Η σκοτεινή πλευρά των μεταλλίων

Επί δέκα και πλέον χρόνια ο Μο Φάρα συγκλόνιζε με τα κατορθώματά του στους στίβους όλου του κόσμου. Σήμερα συγκλονίζει με την προσωπική του ιστορία. Στα 39 του χρόνια ο εκ των κορυφαίων δρομέων στα 5.000 και 10.000 μέτρα όλων των εποχών αποφάσισε να μοιραστεί με όλο τον κόσμο ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από τη ζωή του, που κρατούσε καλά φυλαγμένες μέσα του μέχρι σήμερα. Οτι ως παιδί έπεσε θύμα trafficking. Οτι δεν λέγεται καν Μο Φάρα!

Γεννημένος στη Σομαλία, κέρδισε τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και άλλα 6 χρυσά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα αγωνιζόμενος με τη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας, όπου, όπως έχει πει στο παρελθόν, πήγε ως πρόσφυγας μαζί με την οικογένειά του σε ηλικία 9 ετών. Σήμερα σε συνέντευξή του στο BBC αποκαλύπτει ότι δεν υπήρξε ποτέ πρόσφυγας. Στη Μεγάλη Βρετανία τον πήγαν παράνομα διακινητές, οι οποίοι τον εξανάγκαζαν να μένει εσώκλειστος και να κάνει όλες τις οικιακές δουλειές σε ένα σπίτι με αντάλλαγμα ένα πιάτο φαΐ! Η οικογένειά του δεν έφυγε ποτέ από τη Σομαλία, άλλωστε ο πατέρας του είχε σκοτωθεί νωρίτερα στον εμφύλιο. Η μητέρα και τα δύο αδέλφια του ζουν ακόμα εκεί.

Το πραγματικό του όνομα είναι Χουσεΐν Αμπντί Καχίν. Αναγκάστηκε να το αλλάξει σε Μοχάμεντ Φάρα, διότι αυτό αναγραφόταν στα πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα με τα οποία, όπως είπε, τον προμήθευσε μια γυναίκα που δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του και χάρη στα οποία ταξίδεψε από το Τζιμπουτί, όπου είχε πάει για να μείνει για μερικούς μήνες σε συγγενικό σπίτι. Μόλις έφτασε στη Μεγάλη Βρετανία αυτή η γυναίκα τον πήρε στο σπίτι της στο δυτικό Λονδίνο και έσκισε το χαρτί, όπου ήταν γραμμένα τα στοιχεία επικοινωνίας με τους συγγενείς του πίσω στην πατρίδα!

«Το έσκισε μπροστά μου και το πέταξε στο καλάθι των αχρήστων. Μου είπε πως αν ήθελα να ξαναδώ την οικογένειά μου, δεν θα έπρεπε να πω σε κανέναν τίποτα. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι είχα πρόβλημα», λέει σήμερα μιλώντας στο BBC.

Για τα επόμενα τρία χρόνια ο Μο Φάρα έμενε μέσα σε αυτό το σπίτι, έκανε όλες τις δουλειές και πρόσεχε τα παιδιά. Σχολείο δεν επιτρεπόταν να πάει! Τελικά, όταν έγινε 12 ετών, κατάφερε να γραφτεί στην τελευταία τάξη του δημοτικού. Στους δασκάλους είπε πως ήταν πρόσφυγας από τη Σομαλία.

«Για πολλά χρόνια προσπαθούσα να τα διαγράψω όλα αυτά από τη μνήμη μου, αλλά δεν γινόταν», λέει. «Συχνά κλειδωνόμουν στο μπάνιο και έκλαιγα. Το μόνο πράγμα που μπορούσα να κάνω για να ξεφεύγω από αυτή την κατάσταση ήταν να βγαίνω έξω και να τρέχω».

Τον έσωσε το τρέξιμο

Στο σχολείο ήταν ένα παιδί που μιλούσε ελάχιστα αγγλικά και αποξενωμένο από τα υπόλοιπα. Το μόνο που τον συγκινούσε ήταν ο αθλητισμός, το τρέξιμο. Το πρόσεξε ο γυμναστής του, Αλαν Ουότκινσον, και τον προσέγγισε. Σιγά σιγά κέρδισε την εμπιστοσύνη του και ο Φάρα άρχισε να συζητά μαζί του ανοικτά. Του μίλησε για την πραγματική του ταυτότητα, το παρελθόν του και την οικογένεια που τον εξανάγκαζε να δουλεύει. Ο Ουότκινσον ήρθε σε επικοινωνία με τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας και τον βοήθησε να βρει μια ανάδοχη οικογένεια στη σομαλική κοινότητα του Λονδίνου.

«Αισθάνθηκα πως ένα πολύ μεγάλο βάρος έφυγε από τους ώμους μου, ένιωσα πως βρήκα τον εαυτό μου. Τότε ήταν που εμφανίστηκε ο Μο, ο πραγματικός Μο», λέει σήμερα.

Στα 14 του ο «πραγματικός Μο» ήταν ένας φέρελπις αθλητής του στίβου, που χρειάστηκε να ταξιδέψει για κάποιους αγώνες στη Λετονία. Ο Ουότκινσον τον βοήθησε να κάνει αίτηση απόκτησης της βρετανικής ιθαγένειας, την οποία πήρε τον Ιούλιο του 2000 με το όνομα Μοχάμεντ Φάρα. «Δεν είχα την παραμικρή ιδέα πως υπήρχαν τόσο πολλοί άνθρωποι που περνούσαν το ίδιο άσχημα όπως εγώ. Αυτό δείχνει πόσο τυχερός ήμουν. Και τελικά αυτό που με έσωσε, αυτό που με έκανε διαφορετικό από τις άλλες περιπτώσεις, ήταν ότι μπορούσα να τρέχω», καταλήγει.