Επιστροφή {LF}με πλοίο

Είναι το «Blue Star» που πλέει κατά μήκος της αττικής ακτογραμμής με προορισμό τον Πειραιά. Από το Σούνιο και μετά η ταχύτητα πλεύσης μειώνεται έτσι ώστε τα απόνερα να μη φτιάξουν εκείνο το κύμα που σκάει με δύναμη στις παραλίες, παίρνοντας μαζί του σαγιονάρες. Κάποιοι από τους επιβάτες, που βρίσκονται στο κατάστρωμα, σηκώνονται νωχελικά, τεντώνονται, μαζεύουν πράγματα. Σε λίγο θα κατέβουν στο γκαράζ, θα πιάσουν θέση μπροστά στον καταπέλτη για να βγουν όπως το σμάρι από το μελίσσι. Μερικοί ήδη μετρούν πόσο μένει για τα Χριστούγεννα. Και όταν φτάσουν εκεί, θα αρχίσουν να μετρούν για το Πάσχα. Και μετά πάλι για το καλοκαίρι. Γιατί μετρούν τη ζωή με τα καλοκαίρια, λησμονώντας ότι, στην πραγματικότητα, ζωή είναι κάτι αδιάφορες μέρες του χειμώνα που νυχτώνει νωρίς. Αυτές δεν τις υπολογίζουν και έτσι τις χάνουν. Οι άνθρωποί μας είναι στο κατάστρωμα, χαζεύοντας τα κινητά τους. Είναι τρεις. Ενα ζευγάρι με την έφηβη κόρη του που επιστρέφουν από το νησί όπου υπάρχει οικογενειακό σπίτι. Ο πατέρας διαβάζει για το «Better Call Saul». Τελείωσε η σειρά και αισθάνεται ότι έχασε κάτι δικό του, κάτι που τον άγγιξε με τρόπο που κανένα βιβλίο δεν κατάφερε. Αλλωστε ξέρει ότι οι σειρές έχουν αναλάβει τον ρόλο που κάποτε είχε η λογοτεχνία. Αυτά που ο λογοτεχνικός ήρωας σου λέει σε πέντε σελίδες, σ’ τα λέει με μια ατάκα, μια ματιά και ένα πικρό χαμόγελο ο Saul Goodman. Ο συγγραφέας σ’ τα υπαγορεύει. Ο Saul σού επιτρέπει να νομίζεις ότι τα ανακάλυψες μόνος σου. Δεν είναι και σίγουρος αν του άρεσε το τέλος. Τι είναι, άραγε, προτιμότερο; Να υπηρετήσεις την ηθική ή το προσωπικό σου συμφέρον; Βέβαια, καλά που υπάρχει και η μυθοπλασία και βρίσκονται κάποιοι να υπηρετούν την ηθική. Οι σειρές σού θυμίζουν και κάτι ακόμα: μπορεί να είναι όλα στρωμένα, να έρχονται όπως τα θέλεις, αλλά αρκεί μια λάθος κίνηση ή ένας άνθρωπος για να γκρεμίσει όλα τα κομμάτια του ντόμινο. Και εκεί που έχεις τα πάντα, βρίσκεσαι σαν τον Σον Κόνερι στον «Ανθρωπο που θα γινόταν βασιλιάς». Χάνεις και το στέμμα και το κεφάλι σου.

Η σύζυγος από δίπλα χαζεύει Instagram. Η ίδια δεν δημοσιεύει τίποτα στον προσωπικό της λογαριασμό. Πώς, άλλωστε, να σταθεί δίπλα στις υπέροχες ζωές των άλλων; Βάζει το μάτι στην κλειδαρότρυπα και παρακολουθεί την ευτυχία τους. Την ηρεμία στα δικά τους ηλιοβασιλέματα, το γέλιο στις οικογενειακές τους στιγμές, το πλατύ χαμόγελο, λες και είναι επιτηδευμένο, όταν αγκαλιάζονται με το έτερον ήμισυ. Τα καλλίγραμμα κορμιά που αναρτώνται χωρίς φίλτρα – αυτό διευκρινίζεται με σαφήνεια. Χαϊδεύουν γάτες και σκυλάκια, ποζάρουν με σκέρτσο δίπλα σε κατσίκες. Και μετά είναι τα celebrities με νέα τηλεοπτική στέγη, άνθρωποι που λες ότι υπάρχουν μόνο σε οθόνες, στο κινητό ή στην τηλεόραση. Ξεκίνησαν, άλλωστε, τα γυρίσματα για τις σειρές που χειμώνα, τα social έχουν γεμίσει από φωτογραφίες. Τότε που τα πόδια σου θα κρυώνουν, αλλά στην οθόνη θα εξελίσσεται ένα βουκολικό δράμα που δεν θα έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα.

Η κόρη του ζευγαριού, ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, είναι στο TikTok. Για την ακρίβεια, θα ήθελε να είναι κάτω από τους φοίνικες και να πίνει Mai Tai, όπως επιτάσσει το τραγούδι που κατέκλυσε αυτό το καλοκαίρι την πλατφόρμα και έβαλε τις συνομήλικές της να φτιάχνουν βίντεο κλιπ. Πριν από λίγο, όταν πήγε στην τουαλέτα, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και αναρωτήθηκε για ακόμα μια φορά αν αυτό που ανθίζει επάνω της αρκεί για να τη στείλει στη Μύκονο ή σε ένα mall στο Ντουμπάι. Ποιο Πανεπιστήμιο και ανοησίες; Η ομορφιά είναι η μοναδική αδιαμφισβήτητη οικουμενική αξία που αγοράζει τα πάντα, ακόμα και αν δεν έχεις φράγκο. Το καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτό. Αλλά είναι το trend της εποχής, πώς να το κάνουμε;

Ο άνδρας σηκώθηκε και έβαλε το κινητό στην τσέπη. Η γυναίκα τον μιμήθηκε. Το κορίτσι ακολούθησε. Αμίλητοι. Τι άλλο να πουν; Πέρασαν δεκαπέντε μέρες ο ένας πάνω στον άλλον, τα είπαν όλα και το ζευγάρι έχει και την υπόλοιπη ζωή μπροστά του. Θα γυρίσουν σπίτι, στον κοινό τους κόσμο, ζώντας ο καθένας σε έναν δικό του.