Ωρα Ελλάδος

Η θετική αύρα που βγάζει όλη η ομάδα, αλλά και η αξιοποίηση για πρώτη φορά (και με δική του προσπάθεια) σε τέτοιο βαθμό του Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι τα εχέγγυα που δημιουργούν λογικά αισιοδοξία για το αποψινό ντέρμπι «μεταλλίου» στο Βερολίνο.

Αυτός ο «καταραμένος» προημιτελικός «στοιχειώνει» εδώ και χρόνια την Εθνική ομάδα που ψάχνει τον δρόμο προς την τετράδα και μέχρι πρότινος δυσκολευόταν να μπει καν στην οκτάδα μιας μεγάλης διοργάνωσης (είχε φτάσει στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ όπου ήρθε εκεί ο αποκλεισμός από τη Ρωσία).

Ομως ο τρόπος που απέκλεισε μια ιδιαίτερα σκληροτράχηλη και έμπειρη ομάδα (και το κυριότερο με μηδενικό άγχος, αφού πλέον δεν είχε την πίεση του ομίλου στην έδρα της την Πράγα που έπρεπε πάση θυσία να προκριθεί) όπως η Τσεχία μεγαλώνει ακόμα περισσότερο τις προσδοκίες για κάτι πολύ καλό αυτή την εβδομάδα στο Βερολίνο.

Οι ίδιοι οι παίκτες και ο κόουτς Δημήτρης Ιτούδης με τους συνεργάτες του έχουν δημιουργήσει αυτές τις προσδοκίες με τις εμφανίσεις τους και κυρίως με τον τρόπο που καταφέρνουν, όχι να αρχίσουν, αλλά να τελειώσουν τα παιχνίδια που είτε στραβώνουν (π.χ. με Ουκρανία και Τσεχία) είτε έχουν υψηλότερο βαθμό δυσκολίας λόγω ειδικών συνθηκών (όπως π.χ. το παιχνίδι κόντρα στη γηπεδούχο Ιταλία στο Μιλάνο).

Η ψύχραιμη και καθαρή σκέψη, ακόμα και στην πιο δύσκολη καμπή του (κάθε) παιχνιδιού είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τους διεθνείς παίκτες μας στον δρόμο προς την τελική ευθεία.

Απόψε κόντρα σε μια ακόμα γηπεδούχο, η Ελλάδα καλείται να δείξει έμπρακτα γιατί είναι μετά από χρόνια τόσο κοντά στο να ανέβει και πάλι στο βάθρο και ενδεχομένως αρκετά πιο ψηλά από το 2009 και το τελευταίο μας μετάλλιο στα γήπεδα της Πολωνίας (χάλκινο). Απέναντί της θα βρει μια εντελώς διαφορετική ομάδα (σε φιλοσοφία και νοοτροπία) από την Ιταλία, αλλά η συνταγή είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια. Χρειάζεται πάθος, ψυχή και καρδιά, αλλά το σημαντικότερο καθαρό μυαλό και στα 40 (ή όσα χρειαστούν) λεπτά του αγώνα.

Η Εθνική δείχνει ότι ήρθε η ώρα της, μακάρι να το δούμε από απόψε.