Ο σπουδαίος Φαίδων Ματθαίου

Μόνο τυχαίος δεν είναι ο χαρακτηρισμός «Πατριάρχης του ελληνικού μπάσκετ» που δόθηκε στον αείμνηστο Φαίδωνα Ματθαίου που έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου του 2011 σε ηλικία 87 ετών.

Καθώς είχε τρομερή επιρροή στο άθλημα ενώ είχε περάσει σχεδόν από όλους τους μεγάλους συλλόγους του ελληνικού μπάσκετ αφήνοντας το στίγμα του.

Ηταν ο πρώτος Ελληνας που ταξίδεψε στις ΗΠΑ για επιμόρφωση και από τότε άλλαξε όλη του η φιλοσοφία καθώς όπως είχε πει αρκετά χρόνια μετά στην Αμερική κατάλαβε ότι το μπάσκετ είναι απλό και όχι περίπλοκο που το βλέπαμε εμείς (τότε) στην Ευρώπη.

Ενας τρομερός άνθρωπος, που ήταν υπεραθλητής καθώς είχε ασχοληθεί με τον στίβο, έπαιξε πόλο, πινγκ πονγκ, τένις, έκανε σκοποβολή και ξιφασκία πριν τον κερδίσει η μεγάλη του αγάπη το μπάσκετ.

Είχε συνδέσει το όνομά του με τους περισσότερους μεγάλους του ελληνικού μπάσκετ και στο τέλος της καριέρας του μέτρησε 385 παιχνίδια πρωταθλήματος ως προπονητής, αριθμός που τον τοποθετεί στην 7η θέση από καταβολής Α’ Εθνικής (από το 1963-64) με 250 νίκες (6ος της αντίστοιχης λίστας).

Αν και πρωτόπαιξε πιτσιρικάς μπάσκετ στο ιστορικό, ανοιχτό γήπεδο της ΧΑΝΘ, ο πόλεμος τον ανάγκασε να περιμένει μέχρι τα 20 χρόνια του για να γίνει μέλος μιας ομάδας. Ηταν το 1944 στον Αρη του οποίου πρόεδρος ήταν ο πατέρας του. Ο Φαίδωνας Ματθαίου όμως συμμετείχε σε πολλά αθλήματα και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Ηταν πρωταθλητής Ελλάδας στη λιθοβολία, τερματοφύλακας στο τμήμα υδατοσφαίρισης του Αρη, πρωταθλητής Θεσσαλονίκης στο πινγκ πονγκ και αυτή η ξεχωριστή ικανότητα, του επέτρεψε να κάνει κάτι μοναδικό. Να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες από δύο διαφορετικά αθλήματα, ως κωπηλάτης το 1948 στο Λονδίνο και ως μπασκετμπολίστας το 1952 στο Ελσίνκι!

Ομως στο μπάσκετ έγραψε τις χρυσές σελίδες στην καριέρα του και μετά τον Αρη, βρέθηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Ελλάδας (1950, 1951, 1954) για να ακολουθήσουν το Σπόρτιγκ και ο Πανιώνιος πριν μεταπηδήσει στην ομάδα θρύλο του ιταλικού μπάσκετ, την Ινις Βαρέζε, με τον συμπαίκτη του στον Αρη, Αντώνη Φλόκα. Παράλληλα με τη διαδρομή του στους συλλόγους, έκανε σπουδαία καριέρα και με την Εθνική ομάδα και μάλιστα συμμετείχε στον πρώτο αγώνα της ιστορίας της, στο Ευρωμπάσκετ της Αιγύπτου (πήρε το χάλκινο μετάλλιο) το 1949 κόντρα στην Ολλανδία. Σε 44 παιχνίδια σημείωσε 539 πόντους.

Το τέλος της αθλητικής καριέρας του σήμανε την αρχή μιας άλλης λαμπρής καριέρας στην προπονητική, καθώς αμέσως μετά ανέλαβε την εθνική ομάδα των ανδρών (από το 1959 έως το 1971 σχεδόν ανελλιπώς) φτάνοντας τα 103 παιχνίδια με απολογισμό 47 νίκες και 56 ήττες, ενώ εργάστηκε και σε πολλές ομάδες με επιτυχίες. Ξεχωρίζουν το νταμπλ με τον Ολυμπιακό του 1976 και το Κύπελλο με τον ΠΑΟΚ το 1984 στον περίφημο τελικό των ξυρισμένων κεφαλιών.