Επιστροφή στον διμέτωπο

Παρά τα διάφορα σενάρια μελλοντικών συγκυβερνήσεων που επιμόνως επιβιώνουν, η υπόθεση της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη στην πραγματικότητα παγιώνει τη στρατηγική επιλογή της αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ.

Το πρώτο που έχει σημασία να ξεκαθαριστεί, βέβαια, είναι ότι για τη Χαριλάου Τρικούπη αυτή τη στιγμή το πρωτεύον δεν είναι να προκληθούν εκλογές ή να παραιτηθεί η κυβέρνηση, γι’ αυτό και έχει διαχωρίσει πλήρως τη στάση της από αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ. Προηγείται, για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, η υποχρέωση της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη να δώσουν απαντήσεις για την παρακολούθηση του Ανδρουλάκη, για το ποιοι κάνουν χρήση λογισμικών παρακολούθησης στην Ελλάδα και για όλο το πλέγμα των θεσμικών ερωτημάτων που έχουν προκύψει από αυτή την υπόθεση. Τη λεπτή διάκριση μεταξύ της στάσης του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές εξήγησε, άλλωστε, χαρακτηριστικά, ο εκπρόσωπος Τύπου Δημήτρης Μάντζος σε πρόσφατες δηλώσεις του, στις οποίες ταύτισε την τακτική της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορώντας τες ότι «εργαλειοποιούν» το ζήτημα για μικροκομματική εκμετάλλευση. «Είναι άλλο πράγμα να ζητάς εμμονικά εκλογές χωρίς να μπορείς να τις προκαλέσεις – αποδείχθηκε με την πρόταση μομφής – και άλλο πράγμα να αποδεικνύεις καθημερινά με την πολιτική σου δουλειά την ανεπάρκεια της κυβέρνησης και την επικινδυνότητά της για τους θεσμούς» είπε και πρόσθεσε πως «προφανώς ένα βαθιά θεσμικό ζήτημα, όπως αυτό, είναι λόγος για να φτάσει η χώρα σε εκλογές. Αλλωστε και το 2019 ένα από τα αιτήματα που οδήγησε την προηγούμενη κυβέρνηση στην έξοδο – όπως οδηγείται και αυτή – ήταν η διαχείριση των θεσμικών ζητημάτων».

Κόκκινες γραμμές. Παραλληλίζοντας, λοιπόν, τη στάση της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει ακόμη μια φορά τις κόκκινες γραμμές που έχει χαράξει τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά του ενώ σταθερά κοιτά και σε ένα κεντρώο κοινό. Και, το βασικότερο, έρχεται πια να απαντήσει σε όσους είχαν διερωτηθεί για το περιεχόμενο της διαφοροποίησής του, προτάσσοντας τη λειτουργία των θεσμών ως ηθικό και ουσιαστικό διακύβευμα για την ελληνική πολιτική ζωή γενικώς και τις επόμενες εκλογές ειδικότερα. Τονίζουν ιδιαιτέρως δε ότι τόσο η προηγούμενη διακυβέρνηση όσο και η παρούσα έχουν συμβάλει στο έλλειμμα εμπιστοσύνης που εκφράζει μια μερίδα πολιτών, ειδικά η νεολαία, απέναντι στους θεσμούς και την πολιτική αφήνοντας μια κακή παρακαταθήκη για το μέλλον.

Με τη μεν ΝΔ το ιδεολογικό χάσμα έρχεται να επιβεβαιωθεί όχι μόνο με την ίδια την πράξη της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ, αλλά και με τα όσα ακολούθησαν της αποκάλυψής της, όπως τονίζουν χαρακτηριστικά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που θεωρούν πως οι διαφορετικές εκδοχές, διαρροές και υπονοούμενα που είδαν το φως της δημοσιότητας για την αιτία της παρακολούθησης ήταν μέρος μιας συντονισμένης «επικοινωνιακής διαχείρισης». Δεν είναι καθόλου πεπεισμένοι δε για τη διάθεση της κυβέρνησης να δώσει απαντήσεις, εκτιμώντας πως δεν αποκλείεται να επιδιώξει να αλλάξει την ατζέντα με αφορμή και τις εξαγγελίες που αναμένεται να γίνουν από τον Πρωθυπουργό στη ΔΕΘ.

Απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, η στάση του ΠΑΣΟΚ είναι επίσης καταδικαστική, μιας και στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι έχει μεγάλη ευθύνη για τη στάση που επέδειξε απέναντι στους δημοκρατικούς θεσμούς όταν ήταν κυβέρνηση, ξεκαθαρίζοντας πως δεν έχει αλλάξει η άποψή τους πως δεν μπορεί να εκφράζει μια σύγχρονη προοδευτική σοσιαλδημοκρατική πολιτική πρόταση.

Υπενθυμίζουν μάλιστα, με νόημα, πως ο Νίκος Ανδρουλάκης απέδειξε στην πράξη την αντίληψή του για τη λειτουργία του θεσμικού κράτους, με τον τρόπο που χειρίστηκε ο ίδιος την υπόθεσή του εξαρχής, «χωρίς κραυγές, ζητώντας μόνο την αποκάλυψη της αλήθειας και την εμπλοκή της Δικαιοσύνης, των Ανεξάρτητων Αρχών, της Βουλής».