Ενας Κύπριος Ευρωπαίος

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του περυσινού φθινοπώρου είχαν σοβαρές απώλειες για την κυβέρνηση. Οι πολλές καταστροφικές πυρκαγιές και, ιδίως, η αίσθηση της έλλειψης συντονισμού της κρατικής μηχανής καταγράφηκαν στις πρώτες δημοσκοπήσεις, προκαλώντας για πρώτη φορά ανησυχία στα κυβερνητικά κλιμάκια. Η δημοσκοπική υποχώρηση αντιστράφηκε στην πορεία του χρόνου. Και η έλευση του φετινού καλοκαιριού βρήκε την κυβέρνηση ανήσυχη για την εξέλιξη των φετινών πυρκαγιών, αφού ενδεχόμενη επανάληψη της περυσινής κακής επίδοσης μπορούσε να συνοδευτεί από δημοσκοπική καθίζηση, σε ουσιαστικά προεκλογική περίοδο.

Μετά την απομάκρυνση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και του Νίκου Χαρδαλιά από την ευθύνη της δημόσιας τάξης και της πολιτικής προστασίας, η κυβέρνηση, που συχνά πέφτει θύμα του πανικού της, επιδίωξε να αναθέσει την υπό αναβάθμιση πολιτική προστασία στον Ευάγγελο Αποστολάκη, πρώην υπουργό Αμυνας του ΣΥΡΙΖΑ. Για καλή της τύχη, η μεταγραφή δεν τελεσφόρησε. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τον πολύ πετυχημένο πρώην ευρωπαίο επίτροπο για τη Διεθνή Συνεργασία, την Ανθρωπιστική Βοήθεια και τη Διαχείριση Κρίσεων, Χρήστο Στυλιανίδη, για να του αναθέσει από τις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου το χαρτοφυλάκιο της πολιτικής προστασίας.

Με δεδομένο ότι γνώριζε καλά την τοξικότητα της δημόσιας αντιπαράθεσης, δεν ξέρω με πόση προθυμία ήρθε στην Ελλάδα ο Στυλιανίδης. Το σίγουρο είναι ότι δεν βρήκε κάποια ιδιαίτερη υποδοχή. Με πολιτική ταυτότητα ισχυρή, συνεργάτης του κύπριου προέδρου Κληρίδη υπέρ της λύσης του Κυπριακού με βάση το Σχέδιο Αναν και, αργότερα, κυβερνητικός εκπρόσωπος του Νίκου Αναστασιάδη όταν εκείνος υποσχόταν τη λύση του Κυπριακού με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ πριν από την ανώμαλη προσγείωση στο Κραν Μοντανά, δεν ήταν αρεστός ούτε στον χώρο της παραδοσιακής Δεξιάς ούτε σε όσους κινούνται με βάση τον στερεότυπο και αδιέξοδο πατριωτισμό.

Επιπλέον, του έτυχε μια μεγάλη ατυχία: το μεγάλο χιόνι του περασμένου Ιανουαρίου που έκλεισε την Αττική Οδό και εγκλώβισε εκατοντάδες αυτοκίνητα με τους επιβάτες τους. Καθώς φαίνεται, σε εκείνη την κρίση ο Στυλιανίδης ανέλαβε μεγαλύτερες ευθύνες από όσες του ανήκαν. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα του επιτυχημένου και αποτελεσματικού Ευρωπαίου θόλωσε. Και υπήρχαν πολλοί που τον περίμεναν στην πρώτη στραβή του καλοκαιριού για να τον κατασπαράξουν.

Αλλά το καλοκαίρι η Ελλάδα δεν αντιμετώπισε την κρίση της περασμένης χρονιάς. Πυρκαγιές, φυσικά, ξέσπασαν πολλές, τον Ιούλιο και τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου, όταν οι κλιματικές συνθήκες ευνοούσαν τις καταστροφές, οι πυροσβέστες αντιμετώπιζαν πενήντα έως εξήντα σοβαρά περιστατικά ημερησίως. Ωστόσο, το κράτος υπήρχε, και στις περισσότερες περιπτώσεις επενέβη συντονισμένα. Την ώρα που ο ευρωπαϊκός Νότος, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Γαλλία μετρούσαν τεράστιες εκτάσεις παραδομένες στις μεγάλες πυρκαγιές, η Ελλάδα έστελνε πυροσβέστες και αεροπλάνα στους ευρωπαίους εταίρους, ανταποκρινόμενη στο αίτημά τους για αλληλεγγύη. Τόσο απλά, τόσο αποτελεσματικά – και τόσο εναρμονισμένα με την ιδέα της Ευρώπης.

Πώς έγινε δυνατή αυτή η εντυπωσιακή αλλαγή; Με πολλή δουλειά, με ενίσχυση των υποδομών χάρη και στην ευρωπαϊκή εμπειρία του υπουργού, με αποτελεσματικό όπως αποδείχτηκε συντονισμό, με ψυχραιμία – η οποία έπαιξε ρόλο στις δύο πιο απειλητικές πυρκαγιές, στην Πεντέλη σε περιοχές με πυκνή αστική δόμηση και στο δάσος της Δαδιάς. Για να αποδειχτεί ότι, παρά τις αντιξοότητες, το κράτος μπορεί να είναι αποτελεσματικό.

Απλώς, χρειαζόταν ένας Κύπριος Ευρωπαίος για να το δείξει.