Με πείσμα και αυταπάρνηση

Την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη με την Ελίνα Τζένγκο τις χωρίζουν 18 χρόνια, αλλά τις ενώνει το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησαν πριν από λίγα 24ωρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου (σε 20 χλμ. βάδην και ακόντιο αντίστοιχα) και μια πόλη, το Παρίσι, όπου ανανέωσαν το ραντεβού τους για έπειτα από δύο χρόνια.

Και οι δύο με τον δικό τους τρόπο έκλεψαν την παράσταση στο Μόναχο με τα κατορθώματά τους και έδειξαν ότι με το πείσμα, τη θέληση και την αυταπάρνηση μπορούν να ξεπεράσουν τα πάντα μέχρι την κορυφή.

«Μου χρωστάς μια σαμπάνια, για να την ανοίξουμε στο Παρίσι», είπε ο μετρ της προπονητικής στο βάδην, Ναπολέων Κεφαλόπουλος, στην αθλήτριά του Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, που από την πλευρά της όμως τού υπενθύμισε ότι προς το παρόν αυτός της χρωστάει μια μπίρα!

Ο ίδιος μετά τον θρίαμβό της στα 35 χλμ. της είχε πει ότι τώρα θα πρέπει να ξεκουραστεί και ίσως να αφήσει τα 20 χλμ. Η ίδια όμως του είπε: «Νιώθω καλά, άσε με να συμμετάσχω για να το χαρώ χωρίς άγχος. Στα 35 χλμ. είχα την πίεση του φαβορί, τώρα θέλω να το απολαύσω και όπου βγει».

Πράγματι τον έπεισε, μέσα στην κούρσα έκανε συντήρηση και παρακολουθούσε και όταν είδε ότι νιώθει καλά τις δυνάμεις της έβαλε μπρος το… μοτεράκι και χάθηκε. Οι αντίπαλές της δέχθηκαν παρατήρηση γιατί ξέφευγαν από τα όρια του βάδην για να την πλησιάσουν, αλλά μάταια προσπαθούσαν καθώς η 38χρονη ελληνίδα δρομέας χόρευε στη βροχή.

Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη χρειάστηκε 1ώρα 29’03” για να περάσει στα όρια του μύθου γράφοντας ιστορία ως η μοναδική στον ελληνικό στίβο (σε άνδρες και γυναίκες) που κάνει νταμπλ χρυσών μεταλλίων σε οποιαδήποτε διοργάνωση, πόσω μάλλον σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα!

«Χάρηκα τον αγώνα πάρα πολύ. Δεν είχα πίεση. Μπήκα να περάσω καλά, ήταν σημαντικό που είδα τόσα πολλά άτομα από την ομάδα. Είπα θα γίνει χαμός σήμερα. Ολη η Ελλάδα θα βλέπει βάδην τώρα. Χαίρομαι που έχω βάλει ένα μικρό λιθαράκι, ώστε το αγώνισμά μας να αλλάξει στην Ελλάδα. Το κλίμα εδώ ήταν απίθανο, ο κόσμος το ξέρει το αγώνισμα. Ολες οι χώρες το θαυμάζουν, δεν έχει σχέση με εμάς. Θεωρώ πως αυτό θα αλλάξει κι εδώ σιγά σιγά», τόνισε στην κάμερα της ΕΡΤ η πρωταθλήτριά μας, που έπιασε και το όριο για το Παγκόσμιο του χρόνου, ενώ βρέθηκε πολύ κοντά στο πανελλήνιο ρεκόρ, το οποίο είναι 1.28.58 και ανήκει στην Αθηνά Παπαγιάννη από το 2004.

Το κίνητρο

«Στη διάρκεια της κούρσας δεν είχα καθόλου το μυαλό μου στο ρεκόρ. Δεν έκανα τους υπολογισμούς μου για το ρεκόρ. Αν μου είχε πει κάποιος ότι είμαι τόσο κοντά θα έκανα ένα σπριντάκι στο τέλος και θα το πετύχαινα. Πριν έρθουμε εδώ ζήτησα από τον προπονητή μου να με δηλώσει και στα δύο, ωστόσο δεν ήξερα πώς ήταν με τέσσερις ημέρες διαφορά. Ο λόγος που το έκανε εκείνος ήταν για να μελετήσει τις λίστες και να δει σε ποιο αγώνισμα θα είμαι σε θέση να πάω καλύτερα» πρόσθεσε και υπενθύμισε μια ιστορία από πέρυσι που της έδωσε κίνητρο.

«Ετσι είμαι εγώ, δεν αφήνω τα πράγματα στη μέση, δεν θέλω να τα αφήνω, ακόμη κι αν συμβεί κάτι. Δεν θέλω να αισθανθώ ότι τα παράτησα. Πριν από έναν χρόνο αμφισβητήθηκα για τη νίκη στο Κύπελλο, ότι κέρδισα σε ένα άδειο αγώνισμα. Τους ευχαριστώ πολύ για εκείνη την αμφισβήτηση. Τους απέδειξα σήμερα πως δεν ήταν άδειο το αγώνισμα, αλλά ήμουν εγώ ικανή να το κερδίσω».