Λογαριάζοντας με τον δύσκολο χειμώνα

Κάνουν λάθος όσοι, γιατί σίγουρα υπάρχουν κάμποσοι, πιστεύουν ότι το πρωθυπουργικό ξεκαθάρισμα με τις πρόωρες εκλογές είχε μόνον κρυφούς κομματικούς υπολογισμούς ανασύνταξης. Ο πρώτος που πρέπει να παραδεχτεί την «ήττα» του είναι βεβαίως ο αυτόκλητος «αρχηγός» ενός φαντασμικού δήθεν «προοδευτικού» συμπιλήματος, που επέμενε να διαβλέπει «φυγή Μητσοτάκη» ενώπιον των προβλημάτων. Η απόφαση ήταν ειλικρινής και γι’ αυτό δεν βρέθηκε κανείς να την αμφισβητήσει. Είπε, εν ολίγοις, πως «γνωρίζω πως μπροστά μας υπάρχουν δυσκολίες και επιλέγω να τις αντιμετωπίσω και να κριθώ από το αποτέλεσμα της δουλειάς μου».

Ο δεύτερος που πρέπει να δεχτεί τη νέα αυτή κατάσταση πραγμάτων, είναι ο επίκλητος της ήσσονος αντιπολίτευσης, ο οποίος βιάστηκε να κάνει πεντάλ στο tandem του κ. Τσίπρα. Υπέθετα ότι ως νέος αρχηγός μιας ιστορικής παράταξης, η οποία χρειάζεται γερή αναστήλωση, θα προτιμούσε να διαθέτει επαρκή χρόνο προετοιμασίας πριν στηθούν οι κάλπες. Οτι, τουλάχιστον, θα καταλάβαινε σε ποιον μίτο ήλπιζε να τον τυλίξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κόμματα στην αντιπολίτευση δεν κατανοούν τις πραγματικές δυσκολίες και τις άμεσες απειλές που αντιμετωπίζουμε αλλά προτιμούν να κλωθογυρίζουν μέσα στον στενόκαρδο κόσμο ιδεοληπτικών αντιλήψεων για τον κόσμο και τη χώρα. Συνέβη το 2009, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, εκμεταλλευόμενος τον θεσμικό εκβιασμό της προεδρικής εκλογής «έριξε» τον Κώστα Καραμανλή υποσχόμενος ανυπόστατα πράγματα. Συνέβη ξανά το 2014, όταν ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε την ίδια ακριβώς θεσμική εκτροπή για να ρίξει στα βράχια την οικονομία.

Αριστα ποιών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε μπροστά το συμφέρον της χώρας και όχι της παράταξής του. Γιατί οι καταστάσεις που θα διαμορφωθούν στους χειμερινούς μήνες δεν είναι εύκολες. Κυρίως γιατί προοπτικά θα εμπεδωθεί έλλειψη προσφοράς καυσίμων σε προσιτές τιμές, γεγονός που ήδη οδήγησε την Κομισιόν στην επεξεργασία κανόνων περιορισμού της κατανάλωσής τους. Μπορεί η Ελλάδα να αντιτίθεται (και ορθώς) στη σχετική πρόταση αλλά είναι πολύ πιθανόν να χρειαστεί, τελικά, ένα πρόγραμμα οργανωμένων περικοπών. Με την προϋπόθεση βεβαίως ότι η Ευρώπη θα σοβαρευτεί και θα αντιτείνει στους εκβιασμούς Πούτιν τη συλλογική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση κοινών προμηθειών αερίου.

Εξάλλου, η απειλή για τη χώρα μας δεν είναι μόνον το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ο πρόσθετος πληθωρισμός που αυτή προκαλεί, αλλά η μεταφερόμενη ύφεση, από τις μεγάλες χώρες του κέντρου προς την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Επιπλέον, η πολιτική αστάθεια που δημιουργείται σε μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη, η οποία προφανώς θα διαχυθεί στην Ενωση κατά τους αμέσως επόμενους μήνες, σε συνδυασμό με την παγίωση των δυσμενών συνεπειών του πολέμου στην Ουκρανία, προσαυξανόμενες με τις γειτονικές απειλές στην περιοχή μας εξηγούν, σε όποιον κάνει πως δεν καταλαβαίνει, το πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάχθηκε η θαρραλέα απόφαση Μητσοτάκη. Πλαίσιο σταθερότητας και αυτοπεποίθησης. Αν πάλι η αντιπολίτευση συνεχίσει να καμώνεται πως όλα αυτά δεν την αφορούν, ίσως χρειαστεί, τελικά, να «μιλήσει ο λαός». Που έχει και τον τελευταίο λόγο.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής