Τζόκερ

Τζόκερ
Τυχερός ο Κυριάκος, το πιστεύω. Αυτός πια δεν είναι πρωθυπουργός, κυβερνήτης ή πολιτικός αρχηγός. Αυτός, παιδί μου, έχει κερδίσει το Τζόκερ. Κανονικά πρέπει να κυκλοφορεί με δέκα «μάτια» πάνω του και το χέρι της Φατίμα (αυτό δεν το εξηγώ, ψαχτείτε και λιγάκι, μην τα περιμένετε όλα στο χέρι) στην τσέπη.
Και εξηγούμαι, για να μην παρεξηγηθώ. Πάνω που πάει να «πέσει» από πολιτική άποψη το θέμα των υποκλοπών και των παρακολουθήσεων (μεταξύ μας, άπατη η προσπάθεια Σπίρτζη να «ξεκλέψει» κάτι από τη δόξα των παρακολουθούμενων…) και η αντιπολίτευση είναι φανερό ότι ψάχνεται να δώσει μία συνέχεια για να συνεχίσει τον (νευρικό) κλονισμό κυβέρνησης και Κυριάκου, να σου πετιέται ένας δικός του να κρατήσει το θέμα ψηλά. Να έχουμε να συζητάμε τα βράδια σε εστιατόρια και ταβερνεία, τώρα που ακόμη ο κόσμος είναι έξω και σε μετακαλοκαιρινό mood.
Το ότι στη σχετική προσπάθεια πρωταγωνιστικό ρόλο διεκδικεί η κυρία Ολγα Κεφαλογιάννη, μπορεί (για τους πολλούς) να είναι και τυχαίο, μπορεί και όχι (για ορισμένους, που γνωρίζουν να συνδέουν φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους πράγματα).
Γιατί η Ολγα, όπως είναι σε όλους μας γνωστό, είναι σημαντικό στέλεχος του πολιτικού προσωπικού της χώρας και όπως και να το κάνεις και με βάση την έως τώρα παρουσία της στον δημόσιο βίο, ό,τι λέει έχει μια βαρύτητα, ασχέτως του αν οι εχθροί της ισχυρίζονται ότι η βαρύτητα αυτή είναι αντίστοιχη της κατηγορίας… φτερού στον άνεμο!
Ωστόσο παρακάμπτω αυθωρεί κακίες όπως η συγκεκριμένη, για να σημειώσω την τρομερή εντύπωση που προκάλεσαν προχθεσινές δηλώσεις της στο κανάλι Kontra αναφορικά με τις υποκλοπές. Ιδιαίτερα δε το ακόλουθο απόσπασμα: «Ολοι εμείς που υπηρετούμε τους θεσμούς, θα πρέπει όταν κάτι λέμε να το εννοούμε (…) υπάρχει κανείς που είναι εκτός λογοδοσίας; Ολοι λογοδοτούμε. Εμείς οι πολιτικοί λογοδοτούμε για έναν λόγο περισσότερο».
Και πολύ σωστά τα λέει η κοπέλα, θα συμφωνήσω. Ποιος μπορεί άλλωστε να διαφωνεί με αυτές τις (έστω) κοινοτοπίες…
Κανόνας
Τι λέω επιπροσθέτως εγώ; Οτι και πάλι ο Κυριάκος φταίει, ο πρόεδρος Κυριάκος. Διότι στον πρώτο πρώτο εκείνο σχηματισμό της κυβέρνησής του, αμέσως μετά τη νίκη του στις εκλογές τον Ιούλιο του 2019, απέφυγε να υιοθετήσει ένα μικρό, τόσο δα, αίτημα, που είχε υποβάλει, με καλή, όπως πάντα, πρόθεση η αγαπημένη Ολγα.
Ο Κυριάκος είχε αποφασίσει να τη χρίσει υπουργό Πολιτισμού, αλλά δεν κατάλαβε πως η Ολγα είναι μια δυναμική γυναίκα, με ιδέες, με όραμα και με διάθεση να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο. Εξ ου και εκείνη απαίτησε να της δοθεί, μαζί με το υπουργείο Πολιτισμού, και εκείνο του Τουρισμού, προφανέστατα σε μια απόδειξη της απεριόριστης μετριοφροσύνης που τη διακρίνει. Διότι αν ήταν υπερφίαλη και αμετροεπής όπως την εμφανίζουν, μαζί με το Πολιτισμού και το Τουρισμού, θα απαιτούσε και το Παιδείας, το Αθλητισμού, το Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μην πω δε και το Εμπορικής Ναυτιλίας και Θαλασσών. Ο πρόεδρος Κυριάκος πάλι με το κλέος και την πυγμή που χαρακτηρίζει ένα νεοανακηρυχθέντα πρωθυπουργό απάντησε με ένα απογοητευτικό «όχι» στις μινιμαλιστικές απαιτήσεις της Ολγας, αγνοώντας έναν βασικό κανόνα στην πολιτική, που υποστηρίζει ότι στην πολιτική δεν υπάρχει «όχι», υπάρχει το «ναι μεν αλλά, ίσως, μπορεί, ενδεχομένως και να» – τέτοια.
Γιατί το έκανε δεν γνωρίζω, αλλά αν θυμάμαι καλά, και μάλλον θυμάμαι, εκείνο τον καιρό – μιλάμε τώρα για τον Ιούλιο του 2019 – είχε κυκλοφορήσει στα πέριξ της πλατείας Κολωνακίου καφενεία ότι η λατρεμένη Ολγα είχε απολέσει από ετών την «θείου χάρη» για λόγους που μου είναι αδιάφοροι. Και ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Κυριάκος έπαιζε σε άδειο γήπεδο. Του διέφυγε όμως ότι απορρίπτοντας το αγαθό αίτημα της βουλευτού του την έβαζε απέναντι να τον κοιτάζει με εκείνο το σκληρό κρητικό βλέμμα που μέσες-άκρες περιέγραφε τι θα συμβεί «όταν έρθει η ώρα».
Ηρθε η ώρα; Η Ολγα φαίνεται να το πιστεύει. Και το δείχνει. Το μόνο που της διαφεύγει είναι ότι, επί του παρόντος, ο άλλος είναι αυτός που κρατάει και το πεπόνι και το μαχαίρι – αυτός θα φτιάξει τους συνδυασμούς, αν με καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Απόντες
Δεν ξέρω τι λέει για όλα αυτά ο πρόεδρος Κυριάκος και αν έχει ενοχληθεί εκείνος τώρα με την Ολγα. Εγώ πάντως, αν ήμουν στη θέση του, θα ενοχλούμουν αφάνταστα από ένα γεγονός: ότι σχεδόν το σύνολο της κυβέρνησης και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝουΔου αποφεύγει συστηματικά να εκτεθεί σε σχέση με το βασικό πολιτικό θέμα της εποχής, που είναι οι υποκλοπές. Προσοχή, τονίζω βασικό πολιτικό θέμα, δεν το χαρακτηρίσω βασικό θέμα της χώρας, διότι εξ όσων διαπιστώνω από συζητήσεις, τηλεφωνήματα, μηνύματα κ.λπ. το θέμα υποκλοπές – παρακολουθήσεις έχει χαμηλή διείσδυση στην κοινωνία. Επί του παρόντος τουλάχιστον.
Επανέρχομαι: πλην του Αδωνη, του Πέτσα και ενός-δυο ακόμη, οι υπόλοιποι είναι απόντες. Δεν υπάρχουν πουθενά. Αν είναι «γραμμή», του είδους «αντιμετωπίζουμε το θέμα σαν να μην υπάρχει, για να μην το δαγκώσουμε», μπορώ να το καταλάβω. Αλλά η εντύπωση που έχω αποκομίσει συζητώντας με μερικούς από τους υπουργούς στη Θεσσαλονίκη, όπως και με βουλευτές, γενικά υπάρχει μια απροθυμία να εκτεθούν. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι και το (πραγματικό) πρόβλημα του Κυριάκου. Αν κρύβονται τώρα, φαντάσου τι θα γίνει όταν θα χρειαστεί να υποστηρίξουν σοβαρές πολιτικές…
Απαντήσεις
Στο μεταξύ, σήμερα είναι η σειρά του Νίκου Ανδρουλάκη να μιλήσει στο Βελλίδειο, στο πλαίσιο της 86ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης. Απτόητος από την πρόσφατη χειρουργική επέμβαση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πηγαίνει Θεσσαλονίκη για να απαντήσει στον ίδιο «τόπο του εγκλήματος» για όσα αδιανόητα (για το ΠΑΣΟΚ) είπε ο πρόεδρος Κυριάκος το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.
Βασικά τώρα, να λέμε και του στραβού το δίκιο, στη Χαριλάου Τρικούπη μια χαρά τους έπεσε, κουτί για την ακρίβεια, το γεγονός ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχρισε το ΠΑΣΟΚ στρατηγικό του αντίπαλο και ότι ο Αδωνις τους ονόμασε κόμμα διαμαρτυρίας της Αριστεράς.
Με τον τρόπο αυτόν, εκτιμούν, διευκολύνεται ακόμη περισσότερο η οριοθέτηση του χώρου απέναντι στους διεμβολισμούς από Δεξιά και ΣΥΡΙΖΑ.
Σε κάθε περίπτωση, όπως πιστεύεται, ο Νίκος Ανδρουλάκης, που έκανε μια ηχηρή παρουσία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μιλώντας για την παρακολούθησή του, θα απαντήσει, και στα… τερατώδη περί τερατογένεσης μιας συμμαχίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΜΕΡΑ25, και στα όσα αφήνονται να εννοηθούν ότι η αρχική «γραμμή» περί αυτόνομης πορείας έχουν αλλάξει. «Ψεκασμένα σενάρια» είναι όλα αυτά, αναμένεται να τονίσει ο κ. Ανδρουλάκης στην αποψινή του ομιλία (7.30) στο Βελλίδειο και στην αυριανή συνέντευξη Τύπου που θα παραχωρήσει.
Το έλεγε και χθες – γιατί αυτή η πρεμούρα από την κυβέρνηση να ρίξουν το ΠΑΣΟΚ στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ… ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.














