Ενα… μουντό καλοκαίρι

Ομολογώ πως αυτό το καλοκαίρι το περίμενα να είναι καλύτερο από το περσινό. Δυστυχώς, προσωπικά πάντα μιλώντας, είναι χειρότερο… Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ νιώθω να ασφυκτιώ μέσα σε αυτό το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί. Εξηγούμαι: ήλπιζα πως επιδημιολογικά τουλάχιστον τα πράγματα σε σχέση με τον κορωνοϊό θα ήταν καλύτερα.  Δεν είναι, αφού ο αριθμός των κρουσμάτων είναι μεγαλύτερος – σε σχέση με το περσινό καλοκαίρι. Το επιβεβαιώνει και ο καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο ΑΠΘ και Υγειονομικής και Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών (IUSS) της Παβία Δημοσθένης Σαρηγιάννης που μαζί με την ομάδα του έχουν αναπτύξει μια υπολογιστική πλατφόρμα και μελετούν την εξέλιξη της πανδημίας.

Στο μεταξύ, με τον αριθμό των κρουσμάτων να έχει φθάσει στον Θεό, οι υπεύθυνοι, αντί να πάρουν μέτρα, πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα, επικαλούμενοι την ατομική ευθύνη του καθενός μας. Αντε τώρα εσύ να τσακώνεσαι με τον διπλανό σου, στον εσωτερικό χώρο του πλοίου, στα ΜΜΜ ή σε άλλους κλειστούς χώρους με συγχρωτισμό επειδή δεν φοράει μάσκα…

«Εχει περάσει το μήνυμα πως δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό. Κι αυτό είναι λάθος» μου λέει ο Δημοσθένης Σαρηγιάννης. Συμφωνώ απόλυτα. Γιατί αν δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν θα έβγαιναν ο ΠΟΥ και το ECDS να μιλήσουν για έξαρση των κρουσμάτων σε όλη την Ευρώπη και αύξηση των νοσηλειών.

Κι αν είσαι πατέρας έφηβης/εφήβου, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. Οι έφηβοι είναι φυσιολογικό να θέλουν να βγαίνουν και να συναντιούνται με τους φίλους τους. Και είναι πολύ δύσκολο (όσοι είστε γονείς νομίζω με καταλαβαίνετε καλύτερα) να απαγορεύσεις σε μια έφηβη/έφηβο να πάει σε κάποιο από τα πάρτι που διοργανώνουν – εν μέσω έξαρσης του κορωνοϊού – για τα παιδιά τους πολλοί γονείς.

Λένε πως αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία. Λέω λοιπόν πως κάθε φορά που επιστρέφουν τα παιδιά μου από ένα τέτοιο πάρτι τα βλέπω σαν «κινούμενες βόμβες κορωνοϊού». Και όταν υπάρχουν ηλικιωμένοι που έχουν την ανάγκη σου, ε, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο…

Περνάς έναν δύσκολο χειμώνα και κάνεις όνειρα για διακοπές. Πού να πας με αυτή την ακρίβεια στα καύσιμα; Και αυτή η ακρίβεια κάνει ακόμη πιο δυσβάστακτο το κόστος των διακοπών για το μέσο νοικοκυριό.

Αλλά και διακοπές να μην πας, και να μείνεις στην πόλη, πάλι πρόβλημα έχεις. Βάλτε κάτω και υπολογίστε τι πρέπει να πληρώσετε για να πάτε σε μια παραλία: βενζίνη, είσοδο αν είναι οργανωμένη (και οι κοντινές παραλίες στην πλειονότητά τους είναι οργανωμένες), καφέ, αναψυκτικό/ά (για τα παιδιά). Κι αν είναι να υπολογίσεις και το κόστος της ξαπλώστρας, το… εγκεφαλικό το έχεις σίγουρο.

Αλλά μια και μιλάμε για καλοκαίρι, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τα επερχόμενα κύματα καύσωνα (σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, ο καύσωνας έχει κάνει την εμφάνισή του).

Φέτος με τις τιμές του ρεύματος στα ύψη, η χρήση του κλιματιστικού φαντάζει πολυτέλεια. Και η έλλειψη πρασίνου κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα σε αυτή την πόλη. Δυστυχώς έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να πετύχουμε τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που θεωρεί πως η ελάχιστη αναλογία πρασίνου στις πόλεις δεν μπορεί να είναι κάτω από 9 τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο. Στο Λεκανοπέδιο η αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο είναι ζήτημα αν φθάνει τα 3 τετραγωνικά μέτρα (!).

Και ένας καύσωνας δεν είναι μόνο οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Είναι και θερμοπληξία, είναι και θερμική εξάντληση, είναι και θάνατοι λόγω αναπνευστικών και καρδιακών προβλημάτων, είναι και ένα σωρό άλλα πράγματα. Και θανάτους από κορωνοϊό έχουμε πολλούς. Δεν χρειαζόμαστε κι άλλους… Ωστόσο, αυτή πλέον είναι η νέα πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί εξαιτίας της κλιματικής κρίσης.

Τι είπαμε; Ενα… μουντό καλοκαίρι.