Απλά, αποφασιστικά κι εύκολα

Ούτε ενθουσίασε, ούτε προβλημάτισε ο Ολυμπιακός στο πρώτο του φιλικό επί ελληνικού εδάφους, αυτό που έδωσε με την Αλκμααρ στο Καραϊσκάκη το Σάββατο. Και κέρδισε με 1-0. Ο Πέδρο Μαρτίνς διανύει το πέμπτο του καλοκαίρι στην Ελλάδα. Δεν ήρθε τώρα «για να κάνει δοκιμή ενδεκάδας ενόψει Μακάμπι κ.λπ. κ.λπ.». Στο ματς με τους Ολλανδούς ήθελε να δει στο γήπεδο τον Βρσάλικο, που τον θεωρεί σημαντική προσθήκη, να δώσει χρόνο στον Ζινκερνάγκελ που στην Αυστρία δεν είχε ξεκινήσει ποτέ βασικός και να δει αν η τριάδα Μαντί Καμαρά, Κανέ και Αγκιμπού Καμαρά μπορεί να προστατέψει την άμυνά του ενόψει του ματς με τη Μακάμπι. Τι να δει που δεν ξέρει ο Μαρτίνς; Την τριάδα Εμβιλά, Μπουχαλάκη, Καμαρά; ‘Η τον Βαλμπουενά με τον Ελ Αραμπί μαζί στην επίθεση; Τις κινήσεις όλων αυτών τις ξέρει απέξω μετά από τόσα χρόνια μαζί τους. Στο αποψινό φιλικό με τον Αρη θα ξεκινήσει όσους δεν αγωνίστηκαν βασικοί το Σάββατο. Για να δει και τη δική τους συμπεριφορά.

Δηλώσεις

Πιο πολύ από την εμφάνιση του Ολυμπιακού μου άρεσαν οι δηλώσεις του Σωκράτη Παπασταθόπουλου και του Μαρτίνς στο τέλος. Ο έμπειρος παίκτης δήλωσε πως ο Ολυμπιακός είναι ανέτοιμος, πως θα είναι καλύτερος σε δέκα μέρες, αλλά και ότι καμία ομάδα δεν μπορεί να είναι έτοιμη όσο θα ‘θελε στις 20 Ιουλίου. Ο Μαρτίνς δήλωσε πως ο Βρσάλικο ήταν καλύτερος από ό,τι περίμενε, πως η ομάδα έχει μια βάση πάνω στην οποία θα στηριχτεί και πως το παιχνίδι του Ολυμπιακού, επί των ημερών του, βασίζεται πάντα στην καλή άμυνα. «Το παιχνίδι μας περνάει από την άμυνα. Οταν αυτή λειτουργεί μπαίνουμε στο επόμενο κεφάλαιο. Για παράδειγμα πρέπει η αντίδραση όταν κλέβουμε την μπάλα να είναι καλύτερη – αλλά πρέπει να μας απασχολεί πρώτα από όλα πώς θα κλέψουμε την μπάλα. Πρέπει να δείχνουμε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα» είπε.

Αμυνα

Ο Παπασταθόπουλος μίλησε με ειλικρίνεια. Δεν πούλησε μεγάλες βεβαιότητες και δεν υποσχέθηκε εντυπωσιακές εμφανίσεις στις 20 και στις 27 Ιουλίου. Ο δε Μαρτίνς έδειξε πως η δική του προσέγγιση είναι απλή: χρειάζονται νίκες που θα φέρουν προκρίσεις – όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν. Πέρυσι στον Ολυμπιακό η άμυνα έκανε τη διαφορά: όταν ήταν καλή έδωσε το πρωτάθλημα, όταν ήταν κακή στέρησε από τον πρωταθλητή τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Μαρτίνς δεν ξεχνά ότι από τη Λουντογκόρετς ο Ολυμπιακός πέρυσι αποκλείστηκε γιατί δέχτηκε γκολ και στα δυο ματς. Καλό είναι να περιμένεις πιο επιθετικό ποδόσφαιρο κ.λπ., αλλά ο σκοπός είναι να μη χάσεις τις σταθερές αξίες του παιχνιδιού σου. Πιθανότατα υπάρχει ένας κόσμος που άλλα θα περίμενε να ακούσει: το κατανοώ. Αλλά προσωπικά προτιμώ να ακούω αλήθειες. Και βρίσκω ενδιαφέρουσα μόνο τη θέση όποιου έχει την ευθύνη. Γιατί αυτός είναι που στο τέλος αποφασίζει.

Μαρκ

Αυτό το σκεφτόμουν και αναλογιζόμενος την εξέλιξη του σίριαλ του καλοκαιριού, που δεν είναι μεταγραφικό, αλλά είναι η ιστορία της παραμονής ή της αντικατάστασης του αρχιδιαιτητή Μαρκ Κλάτενμπεργκ. Η ΕΠΟ (και η ΑΕΚ) θέλουν να φύγει, η Σουπερλίγκα να παραμείνει, αλλά δεν χωρά αμφιβολία (για μένα τουλάχιστον) ότι τελικά θα παίξει ρόλο η δική του και μόνο θέληση. Πριν από λίγες μέρες η Σουπερλίγκα έστειλε στην UEFA επιστολή με την οποία ζητά την παραμονή του και ο Κλάτενμπεργκ έκανε γνωστούς τους πίνακες διαιτησίας του επόμενου πρωταθλήματος. Και οι δυο αυτές ενέργειες δείχνουν παραμονή. Αλλά εγώ διατηρώ πολλές επιφυλάξεις. Κυρίως γιατί ο ίδιος ο Κλάτενμπεργκ δεν μιλάει – έκανε μια μάλλον τυπική δήλωση και τίποτα άλλο. Γνωρίζοντας δυο πράγματα για τον άνθρωπο μπορώ να πω πως η σιωπή του πιο πολύ μου δείχνει πως θα φύγει, παρά πως θα μείνει. Κι όταν λέω «θα φύγει», δεν εννοώ πως θα τον διώξει η ΕΠΟ. Αλλά πως ένα ωραίο πρωί θα μας πει αντίο – ίσως και με μια επιστολή που να εξηγεί την απόφασή του, ίσως και χωρίς μια τέτοια.

Συνολικά

Στο μεταξύ όπως αναμενόταν από την αρχή του τουρνουά ο Νόβακ Τζόκοβιτς κέρδισε το Γουίμπλεντον για τέταρτη συνεχόμενη φορά και για έβδομη συνολικά στην καριέρα του. Στον τελικό κέρδισε με 3-1 τον Νικ Κύργιο με τον ίδιο πανομοιότυπο τρόπο που κέρδισε στον προημιτελικό τον Γιανίκ Σίνερ και στον ημιτελικό τον Κάμερον Νόρι. Ο Σέρβος πέταξε το πρώτο σετ για να «διαβάσει» τον αντίπαλό του και στη συνέχεια δεν του άφησε απολύτως τίποτα: ο Κύργιος δεν έκανε μπρέικ και στο τάι μπρέικ του τέταρτου σετ, εκεί που το τρομερό του σερβίς θα έπρεπε να κάνει τη διαφορά, βρέθηκε πίσω με 6-1 κι έχασε τελικά με 6-3. Το πιο ωραίο στον εντελώς άνισο αυτόν τελικό ήταν οι στιγμές που ο Τζόκοβιτς χειροκροτούσε τους πόντους του Κύργιου – σαν να του έδειχνε ότι δεν τον είχε ικανό να παίξει τόσο καλά! Περιττό να πω πως απέναντι σε έναν τύπο που παριστάνει τον τρελό προσπαθώντας να σπάσει τα νεύρα του αντιπάλου του αυτή είναι η καλύτερη τακτική: δεν χρειάζεται να τον παίρνεις στα σοβαρά.

Σόου

Ο Κύργιος έκανε το συνηθισμένο του σόου, τσακώθηκε με τους ανθρώπους του στο θεωρείο του, γκρίνιαζε στον διαιτητή, μονολογούσε και φώναζε και κάποια στιγμή ζήτησε και την απομάκρυνση ενός θεατή που τον ενοχλούσε. Αλλά δεν θα μπορούσε ποτέ να κερδίσει τον Τζόκοβιτς και μάλιστα σε ένα τελικό Γκραν Σλαμ τουρνουά. Γιατί ο Σέρβος δεν τον έβλεπε καθόλου. Ο Τζόκοβιτς βλέπει μόνο τον Ναδάλ και τα 23 του Γκραν Σλαμ. Αυτός έχει πια 22. Και τον Ισπανό θέλει να προσπεράσει – ο Κύργιος ήταν μια υποσημείωση.

Προσπέραση

Είχα προαναγγείλει τη νίκη του όταν άρχισε το τουρνουά: το κέρδισε άνευ αντιπάλου. Ο Μεντβέντεφ κι ο Ζβέρεφ, που θα μπορούσαν να τον δυσκολέψουν, δεν πήραν μέρος. Ο Μπερετίνι αποκλείστηκε από τον κορωνοϊό κι ο Ναδάλ αποσύρθηκε τραυματίας. Οι παίκτες με τους οποίους ο Τζόκοβιτς αγωνίστηκε (Κβον, Κεσμάνοβιτς, Κοκκινάκης, Βαν Ριτόβεν, Σίνερ, Νόρι, Κύργιος) θα μπορούσαν απλά να του ζητήσουν αυτόγραφο. Η πρόβλεψή μου είναι πως του χρόνου στο Γουίμπλεντον θα έχει ένα Γκραν Σλαμ κερδισμένο τουρνουά παραπάνω από τον Ναδάλ. Χωρίς μάλιστα αυτό να σημαίνει πως θα κερδίσει απαραίτητα το US Open τον Σεπτέμβρη.

Τι φταίνε;

Δεν ήταν ένα σπουδαίο Γουίμπλεντον αυτό που ολοκληρώθηκε. Η δε απόφαση των διοργανωτών να αποκλείσουν τους Ρώσους αποδείχτηκε αστεία. Γιατί το τουρνουά γυναικών το κέρδισε η Γελένα Ριμπάκινα που δηλώνει Καζακστανή εξ υιοθεσίας, ενώ είναι γεννημένη στη Μόσχα. Σωστά δήλωσε πως δεν φταίει αυτή που γεννήθηκε Ρωσίδα. Οι άλλες Ρωσίδες όμως τι φταίνε;