Τώρα χρειάζεται στήριξη

Η μια όψη του νομίσματος λέει ότι έξι από τις παίκτριες της εθνικής μας ομάδα πόλο των γυναικών που διεκδίκησαν από την Ισπανία το χρυσό μετάλλιο είχαν παίξει και στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Βαρκελώνης το 2018.

Οταν στον ημιτελικό είχαμε αποκλείσει τη γηπεδούχο Ισπανία που τότε είχε αρχίσει την ανοδική της πορεία προς την κορυφή και στη συνέχεια χάσαμε τον τίτλο στις λεπτομέρειες από την Ολλανδία (6-4 μας νίκησε στον τελικό).

Η τερματοφύλακάς μας, Ιωάννα Σταματοπούλου, η αρχηγός μας Μαργαρίτα Πλευρίτου, η αδελφή της Ελευθερία, η Ελενα Ξενάκη, η Ιωάννα Χυδηριώτη και η Μαρία Πάτρα είχαν διεκδικήσει και εκείνο το χρυσό μετάλλιο.

Ομως για τις υπόλοιπες εννέα παίκτριες που συμπεριέλαβε στην αποστολή η Αλεξία Καμμένου (καθώς είχε 15 παίκτριες από τις οποίες επέλεγε κάθε φορά την 13άδα) η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη και οι περισσότερες δεν είχαν συμμετάσχει καν σε Ευρωπαϊκό και άρχισαν με ένα ασημένιο μετάλλιο!

Η πιο επιτυχημένη εθνική ομάδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού (με μετάλλιο σε κάθε μεγάλη διοργάνωση που μπορούσε να έχει συμμετάσχει) εδώ και χρόνια οι πιο έμπειρες κοπέλες μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες το τι σημαίνει εθνική ομάδα. Και μάλιστα έρχεται και μια ακόμα φουρνιά από πίσω καθώς πριν από λίγες μέρες πήρε το ασημένιο μετάλλιο στη Λάρισα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κορασίδων.

Το μέλλον είναι λαμπρό και είναι ίσως η πρώτη φορά που για τις γυναίκες το όραμα των Ολυμπιακών Αγώνων είναι μπροστά. Μια διοργάνωση όπου πρώτες (από όλα τα αθλήματα) πήραν μετάλλιο, το ασημένιο στην Αθήνα το 2004, αλλά από τότε λες και μας «μούτζωσαν» και μετά την πολύ κακή πορεία (με προβλήματα και μουρμούρες) το 2008 στο Πεκίνο, δεν ξαναπήγαμε σε Ολυμπιακούς Αγώνες χάνοντας πάντα με ένα ασύλληπτο θρίλερ την πρόκριση.

Στο Παρίσι – πρώτα ο Θεός – σε δύο χρόνια είναι ίσως η πρώτη φορά από τους αγώνες που είχαμε φιλοξενήσει στην πατρίδα μας το 2004, που ενδέχεται να έχουμε με υψηλές βλέψεις και τις δύο εθνικές μας, σε άνδρες και γυναίκες.

Ο πρόεδρος της ΚΟΕ, Κυριάκος Γιαννόπουλος που είδε από κοντά το κατόρθωμα των γυναικών, γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πόσο δύσκολη περίοδος έρχεται ιδιαίτερα για τα αθλήματα της πισίνας, καθώς η ενεργειακή κρίση είναι λογικό να «χτυπήσει»  περισσότερο από όλα τον υγρό στίβο.

Η στήριξη είναι πιο επιβεβλημένη από ποτέ.