«Το πόλο ταιριάζει στις Ελληνίδες»!

Είναι ωραίο να βλέπεις νέα πρόσωπα. Χαρούμενα. Αισιόδοξα. Με τα μετάλλια να κρέμονται και να είναι όλοι οι αθλητές υπερήφανοι. Να καμαρώνουν για το κατόρθωμά τους. Ακριβώς αυτή μοιάζει να είναι εικόνα από το σύγχρονο ελληνικό πόλο. Πέρυσι, δεύτερη θέση οι άνδρες στους Ολυμπιακούς. Πριν από λίγες ημέρες, τρίτοι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Και

στο… καπάκι, η εθνική ομάδα Νέων Γυναικών, η ομάδα δηλαδή U-19, πανηγύρισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό που διεξήχθη στη Νετάνια του Ισραήλ.

Το πόλο, η υδατοσφαίριση αν θέλει κάποιος να το πει… επίσημα, έχει δώσει πολλά τα τελευταία χρόνια. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι οδηγός στην αμαξοστοιχία των διακρίσεων είναι ο Ολυμπιακός με κατάκτηση κορυφών τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη. Σε άνδρες αλλά και γυναίκες. Με ταλέντα που όχι μόνο ξεπετάγονται, αλλά παράλληλα εξελίσσονται, αξιοποιούνται, ξεχωρίζουν όσο περνούν τα χρόνια. Επίσης, δεν μπορεί να μη δεις και τις προσπάθειες των άλλων ομάδων. Της Βουλιαγμένης και της Γλυφάδας, ή της παραδοσιακής δύναμης του Εθνικού, που θέλει ξανά να σταθεί στα πόδια του. Σίγουρα, όμως, ο Ολυμπιακός είναι αυτός που δίνει τον τόνο! Και διαθέτει και τα περισσότερα στελέχη στα ρόστερ των ομάδων, καθόσον τα βελτιώνει με όπλο την τεχνογνωσία και με όραμα το νέο κολυμβητήριο στο ΣΕΦ.

«Υπάρχει διάρκεια και συνέπεια»

Η ΟΜΑΔΑ μίλησε με την Ευτυχία Καραγιάννη, την καλή προπονήτρια της ομάδας που πήγε τόσο καλά και εξασφάλισε την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό με τη νίκη 10-9 επί της Ολλανδίας (το χρυσό πήγε στην Ισπανία, με 9-8 στον τελικό απέναντι στην Ουγγαρία). Και για να θυμηθούμε τι έγινε στο Παγκόσμιο, εκεί η Ολλανδία διατήρησε την παράδοση που θέλει να μας κλείνει την πόρτα στις γυναίκες, αλλά στο τουρνουά U-19 τα δεδομένα άλλαξαν!

«Είναι μια μεγάλη επιτυχία για το πόλο. Αφορούσε η διοργάνωση κορίτσια γεννημένα το 2003 και μετά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το πόλο μας φέρνει συνεχώς διακρίσεις και ωραίες στιγμές. Εδώ και πολλά χρόνια. Θεωρώ ότι είναι άθλημα που ταιριάζει στον Ελληνα και ασφαλώς στις Ελληνίδες. Μας πάει ως ιδιοσυγκρασία. Είμαστε μεσογειακός λαός», λέει στην αρχή της κουβέντας η Καραγιάννη.

Tη ρωτάμε, ίσως και για να ρίξουμε… άδεια, αν όλες οι επιτυχίες των εθνικών ομάδων έρχονται και επειδή δεν ασχολούνται πολλές χώρες με την υδατοσφαίριση. Τουλάχιστον όχι τόσες σε σχέση με άλλα δημοφιλή αθλήματα. Λες είναι έτοιμη για την ερώτηση, μάλλον χαμογελά και απαντά ως εξής: «Το Ευρωπαϊκό είναι πάντα δύσκολη διοργάνωση. Οπως και το Παγκόσμιο. Ολες οι δυνάμεις στην Ευρώπη βρίσκονται, άλλωστε, με εξαίρεση ίσως τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία που έχουν φτάσει ψηλά κατά καιρούς σε άνδρες ή και σε γυναίκες. Το ζήτημα είναι πως είμαστε εδώ και σε επίπεδο πολύ καλό, για πολλά χρόνια. Υπάρχει διάρκεια και συνέπεια μεγάλη. Το 2004 πήραν μετάλλιο οι γυναίκες στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Πέρυσι οι άνδρες. Επίσης, έχουμε διακρίσεις και φέρνουμε ως εθνικές ομάδες μετάλλια σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες, σε όλες τις κατηγορίες. Αυτό σημαίνει πως γίνεται καλή δουλειά, υπάρχουν υποδομές και ασφαλώς πολλά ταλέντα στον χώρο».

«Δεν είναι εύκολο»

Ενα άλλο θέμα που έθιξε η Ευτυχία Καραγιάννη σχετίζεται με το γεγονός πως αρκετές ομάδες στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έδειξαν ενισχυμένες. «Παράδειγμα η Γαλλία, που ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, κατέβασε πέντε παίκτριες με παρουσία και στη μεγάλη γυναικεία ομάδα». Ο Ευτυχία Καραγιάννη στην ομάδα συμπεριέλαβε και παίκτριες όπως η Τριχά, η Αγγελίδη και η Τορνάρου που τις είχε και ως παίκτριες (παλαιότερα) στον Νηρέα Χαλανδρίου, όπως και τη Σάντα για λίγο χρονικό διάστημα στη Βουλιαγμένη. Ωστόσο, μην πιστέψει κάποιος ότι δεν υφίστανται δυσκολίες. Κάποια από τα κορίτσια θα ξεκουραστούν μόνο για 10 ημέρες (!) και εν συνεχεία θα ενταχθούν σε άλλες εθνικές… Δηλαδή, σε ένα ημερολογιακό έτος θα κάνουν προπονήσεις και θα δίνουν αγώνες σχεδόν 355 ημέρες! Κάποιες θα ετοιμαστούν για το Παγκόσμιο των νεανίδων στις αρχές Αυγούστου στο Βελιγράδι και άλλες ή και ίδια πρόσωπα και εδώ, για το Ευρωπαϊκό στο Σπλιτ λίγο αργότερα, στα τέλη του καλοκαιριού και στις αρχές Σεπτεμβρίου. «Παλαιότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Ηταν ένα τουρνουά. Τώρα, πρέπει οι αθλητές ή οι αθλήτριες να έρχονται σε φόρμα πολλές φορές κατά τη διάρκεια μιας αγωνιστικής περιόδου. Δεν είναι εύκολο αυτό, ούτε απλό. Πολλά κορίτσια παίζουν σερί από τον περασμένο Σεπτέμβριο».

Τα καταφέρνουν όμως. Και όταν αναδύονται από το νερό μετά την καθιερωμένη βουτιά για τους πανηγυρισμούς στην πισίνα, τα δάκρυα δεν είναι από την κούραση, είναι δάκρυα χαράς για την επιτυχία και την ανταμοιβή των κόπων τους!