Παιχνίδι

Πέρυσι, το χιτ του καλοκαιριού ήταν οργισμένοι πυρόπληκτοι (και μη) πολίτες που μπούκαραν μπροστά στις κάμερες των τηλεοράσεων και έβριζαν την κυβέρνηση.

Διάφοροι κλαπατσίμπαλοι απαιτούσαν να ανοίξουν οι τηλεοράσεις, τα μικρόφωνα για να ακουστεί «η φωνή του λαού».

Ενας ήρωας της αντίστασης μάλιστα επευφημήθηκε μέχρι δακρύων επειδή μπροστά σε κάποια κάμερα φώναξε το ηρωικό «Μητσοτάκη γ@μιέσ@ι!». Θεωρήθηκε κάτι σαν «Βελουχιώτης Βορείου Ευβοίας».

Δεν ξέρω αν τελικά άνοιξαν τα μικρόφωνα, ούτε καν αν είχαν λόγο να ανοίξουν, αλλά πάντως η αντίσταση έληξε χωρίς θύματα και η κυβέρνηση δεν έπεσε.

Το φετινό ρεπερτόριο αγανάκτησης έχει πάει φεστιβάλ. Πάλι διάφοροι κλαπατσίμπαλοι σηκώνουν πλακάτ σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις εναντίον του Λιγνάδη και βρίζουν τη Μενδώνη στο Διαδίκτυο.

Δεν μου αρέσουν οι προβλέψεις, αλλά ούτε έτσι βλέπω να πέφτει ο Μητσοτάκης.

Αν πάρω μάλιστα υπόψη μου τις δύο τελευταίες δημοσκοπήσεις, η κυριαρχία της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού ούτε καν αμφισβητούνται (Pulse, Opinion Poll).

Λογικό. Η «πολιτική της οργής» συσπειρώνει έως ένα σημείο τον εξ επαγγέλματος οργισμένο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά συσπειρώνει ακόμη περισσότερο το κοινωνικό ακροατήριο της κυβέρνησης που σιχαίνεται και τους κλαπατσίμπαλους και την οργή τους.

Σύμφωνα με την επεξεργασία στοιχείων που κάνει η Europe Elects για όλες τις δημοσκοπήσεις και για όλη την Ευρώπη, η ΝΔ κινείται στο 37% και ο ΣΥΡΙΖΑ στο 27-28%. Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεροποιηθεί στο 14% (Europe Elects, εκτιμήσεις 11-13/7 και 12-15/7).

Οι συσχετισμοί παραμένουν εντυπωσιακά αμετάβλητοι και μάλιστα με τη ΝΔ να έχει ισορροπήσει πλήρως από τη φθορά του χειμώνα. Για το προβάδισμα του Μητσοτάκη έναντι του Τσίπρα δεν υπάρχει καν συζήτηση.

Συνεπώς η εικόνα κατάρρευσης της κυβέρνησης που επιχειρεί να δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως για λόγους δικής του αυτοπροστασίας δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά.

Για την ακρίβεια μόνο από τον Ηλιόπουλο.

Αντιθέτως επιβεβαιώνεται ο… Μητσοτάκης, ο οποίος είχε προκαταβολικά κατηγορήσει την αξιωματική αντιπολίτευση ότι καλλιεργεί «κλίμα τοξικότητας». Το επανέλαβε και χθες στη Βουλή.

Δεν θέλω να στερήσω τα εύσημα από τον Πρωθυπουργό, αλλά μάλλον ευκολάκι ήταν το προγνωστικό.

Καλώς  Ή κακώς, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αυτήν την πολιτική, διότι ούτε ξέρει ούτε μπορεί να κάνει κάποια άλλη. Και η οποία άλλωστε του επιτρέπει να συντηρεί ένα ποσοστό της τάξης του 27-28%, αξιόλογο μεν, αλλά καθαρά μειοψηφικό.

Ξέρετε γιατί; Επειδή κι ο τελευταίος πολίτης γνωρίζει πως το παιχνίδι δεν είναι για κλαπατσίμπαλους και δεν παίζεται με πλακάτ στα φεστιβάλ.

Το παιχνίδι παίζεται στο ενεργειακό, αφορά ολόκληρη την Ευρώπη και είναι μόνο για μεγάλα παιδιά.