Στην πρίζα εδώ και 135 χρόνια!

Tα πρώτα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μπήκαν στην πρίζα, πριν από 135 χρόνια! Kαι οι πρώτες απόπειρες εντυπωσίαζαν. Τόσο με τις επιδόσεις τους, όσο και με την αυτονομία τους, που σε ορισμένες περιπτώσεις άγγιζαν τα 80 χλμ./ώρα. Και αυτό χάρη στις προηγμένες για την εποχή μπαταρίες. Απίστευτο; Kαι όμως τόσο αληθινό που… πριζώνει ακόμη και τους σημερινούς κατασκευαστές για την ευρηματικότητα των πανούργων μηχανολόγων της εποχής.

Η αρχή το 1887… Συγκεκριμένα, η πρώτη απόπειρα ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου χρεώνεται στον Γουίλιαμς Μόρισον από τις ΗΠΑ, ο οποίος, το 1887, παρουσίασε μια ηλεκτροκίνητη άμαξα που μάλιστα είχε τη δυνατότητα να φιλοξενεί στο εσωτερικό της έξι επιβάτες. Ηταν το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που καταγράφεται με πολυχρηστικούς χώρους – και χωρίς να έχει άλογα, αν και άμαξα! Οι πρώτες δοκιμές στους δρόμους ξεκίνησαν ένα χρόνο αργότερα, το 1888, όπου οι εμπνευστές του μοντέλου διαπίστωσαν ότι μπορούσε να πιάνει τα 30 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ η αυτονομία του άγγιξε τα 80 χλμ./ώρα με ένα γέμισμα!

Και η Ευρώπη στην πρίζα! Την ίδια περίοδο, στην Ευρώπη, ένας Βέλγος παρουσίασε το La Jamais Contente, ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που μπορούσε να πιάσει τα 80 χλμ./ώρα.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1898, κάνει την εμφάνισή του ένα νέο ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Είναι το Egger-Lohner C.2 Phaeton ή το… παρατσούκλι του που ήταν P1, προς τιμήν του δημιουργού του. P1 σημαίνει… Porsche! Ο μεγαλύτερος εμπνευστής της αυτοκίνησης ο Πόρσε, σχεδίασε ένα ηλεκτρικό μοντέλο, που έδωσε τροφή για σκέψη για τις επόμενες δεκαετίες. Συγκεκριμένα, ο Πόρσε σχεδίασε τον ηλεκτροκινητήρα του μοντέλου. Η ισχύς του άγγιζε τα 3 άλογα. Με το πάτημα του γκαζιού ερχόταν γρήγορα και η τελική του, η οποία δεν ξεπερνούσε τα 35 χλμ./ώρα. Πάντως, διέθετε μπαταρίες, οι οποίες ήταν της Tudor και παρείχαν την εντυπωσιακή, για την εποχή, αυτονομία των 80 χιλιομέτρων. Πρόσφατα, το ηλεκτρικό μοντέλο του 1898 μπήκε σε περίοπτη θέση στο Μουσείο της Porsche.

Στο παιχνίδι ο Εντισον. Την ίδια περίοδο στην Αμερική τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έδειχναν να έχουν μέλλον – πριν ξεκινήσει η επανάσταση των κινητήρων εσωτερικής καύσης που «εξαφάνισε» την πρόοδο των ηλεκτρικών ΙΧ. Μια από τις πιο σοβαρές απόπειρες αφορούσε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που το ονόμαζαν Baker Electric. Ηταν ιδιαίτερα ευκολοδήγητο και για αυτό και ήταν δημοφιλές στις γυναίκες οδηγούς. Εκείνη την περίοδο, η εταιρεία που κατασκεύαζε το συγκεκριμένο ηλεκτρικό «έπεσε στο μάτι» του Τόμας Εντισον, ο οποίος τελικώς εξαγόρασε τη συγκεκριμένη φίρμα.

Ο Εντισον πίστεψε όσο κανένας άλλος στην ηλεκτροκίνηση και για αυτό τον λόγο και όλες οι προσπάθειές του εστιάστηκαν στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και την εξέλιξη των μπαταριών. Το 1910, η συγκεκριμένη εταιρεία του Εντισον ήταν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ομως, ο Χένρι Φορντ λάσναρε το Model T, το αυτοκίνητο που έφερε τον πιο εξελιγμένο κινητήρα εσωτερικής καύσης, βάζοντας «λουκέτο» στα όνειρα όσων πίστεψαν εκείνη την περίοδο στην ηλεκτροκίνηση.

Τα πρώτα βήματα το ’60. Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο για τα επόμενα 50 χρόνια μπήκε στο… ψυγείο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η ιδέα ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι και πάλι επάνω στο τραπέζι. Η General Motors αποφασίζει να λανσάρει ένα μοντέλο της, το Corvair, με ηλεκτροκινητήρα και ισχυρές μπαταρίες. Αλλά ο άνεμος της ηλεκτροκίνησης δεν ήταν έτοιμος να ωθήσει τα πανιά των αυτοκινητοβιομηχανιών. Τη δεκαετία του 1970 λανσάρεται από την BMW το πρώτο ηλεκτρικό της όχημα. Είναι η εντυπωσιακή, σπορ 1602e η οποία έκανε ντεμπούτο το 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. Εφερε 12 απλές μπαταρίες, συνολικού βάρους 350 κιλών. Αυτές τροφοδοτούσαν έναν ηλεκτροκινητήρα, που κατάφεραν να καλύψουν τον Μαραθώνιο που ήταν απόστασης περίπου 42 χιλιομέτρων.

Το ελληνικό ΙΧ της Σύρου. Εξαιρετικό είναι το γεγονός ότι το 1972 παρουσιάζεται και το ελληνικό ηλεκτρικό, από την Enfield Electric, που κατασκευάζεται στη Σύρο, για μόλις 120 αντίτυπα. Την βρετανική φίρμα την αγόρασε εκείνη την περίοδο ο Γιάννης Γουλανδρής. Ο έλληνας εφοπλιστής ήρθε σε σύγκρουση με το προσωπικό του εργοστασίου στη Βρετανία και αυτό του έδωσε το έναυσμα να μεταφέρει την παραγωγή στη Σύρο. Ηταν το Enfield 8000 που δεν ξεπέρασε σε παραγωγή τα 100 αντίτυπα, ενώ η εταιρεία έκλεισε σύντομα και το όνειρο για ένα αυτοκίνητο από ελληνικά χέρια έσβησε σύντομα!

Η νέα εποχή. Mέσα στη δεκατία του 1990 οι ηλεκτρικές προτάσεις πέφτουν ξανά στο τραπέζι. Η GM, πρωτοπόρος στην ηλεκτροκίνηση, λανσάρει το EV1 στα μέσα του 1996. Ηταν η πρώτη δυνατή απόπειρα κατασκευής ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου εκείνη την περίοδο. Ομως, το μεγάλο κόστος παραγωγής του – και ιδίως των μπαταριών – περιόρισαν τις πωλήσεις του στο… μηδέν. Μια μικρή απόπειρα για την κατασκευή ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου κάνει και η Citroen, που τοποθετεί στο Saxo έναν ηλεκτροκινητήρα. Εκείνη την περίοδο, η ελληνική αντιπροσωπεία είχε φέρει ένα από τα ελάχιστα αντίτυπα στη χώρα μας για να το δοκιμάσουν για πρώτη φορά οι έλληνες δημοσιογράφοι.

Με την αυγή της νέας χιλιετίας η ηλεκτροκίνηση αποτελεί βασικό πυλώνα των αυτοκινητοβιομηχανιών. Η πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία έρχεται από τη Mitsubishi με το i-Miev, ενώ η Nissan λανσάρει το Leaf, όντας το αυτοκίνητο που έφερε την ηλεκτροκίνηση πιο κοντά στη μαζική παραγωγή. Η Renault παρουσιάζει το Twizy, ενώ η BMW εισέρχεται δυναμικά στην κατηγορία των ηλεκτρικών με το νέο i3.