Ενα «Game of Thrones» στον απόηχο του #MeToo

Η ιστορία τοποθετείται 172 χρόνια πριν από την Νταϊνέρις Ταργκάριεν, στον ένατο χρόνο της βασιλείας του Βισέρις Ταργκάριεν, ενός μονάρχη που κινδυνεύει να μείνει χωρίς διάδοχο. Η σύζυγός του Αέμα είναι βέβαια έγκυος αλλά δεν είναι σίγουρο πως θα γεννήσει αγόρι. Αν το μωρό που θα έρθει στον κόσμο είναι κορίτσι, ο Σιδερένιος Θρόνος πέφτει στα χέρια του αδερφού του βασιλιά Ντίμον, ένας άγριος κι εν δυνάμει τυραννικός δυνάστης. Ομως ο Βισέρις σοκάρει τους πάντες ανακοινώνοντας πως τελικά το στέμμα θα πάει στην κόρη του Ρεϊνίρα, η οποία ορθώνει τελικώς το ανάστημά της απέναντι στην ίδια της την οικογένεια όταν ο πατέρας της παίρνει πίσω την απόφασή του, αφού έρχεται ο πολυπόθητος αρσενικός διάδοχος. Ο εμφύλιος πόλεμος είναι προ των πυλών στον οίκο των Ταργκάριεν που γνωρίζει μια ισχυρή έφηβη πριγκίπισσα, πρόθυμη να πέσει στη μάχη, αφού «οι άνδρες θα έβαζαν φωτιά στο βασίλειο από το να δουν μια γυναίκα να ανεβαίνει στον Σιδερένιο Θρόνο». Αυτή η αντιπαράθεση των δύο αδερφών αλλά κυρίως τον δύο κόσμων, ανδρών και γυναικών, στη συνέχεια θα λειτουργήσει ως η ραχοκοκαλιά της ιστορίας του «House of the Dragon».

Δέκα χρόνια μετά το τέλος του θρυλικού «Game of Thrones», ο χειμώνας δείχνει να είναι πιο κοντά από ποτέ με την πρεμιέρα του «House of the Dragon» του πολυδιαφημισμένου πρίκουελ του που έκανε πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα στο ΗΒΟ (στη χώρα μας προβάλλεται αποκλειστικά στο Vodafone TV). Οι νέες περιπέτειες στον κόσμο του Γουέστερος, βασίζονται στο βιβλίο «Fire and Blood» που κυκλοφόρησε το 2018 από τον Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν, τον δημιουργό του «Game of Τhrones» και ζωντανεύουν την ιστορία των Ταργκάριεν, που ιππεύουν τους δράκους και κυβέρνησαν τα Επτά Βασίλεια για σχεδόν τρεις αιώνες. Στα πρώτα έξι από τα δέκα συνολικά επεισόδια που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο δημοσιογραφικό preview, οι πρώτες ύλες από τις οποίες συντηρήθηκε επί οκτώ σεζόν η επιτυχία της αρχικής σειράς, διαπιστώσαμε με ανακούφιση ότι είναι εδώ. Εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια, σκοτεινή ατμόσφαιρα, άπειρη ανθρωπογεωγραφία ηρώων (κουραστική ως έναν βαθμό), δυνατά γραφικά με δράκους, υπερβολικά μεγάλα χρονικά άλματα, επικές σκηνές μάχης, μπόλικες ίντριγκες και μια ενδιαφέρουσα ιστορία με αρκετές ανατροπές. Η ωμή βία που μεγαλούργησε στο «Game of Thrones» είναι κι αυτή εδώ στον «Χορό των δράκων» αλλά τουλάχιστον στιλβώθηκαν οι σκηνές σεξ και περιορίστηκε το γυναικείο γυμνό.

Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν η σειρά αυτή είναι γυρισμένη στον απόηχο του κινήματος #MeToo. Στο «Ηouse of the Dragon» όλες οι αδικίες που υφίσταται μια γυναίκα σ’ ένα πατριαρχικό σύστημα έρχονται στο φως, με την Αέμα να λέει κιόλας στο πρώτο επεισόδιο στην κόρη της πως «το κρεβάτι της γέννας είναι το πεδίο της μάχης μας», πολύ πριν η σκηνή της γέννας παρομοιάσει τον πόνο και τους ήχους από τα χτυπήματα των σπαθιών με τις οδύνες του τοκετού, σε ένα εξαιρετικά αιματοβαμμένο σκηνικό που μας έμεινε. Κατά τα άλλα, το άρωμα γυναίκας είναι έντονο με την φιλία της Ρεϊνίρα με την Αλισεντ να ανθεί, αν και όχι τόσο στρωτά όσο φαίνεται στην αρχή, φτάνοντας να παίξει καταλυτικό ρόλο με το ξέσπασμα του εμφυλίου. Απέναντι σε αυτές τις θετικές ηρωίδες, στέκεται ο Ντίμον, ο μόνος πραγματικά απεχθής ήρωας της σειράς που καβαλάει διαρκώς δράκους και είναι τόσο μισογύνης, σαδιστής και σκοτεινός τύπος όσο το σπαθί του τού υποδεικνύει. Πιο αδύναμοι είναι τριγύρω τους οι υπόλοιποι χαρακτήρες και ειδικά ο βασιλιάς Βισέρις, απόλυτα παραδομένος στη φθορά του χρόνου και τις λάθος αποφάσεις. Περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν χρειάζονται οι δευτερεύοντες ρόλοι όπως ο Οτο Χάιταουερ, ο στενότερος σύμβουλος του βασιλιά.