Νέα στρατηγική με αφετηρία τη ΔΕΘ

Με σταθερό τον προσανατολισμό του Μαξίμου για εκλογές μετά το Πάσχα του 2023 αλλά με νέες συνθήκες στο πολιτικό σκηνικό, όπως είναι τα εντελώς κομμένα – φανερά ή παρασκηνιακά – κανάλια επικοινωνίας κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ αλλά και η αλλαγή που μέσα από δημοσκοπήσεις – δημόσιες και μυστικές – προκύπτει στις διαθέσεις των κεντροαριστερών ψηφοφόρων, το Μαξίμου προχωρά σε αναθεωρήσεις, υπό τη συνεχιζόμενη πίεση των τελευταίων εβδομάδων.

Η (εκλογική) στρατηγική είναι ξανά στο τραπέζι, με εντολές, ήδη, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για επείγουσα, μεγαλύτερη «πολιτική» ενεργοποίηση των στελεχών του και με κύριο μέλημα την προστασία των πυλώνων στους οποίους ο Πρωθυπουργός έχει στηρίξει την πολιτική υπεροχή του. Οπως η θεσμικότητα, η συνέπεια λόγου – έργων και η ικανότητα διαχείρισης κρίσεων.

Στη σκιά της υπόθεσης των παρακολουθήσεων και των παρενεργειών της στο πολιτικό πεδίο και ενόψει της ΔΕΘ, όπου ο Μητσοτάκης θα εγκαινιάσει ουσιαστικά το ερχόμενο Σαββατοκύριακο την προεκλογική περίοδο, καταγράφονται κυβερνητικές αναδιπλώσεις και νέες προτεραιότητες με τη ματιά στον εκλογικό ορίζοντα και τελικώς με τη στρατηγική κάπου να αλλάζει και κάπου να μένει ίδια. Η ανάγκη για επούλωση τραυμάτων στην εικόνα του Μαξίμου, ιδίως στα μάτια του μετριοπαθούς ακροατηρίου, καθώς και η τακτική ταύτισης Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη είναι δύο στοιχεία που βρίσκονται εκτάκτως στο προσκήνιο.

«Τον “αγκαλιάζει” για να τον “πνίξει”;»

Από την κυβέρνηση και τη ΝΔ προτάσσουν τη «συμπόρευση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ», με πλέον ενδεικτική την αποστροφή του Μητσοτάκη ότι «ευλόγως πολλοί φίλοι του ΠΑΣΟΚ αναρωτιούνται ήδη μήπως ψηφίζοντας Ανδρουλάκη τούς προκύψει τελικά Τσίπρας». Η φράση έχει επιστρατευθεί ορθά κοντά («ψηφίζοντας Ανδρουλάκη, προκύπτει Τσίπρας») και από τη ΝΔ, ως κατηγορία προς τον αρχηγό του τρίτου κόμματος ότι επιλέγει να μιλά μονοθεματικά για τις παρακολουθήσεις «ταυτιζόμενος απόλυτα» με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η αλλαγή πλεύσης εντάσσεται στη μάχη διεκδίκησης του μετριοπαθούς ακροατηρίου, ιδίως της δεξαμενής που συνέβαλλε καθοριστικά στην ήττα του Τσίπρα το 2019. Και συνίσταται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση περνά σε καθαρό «διμέτωπο» έναντι της Κουμουνδούρου και της Χαριλάου Τρικούπη, αφήνοντας πίσω τη μέχρι πρότινος στρατηγική των ελεγχόμενων πιέσεων προς το ΠΑΣΟΚ με απόπειρες, τακτικά, να σπρώχνει το κόμμα προς τα αριστερά. Αντίστοιχα για τον Τσίπρα και τη νεοδημοκρατική «ανάγνωση» της στάσης του απέναντι στον Ανδρουλάκη είναι χαρακτηριστική η ατάκα κυβερνητικού στελέχους ότι «φυσικά τον “αγκαλιάζει”, μήπως τον “αγκαλιάζει” και για να τον “πνίξει”;».

«Χωρίς λαϊκισμό»  

Στο μεταξύ, στη φράση «θα πει αλήθειες» προστρέχουν όλο και συχνότερα οι πρωθυπουργικοί συνεργάτες, όταν ερωτώνται για επικείμενες παρεμβάσεις του Μητσοτάκη, μαρτυρώντας τις προσπάθειες του Μαξίμου να φωτίζει περισσότερο στα μάτια των πολιτών τη διαχωριστική γραμμή του από τον λαϊκισμό. Τα ίδια στελέχη παραπέμπουν ειδικότερα στο πρόσφατο φρένο του Πρωθυπουργού στην παροχολογία, καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις εξαγγελίες στη Θεσσαλονίκη και τις κυβερνητικές απαντήσεις για τον δύσκολο χειμώνα. Κυβερνητικοί παράγοντες επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι θα εξαντλούνται, «δεν θα καταργούνται», τα δημοσιονομικά περιθώρια αλλά και ότι εκκρεμούν καθοριστικοί στόχοι για την εθνική οικονομία, με κυρίαρχο αυτόν της απόκτησης επενδυτικής βαθμίδας εντός του 2023. Το Μαξίμου ζητεί επιμόνως προσήλωση όλων στην προσέγγιση αυτή και, αναγνωρίζοντας ότι όσο θα αυξάνουν οι προεκλογικές ανάγκες τόσο θα δυσκολεύει η εξίσωση, ξορκίζουν κάθε νέα παγίδα που θα απομάκρυνε το κεντρογενές κοινό.

Οι κάλπες

Αν κάτι δεν αλλάζει στο σκεπτικό του Μαξίμου, αυτό αφορά τη σημασία που αποδίδει τόσο στην ενεργοποίηση της γαλάζιας βάσης όσο και στο αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης. «ΤΑ ΝΕΑ» έχουν επισημάνει από τον περασμένο χειμώνα τις κυβερνητικές ανησυχίες για τυχόν χαλαρή ψήφο, πόσω μάλλον για μία ψήφο διαμαρτυρίας λόγω ακρίβειας. Αυτές επιβεβαιώθηκαν στις αρχές του καλοκαιριού στην πρωθυπουργική αποστροφή «πρώτη κάλπη σαν τελική». Οι προκλήσεις στην παρούσα συγκυρία δυσκολεύουν το κυβερνητικό στοίχημα για «καθαρό» αποτέλεσμα στη μάχη της απλής αναλογικής, εξού και η κυβέρνηση θα κινείται πιο εμφατικά με «στρατηγική αυτοδυναμίας». Θα ρίχνει δηλαδή το βάρος στην πρώτη αναμέτρηση και στο ποσοστό της ΝΔ και όχι στις δεύτερες κάλπες ή στα σενάρια για τρίτες εκλογές. Με τα τελευταία έχουν διαφωνήσει κορυφαία στελέχη της ΝΔ καθώς και πρόσωπα κοντά στον Πρωθυπουργό, όμως οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν να επαναφέρουν ορισμένους στο σκεπτικό της… μη αναζήτησης συνεργασιών, εφόσον η ΝΔ καταφέρει να φλερτάρει με την αυτοδυναμία στις επαναληπτικές εκλογές.

Ο εκλογικός νόμος  

Ταυτόχρονα ανοιγοκλείνει η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο. Η φράση «αλλάξτε τον» έχει μετατραπεί σε εισήγηση, προσκρούοντας ωστόσο ως σήμερα σε πρωθυπουργικό τείχος. Στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ υπάρχουν πράγματι δύο διαφορετικές «γραμμές»: υπέρ και κατά της επιστροφής του νόμου Παυλόπουλου (μπόνους 50 εδρών) προτού εφαρμοστεί ο νόμος ενισχυμένης αναλογικής (40 έδρες). Αλλωστε ο παρασκηνιακός προβληματισμός μεταφέρθηκε εσχάτως και στη δημόσια σφαίρα, πιστοποιώντας – και αυτός – την αίσθηση ρευστότητας στην πολιτική σκηνή, η οποία φέρνει στον αφρό ποικίλες (εκλογικές) αγωνίες. Πρόσωπα που γνωρίζουν τον τρόπο σκέψης του Μητσοτάκη εκτιμούν ότι ο ίδιος δεν θα ρίσκαρε νέα τραύματα στη θεσμική εικόνα του και σε κάθε περίπτωση επιμένουν ότι προς το παρόν δεν υπάρχει σχετική σκέψη.

Ενα «παράθυρο» για επανεξέταση της κυβερνητικής στάσης, πάντως, όπως ερμηνεύτηκε και από γαλάζια στελέχη, φάνηκε να ανοίγει χθες ο Γιάννης Οικονόμου.

«Συνεχίζουμε για τις εκλογές του 2023 με το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει και θα διεκδικήσουμε από τον κόσμο καθαρή εντολή» είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος («Σκάι»), αλλά πρόσθεσε: «Η ανάγκη της σταθερότητας προβάλλει τώρα πιο απαιτητική απ’ ό,τι προηγουμένως, αυτό δεν μπορεί να το προσπεράσει κανείς. Αφού στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι εμείς καταρρέουμε και ο Μητσοτάκης δεν έχει πλέον την αποδοχή της κοινωνίας (…) γιατί τόσο πολύ φοβούνται ένα σύστημα, το οποίο θα δίνει στο πρώτο κόμμα τη δυνατότητα μιας σταθερής, ουσιαστικής και βιώσιμης κυβέρνησης».