάσσουν. Επιπλέον, μετά τις αντιδράσεις, θα απαγορεύεται στις ΟΠΠΙ να εισέρχονται στους χώρους των πανεπιστημίων. Εν ολίγοις, θα τα φυλάνε όντας έξω από αυτά και από απόσταση. Μάλλον με τη σκέψη. Και όταν λέμε πανεπιστήμια, εννοούμε Πανεπιστημιούπολη και Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου. Ας πούμε, δεν θα υπάρχουν ΟΠΠΙ έξω από το ΕΜΠ στην Πατησίων, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, ούτε τη Νομική. Και παρά το ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι «τη γνώση μπορείς να την αποκτήσεις χωρίς υποτιθέμενες βιβλιοθήκες», συνεχίζοντας τον συλλογισμό του ότι είναι δευτερεύον θέμα οι γνώσεις στο Πανεπιστήμιο, η κυβέρνηση τον αγνόησε και έτσι η Αστυνομία θα περιφρουρεί και την κατασκευή βιβλιοθήκης στο πολυσυζητημένο στέκι που βρισκόταν υπό κατάληψη στο ΑΠΘ επί 34 χρόνια.
Μια γενικευμένη κουλτούρα ανομίας που διαπερνά όλη την κοινωνική πυραμίδα, με βουλευτές που κάνουν παρατηρήσεις σε πρυτάνεις επειδή επιτρέπουν να εφαρμόζεται ο νόμος, φοιτητικές παρατάξεις που αντιλαμβάνονται ως αυτονόητο δικαίωμά τους να καταστρέφουν δημόσια περιουσία και πολιτικούς και κόμματα που ολιγωρούν στην εφαρμογή του νόμου, υπό τη δική μας πίεση των δημοσιογράφων, που χωρίς πολλή σκέψη μεταδίδουμε ότι «οι φοιτητές αντιδρούν στην Πανεπιστημιακή Αστυνομία» χωρίς να διευκρινίζουμε ότι πρόκειται για συγκεκριμένη μερίδα. Φέρ’ ειπείν, εγώ θυμάμαι την Ελίνα Χατζηδημητρίου, τη φοιτήτρια που το καλοκαίρι πέτυχε το απόλυτο 10 στο ΑΠΘ και όταν ρωτήθηκε για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία είπε πως όχι μόνο δεν την ενοχλεί, αλλά πως συμφωνεί απόλυτα με την παρουσία της. Αλλά αυτή δεν πιάνεται. Για αυτήν μάλλον ήταν πρωτεύον θέμα η γνώση στο Πανεπιστήμιο.














