Τα μεγάλα προβλήματα του ρωσικού στρατού

Ενας απροετοίμαστος στρατός, ανεπαρκώς οπλισμένος, άκαμπτος και παρωχημένος στις στρατηγικές του, παραπλανημένος από την προπαγάνδα που επιβάλλει ο Βλαντίμιρ Πούτιν και από τον φόβο των στρατηγών του να την αντικρούσουν: σε τελική ανάλυση, ένας στρατός καταδικασμένος σε αποτυχία. Αυτό αποδείχθηκε, σύμφωνα με ειδικούς με τους οποίους μίλησε η ιταλική εφημερίδα «Repubblica», ότι ήταν το εκστρατευτικό σώμα που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου την εισβολή στην Ουκρανία.

Οι ειδικοί του Πενταγώνου άρχισαν να μιλούν για τις ρωσικές δυσκολίες γύρω από το Κίεβο ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου. Εμείς οι δημοσιογράφοι καθώς και οι αναλυτές και οι σχολιαστές σε όλον τον κόσμο αρχικά τις εκλάβαμε ως κλασικές προπαγανδιστικές υπερβολές. Και στη Δυτική Ευρώπη πολλοί ήταν εκείνοι που μεγαλοποιούσαν την «ακαταμάχητη υπεροχή» του «δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του κόσμου». Ωστόσο αρκούσε να μιλήσει κανείς στις αρχές Μαρτίου με ουκρανούς πολίτες που εκτοπίστηκαν από την Μπούτσα, το Χοστομέλ, το Ιρπίν και τις άλλες κατεχόμενες περιοχές για να συνειδητοποιήσει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στη ρωσική στρατιωτική μηχανή. «Πώς σας συμπεριφέρονται οι ρώσοι στρατιώτες;» ρωτήθηκαν γυναίκες, ηλικιωμένοι  και παιδιά. «Δεν μας έδωσαν σχεδόν καθόλου σημασία. Οταν μπήκαν στο σπίτι, έτρεξαν στην κουζίνα για να φάνε ό,τι φαγητό βρήκαν, πήραν ζεστά ρούχα και κουβέρτες, έκλεψαν βενζίνη από τις δεξαμενές» απαντούσαν ξανά και ξανά. Πώς ήταν  δυνατόν; Μόλις λίγες ημέρες μετά την εισβολή. Λίγες μόνο ημέρες μετά την επίθεση οι στρατιώτες ήταν ήδη τόσο πεινασμένοι και φορούσαν πολύ ελαφριές στολές για τους -20 βαθμούς της χειμερινής ουκρανικής νύχτας;

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τη «Repubblica», οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν παράσχει στη στρατιωτική διοίκηση του Κιέβου τις συντεταγμένες του ρωσικού σχεδίου και οι ειδικές ομάδες τους, ευέλικτες και εξοπλισμένες με πυραύλους εδάφους-αέρος και υπερσύγχρονα συστήματα δορυφορικής επικοινωνίας, έκαναν το αναπάντεχο. Από τον Ιούλιο η προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων προς το Λουγκάνσκ σταμάτησε.

Ο ισχυρισμός του ουκρανικού στρατού ότι έχει ανακαταλάβει 3.000 χιλιόμετρα εδάφους στα ανατολικά της χώρας διέψευσε όλες τις προβλέψεις. Η αντεπίθεση εξελίσσεται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν και θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες νίκες των Ουκρανών,  υποστηρίζει ο στρατιωτικός ιστορικός Μισέλ Γκόγια. «Οι ουκρανικές νίκες δείχνουν τις κραυγαλέες αδυναμίες του ρωσικού στρατού, ο οποίος βιώνει μια πραγματική πανωλεθρία στην περιοχή του Χάρκοβο. Οι καλύτεροι στρατιώτες του ρωσικού στρατού φθείρονται και αντικαθίστανται από νεοσύλλεκτους χωρίς πείρα. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι οι Ρώσοι δεν παρατήρησαν την προετοιμασία της ουκρανικής αντεπίθεσης, παρότι οι Ουκρανοί είχαν  συγκεντρώσει πέντε με έξι ταξιαρχίες – μεταξύ 10.000 και 15.000 ανδρών – και σημαντικούς πόρους στην περιοχή. Οι Ρώσοι αιφνιδιάστηκαν. Οι περισσότεροι αναλυτές δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο σε αυτό το στάδιο της σύγκρουσης».

Πώς μπορεί να εξηγηθεί η συγκεκριμένη εξέλιξη;  «Οι ρωσικές δυνάμεις που κρατούσαν την περιοχή η οποία δέχτηκε την επίθεση ήταν ένα κάπως ανομοιογενές μείγμα υποδεέστερων ταγμάτων και μονάδων από τις αυτονομιστικές Δημοκρατίες που οι Ρώσοι χρησιμοποιούν για την πρώτη γραμμή του μετώπου. Ετσι, έχουν πολύ λιγότερα κίνητρα από τους Ουκρανούς, οι οποίοι πολεμούν για την πατρίδα τους».