Η Μελόνι ξυπνά ζοφερές μνήμες από {LF}το παρελθόν της Ιταλίας

Στην Ιταλία συνήθως κανείς δεν μιλά για πολιτική στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Φέτος, τα πράγματα είναι διαφορετικά: πλέον όλες οι συζητήσεις αφορούν πολιτικές συμφωνίες, υποψηφίους, εκλογικές περιφέρειες. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η Τζόρτζια Μελόνι θα γίνει πρωθυπουργός. Θα πρόκειται για ιστορική στιγμή για την Ιταλία και την Ευρώπη: η Μελόνι είναι αρχηγός του ακροδεξιού και λαϊκιστικού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας – απευθείας πολιτική κληρονόμος του νεο-φασιστικού Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος, με το οποίο μοιράζεται το ίδιο σύμβολο, το λάβαρο με τη φλόγα. Ενα από κεντρικά κράτη της ευρωζώνης θα κυβερνάται από έναν κυρίως ευρω-σκεπτικιστικό, αντι-μεταναστευτικό, κεντροδεξιό συνασπισμό. Η συμμαχία μεταξύ της Μελόνι, της Λέγκας του Ματέο Σαλβίνι και των υπολειμμάτων του Forza Italia του Μπερλουσκόνι θεωρείται ότι θα έχει ισχυρή πλειοψηφία.

Η μακρόχρονη αγωνία της Ιταλίας για κυβερνήσεις έκτακτης ανάγκης και εύθραυστους συνασπισμούς φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος της. Η κυβέρνηση Μελόνι θα διαρκέσει, εκτός εάν ξεσπάσει κάποιο σκάνδαλο ή επέλθει οικονομική κατάρρευση της χώρας –  κανένα από τα οποία δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Η ειρωνεία της ανόδου της Μελόνι στην εξουσία είναι έντονη, καθώς στην Ιταλία συμπληρώνεται σε λίγο η 100ή επέτειος από την πρώτη φασιστική κατάληψη της εξουσίας στον κόσμο: την πορεία του Μπενίτο Μουσολίνι στη Ρώμη τον Οκτώβριο του 1922, η οποία προανήγγειλε την αρχή του τέλους για την ιταλική δημοκρατία.

Αλλά ας είμαστε ξεκάθαροι. Η Μελόνι δεν είναι φασίστρια. Δεν θα διοικήσει στρατούς ένοπλων ομάδων με μαύρα πουκάμισα και δεν θα κοιτάξει να ανατρέψει τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Πέρα από αυτά τα βασικά, τα σημάδια είναι εξαιρετικά ανησυχητικά – για την Ιταλία, την Ευρώπη και τη δημοκρατία. Η Μελόνι και ο Σαλβίνι είναι λαϊκιστές στο καλούπι των Βίκτορ Ορμπαν, Νάιτζελ Φάρατζ και Μαρίν Λεπέν. Εχουν οικοδομήσει την επιτυχία τους σε υποσχέσεις για τεράστιες και οπισθοδρομικές φορολογικές περικοπές, εθνικιστική αντιμεταναστευτική και αντιπροσφυγική ρητορική και αφηγήσεις κατά της ΕΕ και του ευρώ.

Ενώ η Μελόνι επίσημα αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τον φασισμό, η βάση του κόμματός της περιέχει πολλούς που συχνά αναφέρονται ως «νοσταλγοί» του καθεστώτος του Μουσολίνι. Οι φασιστικοί χαιρετισμοί αποκαλούνται από τη Μελόνι «φολκλόρ» ή «ρωμαϊκοί χαιρετισμοί». Η προσεκτικά μετριοπαθής εικόνα που καλλιεργεί η Μελόνι εδώ και χρόνια δεν φαίνεται να έχει μεταδοθεί στη βάση του κινήματος. Είναι σαφές ότι η αποκατάσταση του παρελθόντος, η άποψη ότι «ο Μουσολίνι έκανε πολλά καλά πράγματα», θα αποκτήσει περαιτέρω αξιοπιστία με τη Μελόνι ως πρωθυπουργό. Ο Σαλβίνι, ωστόσο, είναι ίσως η πιο επικίνδυνη προσωπικότητα. Η θητεία του ως υπουργού Εσωτερικών χαρακτηρίστηκε από μια χαοτική μεταναστευτική «πολιτική» που περιελάμβανε τον παράνομο αποκλεισμό πλοίων προσφύγων από τον ελλιμενισμό σε ιταλικά λιμάνια. Είναι πιθανό να έχει σημαντικό υπουργικό ρόλο σε οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση.