{T16}Ο Παναθηναϊκός παίρνει ένα ρίσκο χωρίς {LF}να υπάρχει λόγο{T16}ς

Οι συνθήκες και οι ισορροπίες που πάνε να διαμορφωθούν στο εφετινό πρωτάθλημα δίνουν στον Παναθηναϊκό μια μεγάλη ευκαιρία. Να είναι πραγματικός διεκδικητής του τίτλου μέχρι το φινάλε για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια. Αρχίζουν να το νιώθουν και οι αντίπαλοι, παρόλο που είναι ακόμα πολύ νωρίς, αρχίζουν να το πιστεύουν ολοένα και περισσότεροι μέσα στον οργανισμό του Παναθηναϊκού. Κι αυτό είναι το πλέον σημαντικό. Η πίστη της ίδιας της ομάδας πως μπορεί να τα καταφέρει. Θα έρθουν σίγουρα και δύσκολες μέρες, αλλά το θέμα είναι με ποιον τρόπο αυτές θα έρθουν. Επειδή… έτσι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο με όλες τις ομάδες ή γιατί ο Παναθηναϊκός θα εξακολουθήσει να πυροβολεί τα πόδια του; Αυτή τη στιγμή, πάντως, κάνει το δεύτερο. Ο μεταγραφικός σχεδιασμός μέχρι σήμερα ήταν εξαιρετικός, ήρθαν παίκτες που ανεβάζουν την ποιότητα της ομάδας σε κάθε γραμμή. Αλλά δεν έχουν έρθει ακόμα όσοι θα έπρεπε.

Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι, μετά απ’ αυτό στο Ηράκλειο με τον ΟΦΗ, ο Παναθηναϊκός θα παίξει με διαθέσιμους όλους κι όλους τρεις χαφ: τον Ρούμπεν, τον Κουρμπέλη και τον Τσέριν. Στην Κρήτη είδαμε τον Κουρμπέλη να αντικαθίσταται λόγω ενοχλήσεων, ενώ ο Γιονάνοβιτς μάλλον έπιασε την… καρδιά του όταν άρχισε να κουτσαίνει ο Ρούμπεν. Και μπορεί ο ΟΦΗ να μην ήταν ο αντίπαλος που θα έβαζε δύσκολα στον Παναθηναϊκό (είναι πολύ κακή η παρουσία του στα δύο παιχνίδια έως τώρα), μπορεί και ο Λεβαδειακός να μην είναι μια ομάδα που θα τον αγχώσει τουλάχιστον σε θεωρητική βάση, αλλά σύντομα θα έρθουν πιο δύσκολα παιχνίδια. Οπως αυτό με την ΑΕΚ σε δέκα μέρες από σήμερα.

Οι Πράσινοι χρειάζονται δύο ακόμα παίκτες στο κέντρο. Ο ένας απαραίτητος, ο άλλος «αν κι εφόσον» ο Γιοβάνοβιτς βρει αυτό που θέλει. Δείχνει τάσεις αυτοκτονίας το ότι την 31η Αυγούστου δεν έχει έρθει έστω ο πρώτος. Και μπαίνοντας στον Σεπτέμβρη οι επιλογές θα λιγοστεύουν, μιας και οι περισσότεροι παίκτες θα έχουν βρει την επόμενη ομάδα της καριέρας τους.