Οι ακροδεξιοί λαϊκιστές αποκαλύπτουν το ρατσιστικό τους πρόσωπο

Ο Βίκτορ Ορμπαν έχει πει πολλά ανόητα και απαίσια πράγματα κατά τη μακρά θητεία του ως πρωθυπουργός της Ουγγαρίας. Αλλά η πρόσφατη ομιλία του που υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να ζουν σε χώρες «μικτών φυλών» και ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που επέτρεψαν να συνδυάσουν τις γενιές τους με άλλες φυλές «δεν ήταν πλέον έθνη», σίγουρα αντιπροσωπεύει ένα νέο ναδίρ. Στην ομιλία του, ο Ορμπαν δήλωσε ότι οι Ούγγροι ήταν πρόθυμοι να «ανακατευτούν» κοινωνικά με άλλους, αλλά «δεν θέλουν να γίνουν μικτή φυλή». Αντί να εξοστρακιστεί για το ρατσιστικό του παραλήρημα, ο Ορμπαν έδωσε την κεντρική ομιλία στο Συνέδριο Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών, την κορυφαία συνάντηση της αμερικανικής Δεξιάς στο Ντάλας.

Η ομιλία του ήταν μια στιγμή αξιοσημείωτης ειλικρίνειας για τον ούγγρο πρωθυπουργό, ο οποίος, τα τελευταία δώδεκα χρόνια, προσπάθησε να συγκαλύψει τις ρατσιστικές και αντισημιτικές του πεποιθήσεις. Τα σχόλιά του, τα οποία έγιναν κατά τη διάρκεια συνάντησης με μέλη της ουγγρικής κοινότητας στη Ρουμανία, ήταν τόσο υβριστικά που έκαναν την επί χρόνια σύμβουλό του Ζούζα Χέγκεντους να ανακοινώσει την παραίτησή της έπειτα από δύο δεκαετίες στο πλευρό του. Κόρη επιζώντων του Ολοκαυτώματος, η Χέγκεντους αποδοκίμασε την ομιλία του Ορμπαν ως «καθαρό ναζιστικό κείμενο, αντάξιο του Γκέμπελς». Ενώ κατήγγειλε τα νέα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ενωσης να περιορίσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου από τη Ρωσία, ο Ορμπαν δεν παρέλειψε να αστειευθεί για τους θαλάμους αερίων των Ναζί – «οι Γερμανοί ξέρουν πολλά γι’ αυτό» – ένα σχόλιο που αναμφίβολα συνέβαλε στην απόφαση της Χέγκεντους να απομακρυνθεί από κοντά του.

Για μεγάλο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, ηγέτες της παγκόσμιας Ακροδεξιάς, όπως ο Ορμπαν, αρκέστηκαν να διασπείρουν τον ρατσισμό τους μέσω κωδικών λέξεων, εκφράσεων και υπονοούμενων. Ο Ντόναλντ Τραμπ – πάντα πρόθυμος να διακηρύξει τα ρατσιστικά του ένστικτα – ήταν η εξαίρεση, αλλά πιο πειθαρχημένοι λαϊκιστές όπως η Γαλλίδα Μαρίν Λεπέν έχουν καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για να καλύψουν το ρατσιστικό και φασιστικό παρελθόν των κινημάτων τους. Στην περίπτωση της Λεπέν, αυτό το παρελθόν δημιουργήθηκε από τον πατέρα της, τον Ζαν-Μαρί Λεπέν, πρώην αλεξιπτωτιστή στον πόλεμο της Αλγερίας και καταδικασμένο αρνητή του Ολοκαυτώματος. Οταν ανέλαβε το Εθνικό Μέτωπο από τον πατέρα της, η Λεπέν το μετονόμασε σε Εθνικό Συλλαλητήριο, ένα όνομα που επιδιώκει να ξυπνήσει μνήμες του Σαρλ ντε Γκωλ και όχι του Μπενίτο Μουσολίνι.

Αλλά οι λαϊκιστές ηγέτες προφανώς δεν αισθάνονται πλέον την ανάγκη να κρύψουν τον ρατσισμό τους για να αποκτήσουν εξουσία. Η Τζόρτζια Μελόνι, η χαρισματική ηγέτις των αυτοαποκαλούμενων «μεταφασιστών» Αδελφών της Ιταλίας –  φαβορί για την πρωθυπουργία της Ιταλίας – δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με κωδικές λέξεις για να καθησυχάσει τους ρατσιστές ψηφοφόρους επειδή το κόμμα της έχει τις ρίζες του στον Μουσολίνι. Παρουσιάζεται λοιπόν ως εκείνη που θα αλλάξει τη δυναμική του παιχνιδιού, φλερτάροντας τους Ιταλούς που έχουν κουραστεί από την οικονομική παρακμή της χώρας και τις δικαιολογίες του πολιτικού κατεστημένου για αυτήν, ενώ προωθεί ακραίες αντιμεταναστευτικές απόψεις.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ανοιχτός ρατσισμός και ο αντισημιτισμός εμφανίζονται πλέον πλήρως, χάρη στις ανεπανόρθωτες διαταραχές που προκάλεσε η προεδρία Τραμπ. Ο πρώην πρόεδρος διακήρυξε ότι υπήρχαν «πολύ καλοί άνθρωποι και στις δύο πλευρές» μετά την πορεία των λευκών εθνικιστών το 2017 στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια, όπου οι λαμπαδηδρομείς νεοναζί φώναζαν: «Οι Εβραίοι δεν θα μας αντικαταστήσουν». Οι επίδοξοι διάδοχοι και συνεργάτες του είναι ακόμη πιο ειλικρινείς.

Πάρτε τον Νταγκ Μαστριάνο, τον ρεπουμπλικανό υποψήφιο για κυβερνήτη της Πενσιλβάνια. Ο Μαστριάνο είναι ένας ασύστολος λευκός χριστιανός εθνικιστής. Ενας σκληροτράχηλος τραμπιστής, ο Μαστριάνο δεν είναι μόνο ένθερμος υποστηρικτής του Μεγάλου Ψέματος του Τραμπ ότι του έκλεψαν τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2020. Στην πραγματικότητα εντάχθηκε στον όχλο που εισέβαλε στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ στις 6 Ιανουαρίου 2021. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η εκστρατεία του Μαστριάνο για τη θέση του κυβερνήτη φαίνεται ακόμη πιο ανένδοτη και διχαστική από εκείνη του Τραμπ. Λέγεται ότι αρνείται να μιλήσει σε δημοσιογράφους και οργανισμούς μέσων ενημέρωσης που δεν είναι φανερά χριστιανοί και φέρεται να έχει πληρώσει την Gab, μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης γνωστή ως καταφύγιο λευκών εθνικιστών για «συμβουλευτικές» υπηρεσίες. Ο Μαστριάνο φαίνεται να προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την Gab για να συγκεντρώσει πολιτική υποστήριξη μεταξύ των ακροδεξιών ψηφοφόρων που μπορεί να τον βοηθήσουν να νικήσει τον δημοκρατικό αντίπαλό του, Τζος Σαπίρο, ο οποίος τυγχάνει να είναι Εβραίος.

Πίσω από το μεγαλύτερο μέρος της ρητορικής των «κλεμμένων εκλογών» βρίσκεται η αντίληψη ότι οι μειονοτικές κοινότητες είναι η κύρια πηγή αυτού που ταλαιπωρεί την Αμερική. Ο ακροδεξιός Μπλέικ Μάστερς, συνεργάτης του επίσης ακροδεξιού δισεκατομμυριούχου Πίτερ Θίελ, ο οποίος κέρδισε την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικάνων για τη Γερουσία των ΗΠΑ στην Αριζόνα αυτόν τον μήνα, κατηγορεί τις μειονότητες όχι μόνο για την εκλογική ήττα του Τραμπ αλλά και για την ένοπλη βία.

Ηταν πάντα παρόν αυτό το κοκτέιλ ρατσισμού, σοβινισμού και αντισημιτισμού, που φούσκωσε κάτω από την επιφάνεια, περιμένοντας απλώς κάποιον σαν τον Τραμπ να του δώσει το πράσινο φως; Ή μήπως είναι το αποτέλεσμα μιας πιο βαθιάς αλλαγής; Οι πολιτιστικοί πόλεμοι, που χρησιμοποιούνται εδώ και καιρό από τη Δεξιά για να κερδίσει εκλογικό πλεονέκτημα και φουντώνει από ανθρώπους όπως ο Ρούπερτ Μέρντοχ για να αυξήσουν τα κέρδη τους, μπορεί να έχουν δηλητηριάσει τόσα πολλά μυαλά που ορισμένοι πολιτικοί πιστεύουν τώρα ότι το να είσαι ανοιχτά ρατσιστής, σεξιστής και ενάντια στους ομοφυλόφιλους, είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για τη νίκη. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οι ακροδεξιοί λαϊκιστές έριξαν επιτέλους τη μάσκα της ευπρέπειας. Επιδεικνύοντας τις ρατσιστικές τους απόψεις, αποκαλύπτουν τις πραγματικές δυνάμεις που κρύβονται πίσω τους.

Η Νίνα Χρούστσεβα είναι καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο The New School της Νέας Υόρκης