Μέση

Η μια πλευρά, από τα δεξιά, λέει ότι η «ταύτιση» του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και του αρχηγού του με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τους κάνει απλώς «πολιτική ζημιά», αλλά «στο τέλος θα τους καταστρέψει» – για να πει εμμέσως στο κεντρώο ακροατήριο πως εκείνη εκπροσωπεί το ορίτζιναλ Κέντρο. Η άλλη πλευρά, από τ’ αριστερά, παρά τα μεγάλα λόγια περί συγκλίσεων σε μείζονα πολιτικά ζητήματα, και ανταγωνίζεται τη Χαριλάου Τρικούπη στο κάστινγκ για τον ρόλο του υπερασπιστή του Δημοκρατίας, και προσπαθεί να την πατρονάρει προς την «προοδευτική διακυβέρνηση». Οι κεντροαριστεροί, που βρίσκονται ως συνήθως στη μέση, αντιλαμβάνονται τη στρατηγική των εκπροσώπων του δικομματισμού – οι οποίοι μελετώντας τα δημοσκοπικά στοιχεία αντιμετωπίζουν αμφότεροι το τρίτο κόμμα σαν τη δεξαμενή που έχει μαζέψει τις πολυπόθητες γι’ αυτούς εφεδρείες. Εξού και ήδη καδράρουν τη μεθαυριανή συζήτηση στην Ολομέλεια ως έναν τσακωμό Μητσοτάκη – Τσίπρα χωρίς ουσία, εφόσον θα προηγηθεί της συνεδρίασης της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Θεωρητικά το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έχει εγκλωβιστεί πάλι ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ευκαιρία

{ARXMEG}Παράγει τα γεγονότα που καθορίζουν την πολιτική ατζέντα, ωστόσο τα μεγάλα κόμματα επιχειρούν να γράψουν την ιστορία αυτών των γεγονότων με τρόπο επωφελή για τα ίδια. Θα μπορούσαν, βέβαια, να μην εξελιχθούν όπως θέλει η μοιρολατρία τα πράγματα. Γιατί; Επειδή για πρώτη φορά εδώ και καιρό ένας κεντροαριστερός πρόεδρος έχει την ευκαιρία να ενώσει το όλον ΠΑΣΟΚ. Για την ακρίβεια, οι περιστάσεις φαίνεται να ευνοούν την προσπάθεια του κόμματος να ξανακερδίσει την εκσυγχρονιστική του συνιστώσα. Να ξαναφέρει κοντά του, δηλαδή, στελέχη και προσωπικότητες των οποίων τη στάση απέναντι στα μεγάλα ή σύνθετα θέματα της επικαιρότητας λαμβάνει υπόψη του το εκλεκτικό – αν όχι δύσκολο, όπως το χαρακτηρίζει ένας έμπειρος πολιτικός του χώρου – κοινό των κεντρώων προτού σχηματίσει τη δική του γνώμη. Ας πούμε, με την πασοκική γραμμή, κατά την οποία η επίμαχη επισύνδεση συνιστά υπονόμευση της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και κατάλυση των στοιχειωδών εγγυήσεων του κράτους δικαίου, έχουν συμφωνήσει τόσο ο Βαγγέλης Βενιζέλος όσο και ο Νίκος Αλιβιζάτος – ρίχνοντας, μάλιστα, κι οι δύο πιο φαρμακερά απ΄τους πράσινους κομματικούς βέλη προς το Μαξίμου{ARXMEG}.