Χάσαμε τη δυνατότητα να δούμε αντιδράσεις
Ο Μαρσέλο είπε ο Πρωθυπουργός, θα αγωνιστεί ως έξω αριστερά. Είναι άραγε πληροφορία ή επιθυμία;
Ο χαμός που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στην Ελλάδα με τον διαιτητή Σιδηρόπουλο, που ήταν διαιτητής του ντέρμπι ΑΕΚ – ΠΑΟ για μια μέρα και τελικώς αντικαταστάθηκε με παρέμβαση του προέδρου της ΕΠΟ Τάκη Μπαλτάκου στον αρχιδιαιτητή Στιβ Μπένετ, έφερε γούρι στον έλληνα διαιτητή. Μετά από πολύ καιρό ο Σιδηρόπουλος ορίστηκε σε ματς του Τσάμπιονς Λιγκ – για την ακρίβεια στο Πόρτο – Μπριζ. Ο διαιτητής που πήρε τη θέση του στο ντέρμπι, ο Βούλγαρος Κουλμπάκοφ, ματς του Τσάμπιονς Λιγκ δεν έχει διευθύνει ούτε στα προκριματικά του.
Πρίσμα
Ενας φίλος διαιτητής μου έλεγε την Παρασκευή ότι ο Σιδηρόπουλος είναι πολύ καλύτερος διαιτητής από τον Κουλμπάκοφ και ότι υπό αυτό το πρίσμα η φασαρία για την τοποθέτησή του στο ματς ΑΕΚ – ΠΑΟ είναι αδικαιολόγητη. Υποθετικά έχει δίκιο. Επί της ουσίας όχι. Διότι το πρόβλημα των ελλήνων διαιτητών δεν είναι η ανικανότητά τους: ίσα ίσα θα έλεγα ότι είναι το ακριβώς αντίθετο – δηλαδή η ικανότητά τους να φέρνουν όποιο αποτέλεσμα θέλουν. Αυτό βέβαια δεν ισχύει τόσο για τον Σιδηρόπουλο, που παρά τα κατά καιρούς δικαιώματα που έχει δώσει με άτυχες αποφάσεις, στα μάτια μου είναι ένας καλός διαιτητής. Ισχύει όμως δυστυχώς διαχρονικά. Οσο και το ότι η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει εκτός από το να είναι δίκαια, να το δείχνει κιόλας…
Σύμπτωση
Πάντως ο Σιδηρόπουλος, όταν σταματήσει τη διαιτησία, θα έχει να το λέει ότι δυο φορές μια τοποθέτησή του σε ένα ματς προκάλεσε χαμό, χωρίς καν αυτός να το διευθύνει! Στα χρόνια που ήταν υφυπουργός Αθλητισμού ο Σταύρος Κοντονής (που είναι τα χρόνια, ωραία χρόνια…) αναβλήθηκε ένας τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, γιατί δεν τοποθετήθηκαν από εκείνο τον καιρό αρχιδιαιτητές μαζί με τον Σιδηρόπουλο οι τότε αγαπημένοι του επόπτες. Τώρα ο διαιτητής τοποθετήθηκε σε ένα ντέρμπι ΠΑΟ – ΑΕΚ και παραλίγο να σταματήσει το πρωτάθλημα! Και στις δύο περιπτώσεις ο Σιδηρόπουλος ήταν να διευθύνει ένα ματς της ΑΕΚ. Κοίτα σύμπτωση…
Μητσοτάκης
Πιστεύετε στις συμπτώσεις; Να επισημάνω άλλη μια. Μετά τον Αδωνη Γεωργιάδη που σε πρόσφατη συνέντευξή του χρησιμοποίησε τον Μαρσέλο ως σύμβολο της ελληνικής ανάπτυξης, ήταν στη ΔΕΘ η σειρά του Πρωθυπουργού να κάνει αναφορά στον Βραζιλιάνο! Είπε, όπως διάβασα, ότι ο Μαρσέλο θα αγωνιστεί στον Ολυμπιακό στη θέση του «έξω αριστερά». Οτι αυτή η κυβέρνηση έχει μια τάση να ποδοσφαιροποιεί την πολιτική θα το καταλάβαινες, αν πρόσεχες, από την αρχή. Δεν είναι παράξενο ότι έβαλε αμέσως στην πολιτική ατζέντα τον ρόλο «επιτελικό κράτος». Νομίζω ότι αυτό έγινε γιατί ο Γιώργος Γεραπετρίτης βλέπει τον εαυτό του ως επιτελικό χαφ…
Ονειρο
Πάντως οι ποδοσφαιρικές αναφορές στη ΔΕΘ αυτή τη φορά ήταν λίγες: οι υποσχέσεις άλλωστε στον Αρη για τη δημιουργία ενός νέου γηπέδου και στον ΠΑΟΚ για ολική ανακαίνιση της Τούμπας έχουν δοθεί εδώ και καιρό. Παρεμπιπτόντως για αυτά δεν έχει να κάνει και πολλά η κυβέρνηση. Η νέα Τούμπα είναι ένα όνειρο που κινδυνεύει να μείνει τέτοιο αν δεν βρεθούν τα χρήματα: εδώ και τρία χρόνια ακούω ότι η ανακαίνιση θα μπει μπροστά αλλά δεν βλέπω κάτι να ξεκινάει – θυμάμαι μάλιστα πως πρόπερσι ο ΠΑΟΚ ήταν ένα βήμα από το να πάει να αγωνιστεί για το πρωτάθλημα στο Καυτατζόγλειο, αλλά μετά το πράγμα κόλλησε. Οσο για το νέο γήπεδο του Αρη και μόνο το γεγονός ότι στο project εμπλέκονται δυο τουλάχιστον Δήμοι μαρτυρά και τη δυσκολία της υλοποίησής του. Συνιστώ γερό στομάχι και υπομονή…
Εποχές
Πάντως οι εποχές που η ΔΕΘ ήταν η χαρά του εκάστοτε πρωθυπουργού μοιάζουν να πέρασαν: ο τελευταίος που το πανηγύρι το απολάμβανε πραγματικά ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Μια φορά τον χρόνο ντύνονταν ΠΑΟΚτζής κι ανέβαινε στη Θεσσαλονίκη και μοίραζε πρωταθλήματα. Και για να είμαστε και δίκαιοι μια φορά την πρόβλεψη ότι θα πάρει ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα την πέτυχε. Και είναι από τις λίγες που έχει πετύχει γενικότερα στην πολιτική του καριέρα, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί, εν προκειμένω, να υποσχεθεί πως ο ΠΑΟΚ θα τα κατάφερνε χάρη σε ένα νόμο και ένα άρθρο δικό του…
Αναβολή
Μιλώντας για ποδόσφαιρο και πολιτική πρέπει να πω ότι μου προκάλεσε τρομερή εντύπωση η αναβολή της Πρέμιερ Λιγκ (και όλων των πρωταθλημάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο) ως φόρος τιμής στην εκλιπούσα βασίλισσα Ελισάβετ. Οι Αγγλοι ως γνωστόν δεν διακόπτουν τα πρωταθλήματα τους ούτε τα Χριστούγεννα – τον καιρό που όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι σταματάνε αυτοί βάζουν εμβόλιμες αγωνιστικές. Γιατί άραγε σταμάτησαν την αγωνιστική δράση για τον θάνατο της Ελισάβετ; Την απάντηση στην απορία τη βρήκα σε ένα σχολιάκι του BBC. Δεν είχε λέει να κάνει η απόφαση τόσο με την ανάγκη σεβασμού του εθνικού πένθους, όσο με το γεγονός ότι ήθελαν οι λίγκες και η ομοσπονδία να μην υπάρξουν σκληρά επικριτικά σχόλια για τις ομάδες και τους θεατές των παιχνιδιών τους. Ηταν απολύτως βέβαια πως σε πολλά ματς θα ακούγονταν και συνθήματα κατά της αγαπημένης βασίλισσας (η υπερβολική κατανάλωση μπίρας τα καθιστά εύκολα), αλλά και αποδοκιμασίες στο περίφημο ενός λεπτού σιγή που θα έπρεπε να κρατηθεί. Οπότε για την προστασία της όποιας δημόσιας εικόνας των πρωταθλημάτων οι αγωνιστικές αναβλήθηκαν. Κι ας είναι δύσκολο να βρεθούν ημερομηνίες εξαιτίας του Μουντιάλ του Κατάρ.
Δυσκολίες
Η αναβολή αυτή μου στέρησε τη δυνατότητα να δω ποια θα ήταν η αντίδραση της Λίβερπουλ μετά τη βαριά ήττα από τη Νάπολι στο Τσάμπιονς Λιγκ: η Λίβερπουλ είναι για την ώρα το μεγάλο ευρωπαϊκό μυστήριο. Αλλά μυστήρια δεν βλέπω. Αυτό το Σαββατοκύριακο είδαμε π.χ. ορισμένες ομάδες από αυτές που θέλουν να διακριθούν και στο Τσάμπιονς Λιγκ να δυσκολεύονται. Η Μπάγερν Μονάχου έφερε μια ισοπαλία με τη Στουτγκάρδη (2-2) στο Αλιάνς Αρένα που είναι σίγουρα έκπληξη. Δεν έχασαν βαθμούς, αλλά δυσκολεύτηκαν πολύ να κερδίσουν, η Παρί στη Γαλλία την Μπρεστ (1-0) και η Ιντερ την Τορίνο (1-0) και η Μίλαν τη Σαμπνττόρια (2-1) στην Ιταλία – ενώ και η Μπενφίκα, που στο Τσάμπιονς Λιγκ κέρδισε εύκολα τη Μακάμπι ζορίστηκε με την ουραγό στην Πορτογαλία Φαμελικάο κερδίζοντας με 1-0. Ομως τίποτα από αυτά δεν είναι ανεξήγητα: ακόμα και για τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες η πρώτη εβδομάδα της χρονιάς που θα κληθούν να δώσουν τρία παιχνίδια είναι δύσκολη. Μετά θα βρουν ρυθμό – αλλά στην αρχή της σεζόν πάντα, ακόμα και όσοι συντηρούν ρόστερ με 25 παίκτες πρώτης γραμμής, ζορίζονται.














