Αποδέχθηκε την ήττα της η Μαγκνταλένα Αντερσον

Μόλις εννιάμισι μήνες παρέμεινε τελικά στη θέση της, παρά την προσωπική δημοφιλία της, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σουηδίας, η Σοσιαλδημοκράτισσα Μαγκνταλένα Αντερσον. Η ίδια αποδέχθηκε χθες το βράδυ, τρία 24ωρα μετά τις εκλογές κι ενώ καταμετρούνταν ακόμη οι τελευταίες ψήφοι του εξωτερικού, την ήττα της εκτιμώντας το προσωρινό εκλογικό αποτέλεσμα επαρκώς ξεκάθαρο. Γιατί το προβάδισμα του δεξιού επί του αριστερού μπλοκ είχε πια αυξηθεί στις τρεις έδρες, από μία που είχε ανακοινωθεί αρχικά. Είναι λοιπόν πλέον επίσημο: η Ακροδεξιά θα καθορίσει εφεξής τις εξελίξεις στη Σουηδία.

Συνολικά 176 έδρες απέσπασε το δεξιό μπλοκ, με τους ακροδεξιούς Σουηδούς Δημοκράτες να αναδεικνύονται και με τη βούλα πρώτη δύναμη στον χώρο, αφού εξασφάλισαν 20,6% των ψήφων και 73 έδρες έναντι 19,1% και 68 εδρών των άλλοτε κυρίαρχων Μετριοπαθών. Συνολικά 173 έδρες απέσπασε το αριστερό μπλοκ: οι Σοσιαλδημοκράτες εξασφάλισαν 30,4% των ψήφων και 107 έδρες, αναδείχθηκαν για μία ακόμα φορά, σύμφωνα με την παράδοση του τελευταίου αιώνα, πρώτο κόμμα, υποχρεούνται όμως να αφήσουν σε άλλους την πρώτη προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης. Η Αντερσον προανήγγειλε ότι σήμερα θα υποβάλει παραίτηση. «Θα ξεκινήσω τώρα το έργο του σχηματισμού μιας νέας κυβέρνησης που θα μπορεί να προσφέρει έργο, μιας κυβέρνησης για όλη τη Σουηδία και όλους τους πολίτες» δήλωσε από την πλευρά του ο επικεφαλής των Μετριοπαθών Ουλφ Κρίστερσον. Στην πραγματικότητα, τα δύσκολα μόλις τώρα αρχίζουν στη χώρα.

Μετά τις προηγούμενες εκλογές, το 2018, χρειάστηκαν 134 ημέρες προκειμένου να συγκροτηθεί κυβέρνηση. Ολα τα βλέμματα είναι όμως τώρα στραμμένα στον 43χρονο Τζίμι Ακεσον, τον επικεφαλής των Σουηδών Δημοκρατών, που κατάφερε να τετραπλασιάσει μέσα σε 12 χρόνια το έρεισμά τους και διεκδικεί πλέον συμμετοχή στην επόμενη κυβέρνηση – αν όχι την πρωθυπουργία. «Δεδομένου του εκλογικού αποτελέσματος, οι Σουηδοί Δημοκράτες νιώθουν ότι δικαιούνται να εγείρουν εντελώς διαφορετικές αξιώσεις. Είναι σαφές ότι πρέπει να μπορέσουμε να συζητήσουμε υπουργικά πόστα. Είναι σαφές ότι πρέπει να μπορέσουμε να συζητήσουμε για το πόστο του πρωθυπουργού και τις προεδρίες των διάφορων κοινοβουλευτικών επιτροπών» είχε δηλώσει ήδη από τη Δευτέρα ο Ρίτσαρντ Γιόμσοφ, γραμματέας του κόμματος. «Θέλω να γίνει ο Τζίμι πρωθυπουργός. Και αν δεν γίνει, ίσως να πρέπει να πάρει κάποιο υπουργικό πόστο. Δεν είναι παράλογο, είναι;».

Τα υπόλοιπα κόμματα του δεξιού μπλοκ, βέβαια, Μετριοπαθείς, Χριστιανοδημοκράτες και (πρωτίστως) Φιλελεύθεροι, το θεωρούν «παράλογο». «Η κόκκινη γραμμή μας είναι πως δεν θα συγκροτήσουμε κυβέρνηση από κοινού με τους Σουηδούς Δημοκράτες» δήλωσε ο βουλευτής των Μετριοπαθών Τόμας Τομπέ. «Οι Φιλελεύθεροι δεν θα αφήσουν τους Σουηδούς Δημοκράτες να εισέλθουν στην κυβέρνηση» διαβεβαίωσε η φιλελεύθερη βουλευτής Καρίν Κάρλσμπρο. Κι εντούτοις το «δημοκρατικό μέτωπο» που εξασφάλιζε την πολιτική περιθωριοποίηση των Σουηδών Δημοκρατών έχει από καιρό διαρραγεί στη χώρα – προεκλογικά, άλλωστε, κατέστη σαφές πως η αντιμεταναστευτική πολιτική τους έχει πλέον εξαπλωθεί σε μεγάλο κομμάτι του σουηδικού πολιτικού φάσματος. Ως «έναν σοβαρό σχηματισμό με εποικοδομητικές ιδέες» τούς έχει αποκαλέσει ο επικεφαλής των Μετριοπαθών Ουλφ Κρίστερσον. Το πιθανότερο σενάριο, λένε οι αναλυτές, είναι μια κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Κρίστερσον με την ανεπίσημη στήριξη των Σουηδών Δημοκρατών στο κοινοβούλιο. Κι έτσι ακόμα, όμως, η Ακροδεξιά αποκτά ρόλο ρυθμιστή – σε μια χώρα που θεωρούνταν επί δεκαετίες συνώνυμο του προοδευτισμού και της ανεκτικότητας.