Η φαυλότητα της Μπάρτσα

Πώς θα αισθανόσασταν αν το αφεντικό σας στη δουλειά προσπαθούσε να σας ωθήσει στην έξοδο επικαλούμενος οικονομική δυσπραγία, καθυστερούσε τους μισθούς, προωθούσε μειώσεις αλλά την ίδια στιγμή έδινε εκατομμύρια για να έρθουν άλλοι εργαζόμενοι στη θέση σας;

Το ερώτημα είναι φυσικά ρητορικό γιατί όλοι γνωρίζουμε την απάντηση. Κάπως έτσι λοιπόν νιώθει σήμερα ο ολλανδός ποδοσφαιριστής Φρένκι ντε Γιονγκ.

Τα τελευταία κεφάλαια της ιστορίας του στην Μπαρτσελόνα αποτελούν σημείο αναφοράς της ποδοσφαιρικής φαυλότητας των Μπλαουγκράνα.  Ο Ντε Γιονγκ συγκαταλέγεται στα διαμάντια που ανέδειξε το ολλανδικό ποδόσφαιρο στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Ολες οι μεγάλες ομάδες έδιναν μάχη για να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Κέρδισε η Μπάρτσα προσφέροντας 75 εκατ. ευρώ. Ο Ντε Γιονγκ δεν διέθετε γυάλινη σφαίρα για να δει τα μελλούμενα. Την οικονομική κατάρρευση, τους οδυνηρούς αποκλεισμούς στο Τσάμπιονς Λιγκ, την «οκτάρα» από την Μπάγερν, τον αποκεφαλισμό του Μέσι. Κυρίως όμως τη δική του περιπέτεια. Η ηγεσία της Μπάρτσα αποφάσισε εν μια νυκτί πως ο Ντε Γιονγκ αποτελεί βάρος. Με την πώλησή του θα μειωνόταν η πίεση στα οικονομικά του κλαμπ. Χωρίς να ρωτήσουν τον παίκτη οι Καταλανοί έδωσαν τα χέρια με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ενώ γέμισαν οι σελίδες του φιλομπαρτσελονικού Τύπου με ρεπορτάζ για τον «ανεπιθύμητο» Ολλανδό που πρέπει άμεσα να φύγει. Την ίδια περίοδο ωστόσο η χρεοκοπημένη Μπάρτσα βρίσκει χρήματα για να φέρει στο Καμπ Νου τον Ραφίνια για 58 εκατ., τον Λεβαντόφσκι για 45+5 εκατ. και πιθανόν τον Κουντέ για περίπου 60 εκατ.  Μια ομάδα έχει πολλούς τρόπους για να αναγκάσει έναν παίκτη να φύγει. Ο πιο πονηρός είναι να του αλλάξεις τη θέση. Ο παίκτης αποκλείεται να αποδώσει τα μέγιστα για ευνόητους λόγους, στη συνέχεια θα αξιολογηθεί από τον Τύπο με μικρό βαθμό, οι φίλαθλοι θα αρχίσουν να δυσφορούν και να στρέφουν τα βέλη τους εναντίον του για να καταλήξει στο περιθώριο.  Στο τελευταίο κλάσικο ο Τσάβι τον τοποθέτησε στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Σαν να βάζεις τον Νεϊμάρ να παίξει full back. Το αστείο της ιστορίας είναι πως ο Τσάβι δήλωσε άγνοια κακών προθέσεων. Η κατάντια της Μπάρτσα σε όλο το μεγαλείο της.