Πέντε εφιάλτες

Οπως πάει το πράγμα, θα μπορούσε να εξελιχθεί κάπως έτσι: κεραυνούς εξαπέλυσε για τα σχέδια πολιτικής ανωμαλίας που απεργάζονται ντόπια και ξένα κέντρα εις βάρος της Ελλάδας ο Πρωθυπουργός Ανδρ… – ωχ, συγγνώμη, λάθος, από συνήθεια… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό θα ήταν το σωστό, καθώς της δικής του κυβέρνησης ο εκπρόσωπος είχε επικαλεστεί λίγο πριν από τη συζήτηση στη Βουλή σχέδια πολιτικής ανωμαλίας που επιθυμούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. Αλλά που, ας κοιμόμαστε ήσυχοι, εκείνη δεν πρόκειται να το επιτρέψει. Δεν θα τους περάσει. Ούτε εκείνων, ούτε όσων περιφρονούν τη Δημοκρατία και τους θεσμούς όταν αδίκως διαμαρτύρονται επειδή έγιναν κάτι… επισυνδέσεις και το ‘χουν κάνει ανατολικό ζήτημα ενώ, στο κάτω κάτω, ήταν και νόμιμες! Αμάν. Να τελειώνουμε με τις συνωμοσίες. Βέβαια, ξεχνούν κάτι: συνωμοσία είναι αν σου στήσουν κάτι. Οχι αν σε πιάσουν να κάνεις κάτι και γυρίσει πάνω σου…

Και μη διανοηθεί να αμφισβητήσει κανείς ούτε ότι πρόκειται περί διεθνούς συνωμοσίας με ντόπια πλοκάμια, ούτε και ότι η κυβέρνηση έχει όλα τα στοιχεία. Ως προς το δεύτερο, είναι προφανές: τι, τζάμπα ακούει; Ε, μάλλον από εκεί τα ‘χει μάθει αυτά. Ως προς το πρώτο όμως, τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα: μιλάμε για μία κυβέρνηση που από την πρώτη ημέρα βρίσκεται σε… πόλεμο με τους ξένους και τα συμφέροντά τους στην Ελλάδα, ιδίως τους Γερμανούς και τις Βρυξέλλες. Γιατί λογικά κάπου εκεί είναι τα «κέντρα». Δεν μπορεί να είναι αλλού. Στις ΗΠΑ ο Πρωθυπουργός πραγματοποίησε πρόσφατα ένα ταξίδι – ύμνο στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Με το Παρίσι οι σχέσεις ήταν, είναι και θα είναι άριστες. Με το Λονδίνο έτσι κι αλλιώς… τι σχέσεις, ειδικά μετά το BREXIT. Οι Ρώσοι τι δουλειά έχουν και πού «ακουμπάνε» στην Ελλάδα, πολλώ μάλλον σήμερα. Οι Κινέζοι κάνουν ούτως ή άλλως ό,τι θέλουν. Και κάπου εκεί τελειώσαμε με τους ξένους. Οι μόνοι που μένουν είναι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες. Δηλαδή, αυτοί που θα μοιράσουν και τα επερχόμενα λεφτά. Και, φυσικά, αυτοί που επέβαλαν όλες τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα τα τελευταία είκοσι χρόνια. Τα τελευταία δεκαπέντε δε με άγρια βία. Οπότε, κάτι σε συνωμοσία, όντως το έχουν έτοιμο ανά πάσα ώρα. Εχει γίνει. Αν λοιπόν η κυβέρνηση δεν εννοεί ως ξένους σκοτεινούς κύκλους τίποτα μακρινά χωριά στον αρκτικό κύκλο που έξι μήνες τον χρόνο δεν βγαίνει ο ήλιος, τότε, το ποιους εννοεί είναι μονόδρομος. Εδώ όμως έχει πέντε πολύ σοβαρά προβλήματα. Πέντε εφιάλτες:

Ο πρώτος είναι ότι πολλοί εκεί είναι φίλοι της. Είναι οικογένεια. Ετσι ονομάζονται άλλωστε οι ιδεολογικά ομογάλακτοι της ΕΕ: «πολιτικές οικογένειες».

Ο δεύτερος είναι ότι είναι ορκισμένη θεματοφύλακας εκείνων που τώρα δείχνει με το δάχτυλο και προδήλως υπαινίσσεται ως ξένα κέντρα. Είναι άλλωστε εκείνοι με τους οποίους τώρα πικρά ανακαλύπτει ότι οι πολιτικοί της αντίπαλοι διατηρούν εξαιρετικά θερμές σχέσεις…

Ο τρίτος είναι ότι αν υπάρξει πολιτική εκστρατεία από τον Κυριάκο Μητσοτάκη με πλατφόρμα την «πολιτική ανωμαλία» και τα «σκοτεινά ντόπια και ξένα κέντρα», κινδυνεύει να εξελιχθεί σε τέτοια φάρσα, που να γελάει και το παρδαλό αμνοερίφιο ακόμα και πριν από το Πάσχα. Είναι ο χειρότερος κόντρα ρόλος. Πιο λάθος δεν γίνεται.

Ο τέταρτος είναι ότι στην προχθεσινή Βουλή δεν πάτησαν το πόδι τους ούτε ο Κώστας Καραμανλής (που είχε υπάρξει ο ίδιος και η μισή του κυβέρνηση θύμα παρακολουθήσεων, οπότε…), αλλά ούτε και ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτός κι αν είναι εφιάλτης. Χωρίς αρχή και τέλος.

Ομως ο πέμπτος εφιάλτης είναι ο μακράν αγριότερος όλων: ό,τι κι αν πιστεύουν την Ηρώδου Αττικού. Είναι οι ίδιες οι παρακολουθήσεις. Η αληθινή πολιτική ανωμαλία. Που δεν παίρνει γιατρειά. Και που γι’ αυτό προχθές στη Βουλή ουδεμία υπήρξε απάντηση. Πώς να υπάρξει;