Η μυθική καριέρα της Κατερίνας Στεφανίδη

Η πρωταθλήτριά μας στο επί κοντώ Κατερίνα Στεφανίδη μας υπενθυμίζει πως είναι μια καταπληκτική αθλήτρια, όχι μόνο όταν κερδίζει τα χρυσά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στα Ευρωπαϊκά και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, αλλά κι όταν δεν ανεβαίνει στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου. Το ασημένιο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό του Μονάχου την Τετάρτη το βράδυ το κέρδισε με την τεράστια εμπειρία της. Λίγους μήνες πριν κλείσει τα 32, με ένα βιογραφικό γεμάτο από θριάμβους και μοναδικές διακρίσεις, η Στεφανίδη είχε την Τετάρτη όλη εκείνη τη φλόγα που την έκανε να ξεχωρίζει από μικρή. Και βέβαια μεγάλη τακτική σοφία.

Ντόχα

Το ασημένιο μετάλλιο που κέρδισε την Τετάρτη μού θύμισε πολύ ένα χάλκινο μετάλλιο που είχε κερδίσει παλεύοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στην Ντόχα το 2017 – ήταν τότε το περισσότερο που μπορούσε. Στην Ντόχα βρήκε δύο αντιπάλους στην καλύτερη βραδιά της ζωής τους: η Αμερικάνα Μόρις και η τότε νικήτρια Ρωσίδα Σιντάροβα έφτασαν στα 4,90 μ. αλάνθαστες. Η Στεφανίδη με τα 4,85 μ. τότε είχε κάνει την καλύτερή της επίδοση στη σεζόν – σε έναν ακόμα αγώνα δεν είχε προδώσει τον εαυτό της. Αυτό έκανε και την Τετάρτη. Τα 4,75 μ. που πέρασε με την πρώτη προσπάθεια είναι η καλύτερη φετινή της επίδοση. Η Στεφανίδη υπολόγιζε ως μεγάλη αντίπαλό της τη Σλοβένα Τίνα Σούτεϊ και δεν την άφησε να την προσπεράσει ποτέ. Αν δεν κέρδισε είναι γιατί η 24χρονη πανύψηλη Φινλανδέζα Βίλμα Μούρτο έκανε ατομικό ρεκόρ και ισοφάρισε το ρεκόρ αγώνων της Κατερίνας με 4,85 μ. – είναι οκτώ χρόνια νεότερη από την πρωταθλήτριά μας και το μέλλον της ανήκει. Αλλά η Στεφανίδη έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε κι αυτό νομίζω ήταν πάντα το μυστικό της και για αυτό είναι τόσο υπέροχα σταθερή: βλέπει πρώτα τι μπορεί η ίδια να κάνει – η καριέρα της είναι ένα μάθημα ζωής.

Τέσσερα

Η ελληνίδα πρωταθλήτρια έφτασε τα τέσσερα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: έχει δύο ασημένια και δύο χρυσά. Το βράδυ της Τετάρτης επιχείρησε να πάρει το τρίτο συνεχόμενο χρυσό σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, να κάνει δηλαδή κάτι που δεν έχουν κάνει θρύλοι του επί κοντώ όπως η Σβετλάνα Φεοφάνοβα και η Γελένα Ισιμπάγεβα. Εφτασε πολύ κοντά κι αν δεν τα κατάφερε, κατάφερε κάτι άλλο μοναδικό και αξιοθαύμαστο: να γίνει η πρώτη αθλήτρια στην ιστορία του επί κοντώ με τέσσερα μετάλλια σε Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Στο τέλος δήλωσε πως ο αγώνας που έδωσε είναι αυτός που χάρηκε πιο πολύ από το 2018 κι ας μην ήταν αυτή η τελική νικήτρια: οι μεγάλοι αθλητές καταλαβαίνουν καλύτερα από όλους μας τους μεγάλους αγώνες.

Συλλογή

Η Στεφανίδη είναι η πρωταθλήτρια της Ελλάδας της κρίσης. Οσο στην Ελλάδα η οικονομική κρίση βάθαινε, τόσο μεγάλωνε η συλλογή μεταλλίων της Κατερίνας. Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ με 4,80 μ. τον Μάρτιο του 2016. Χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Ρίο ντε Τζανέιρο με άλμα στα 4,85 μ. πέντε μήνες αργότερα. Χρυσό μετάλλιο τον Μάρτιο του 2017 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Βελιγράδι, πάλι με άλμα στα 4,85 μ. Χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Λονδίνο με άλμα στα 4,91 τον Αύγουστο που ακολουθεί. Αθλήτρια της χρονιάς για την ΙΑΑF το 2017. Νέα ευρωπαϊκή πρωτιά και χρυσό στο Βερολίνο (με ρεκόρ αγώνα), τον Αύγουστο του 2019. Ασημένιο στο Μόναχο την Τετάρτη. Και συνεχείς παρουσίες και διακρίσεις στα μίτινγκ στα οποία συλλέγει πρωτιές: στην καριέρα της έχει σκαρφαλώσει περισσότερες από δέκα φορές πάνω από τα 4,85 μ. Είναι δεδομένο πως στους μεγάλους αγώνες θα συνεχίζει να μας συναρπάζει με τη μαχητικότητά της και το πείσμα της.

Δύναμη

Η Στεφανίδη δεν είναι απλά μια μεγάλη αθλήτρια: είναι ένα σπάνιο είδος εθνικής παρηγοριάς – το μετάλλιό της στο Παγκόσμιο του 2017 ήταν το μοναδικό για τον στίβο μας. Αν η Στεφανίδη δεν υπήρχε, θα ‘πρεπε να την εφεύρουμε για να μας δίνει δύναμη – αλλά πώς να τη δημιουργήσεις και πώς να τη φτιάξεις; Δεν μπορεί να σου προκύψει ούτε με προσευχές. Η Στεφανίδη είναι φτιαγμένη μόνη της κι αυτό κάνει κάθε επιτυχία της ακόμα πιο ξεχωριστή κι ακόμα πιο μεγάλη. Στον ελληνικό αθλητισμό εμφανίστηκε όταν αυτός είχε κανονικά χρεοκοπήσει – στο κράτος μας δεν περίσσευαν πια χρήματα για πρωταθλητές. Η μεγαλύτερη ελληνίδα αθλήτρια όλων των εποχών δεν είχε στη διάθεσή της ένα κράτος, που επένδυε σε αθλητές γιατί αυτοί θα ‘πρεπε να λαμπρύνουν Ολυμπιακούς Αγώνες, που χρυσοπληρώσαμε. Η Στεφανίδη δεν βρήκε τίποτα εύκολο – προέκυψε στη ζωή μας μετά την καταστροφή του επιδοτούμενου πρωταθλητισμού μας, όταν σχεδόν κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως μια τέτοια αθλήτρια μπορεί να υπάρξει στην Ελλάδα. Δεν θέλω να πιστεύω ότι το μετάλλιο που κέρδισε στο Πανευρωπαϊκό του Μονάχου θα είναι το τελευταίο στη μεγάλη καριέρα της. Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος είναι ότι όταν σταματήσει πάντως θα γίνει μύθος! Αλλη σαν αυτή δύσκολα θα υπάρξει.

Δύο

Μεγάλος αθλητής και ο Απόστολος Χρήστου που γυρίζει από το Πανευρωπαϊκό Υγρού Στίβου της Ρώμης με δύο μετάλλια: ένα χρυσό στα πενήντα μέτρα ύπτιο και ένα αργυρό στα 100 μέτρα στο ίδιο στυλ. Το χρυσό στο «κατοστάρι», που θα ήταν το δεύτερο, το έχασε στο φώτο φίνις για τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου από τον Ιταλό Τόμας Τσεκόν, οικοδεσπότη και παγκόσμιο πρωταθλητή. Λίγα λεπτά πριν από την καταπληκτική κούρσα του Χρήστου είχε πάρει το δικό του σπουδαίο μετάλλιο, το χάλκινο, στα πενήντα μέτρα ελεύθερο, μολονότι όπως είπε είχε χάσει τη μισή χρονιά φέτος εξαιτίας προβλημάτων. Ο Γκολομέεβ έχει πάρει χάλκινο και σε παγκόσμιο πρωτάθλημα και έχει μπει στην πεντάδα σε τελικούς Ολυμπιακών Αγώνων: η περίπτωσή του είναι συγκλονιστική.

Ποτέ

Στην ωραία αυτή εβδομάδα επισημαίνω και το ασημένιο μετάλλιο του ολυμπιονίκη μας στην κωπηλασία Στέφανου Ντούσκου στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην κατηγορία των σκιφ. Ο Ντούσκος έδωσε έναν συγκλονιστικό αγώνα προσπερνώντας στο φώτο φίνις τον Γερμανό Ολιβερ Τσάιντλερ, αλλά όχι και τον Ολλανδό Μέλβιν Τβέελαρ που πήρε το χρυσό. Δεν πειράζει: θα τα καταφέρει την επόμενη φορά. Για τη χώρα μας είναι σημαντικό να έχει αθλητές που διακρίνονται χρόνια ολόκληρα, όπως η Στεφανίδη, ο Τεντόγλου, ο Ντούσκος, ο Πετρούνιας, η Κορακάκη, ο Χρήστου, ο Γκολομέεβ. Κοντά σε αυτούς πάντα κάποιος θα ξεπεταχτεί εκπλήσσοντάς μας ευχάριστα. Οσοι κάνουν εκπλήξεις δεν μας έλειψαν ποτέ. Τους σταθερούς υπερήρωες αναζητούσαμε πάντα.