«Το είπαμε, το κάναμε»

Αν τέσσερις λέξεις «αποτυπώνουν το έργο μας», υποστήριζε πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτές ενώνονται στη φράση «το είπαμε, το κάναμε». Και ο ίδιος καθόριζε άλλες τέσσερις, συγκεκριμένα το σύνθημα «δίπλα σε κάθε πολίτη», για να περιγράψει τη συνέχεια της κυβερνητικής πορείας. Στην πραγματικότητα το πολιτικό λεξικό του Μητσοτάκη περιλαμβάνει περισσότερα και το έχει ανοίξει ήδη, επενδύοντας (και) στη δύναμη των λέξεων, προκειμένου να υπογραμμίζει από τώρα τις διαφορές με τους πολιτικούς αντιπάλους του καθώς και να ενισχύει τα διλήμματα της επόμενης αναμέτρησης. Με λέξεις-κλειδιά δηλαδή ο Πρωθυπουργός χτίζει σταδιακά το νέο αφήγημά του, με το οποίο θα οδηγήσει τη ΝΔ στις εθνικές κάλπες – του 2023, σύμφωνα με τις τελευταίες διαβεβαιώσεις του. Μέχρι σήμερα προκύπτουν 6+1 λέξεις οι οποίες έχουν «γραφτεί» στις πρώτες σελίδες του «λεξικού» του.

«Σύγκριση». Η σύγκριση του χθες και του σήμερα αποτελεί κορυφαία στρατηγική επιλογή του. «Οι συγκρίσεις είναι συντριπτικές» είπε από τη Βουλή. «Βασικός μου αντίπαλος για την πρωθυπουργία είναι ο τέως πρωθυπουργός» σημείωσε στη χθεσινή συνέντευξή του (Σκάι 100,3). Η… ώθηση των πολιτών στη σύγκριση θα είναι συνεχής σε όλα τα επίπεδα. Με κυρίαρχο ωστόσο εκείνο της οικονομίας, καθώς αναγνωρίζεται ότι εκεί θα δίνονται οι ισχυρότερες πολιτικές μάχες.

«Κοινωνική φροντίδα». Το επιχείρημα ότι μια φιλελεύθερη κεντροδεξιά κυβέρνηση ανοίγει «κοινωνικά προγράμματα» βρίσκεται επίσης στην κορυφή της στρατηγικής Μητσοτάκη. Στόχος, η συμπίεση της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς σε μια ατζέντα που δεν θέλει να χαρίσει στην αντιπολίτευση περιθώρια διεκδικήσεων. Εξ ου και οι πρόσφατες τοποθετήσεις του για τη ΝΔ ως το «λαϊκό κόμμα» που στέκεται «πρώτα και πάνω απ’ όλα» με εκείνους που έχουν ανάγκη.

«Μεσαία τάξη». Κυρίαρχη δεξαμενή στην οποία επιμένει να απευθύνεται ο Μητσοτάκης είναι η μεσαία τάξη, με χαρακτηριστική την αποστροφή του-προεκλογικό σύνθημα ότι «θα της επιστρέψω όσα πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ». Τα μεσοστρώματα επανέρχονται και στο επίκεντρο των επιδιωκόμενων συγκρίσεων με τις πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ («φοροαπαλλαγές» από τη ΝΔ απέναντι στη «φοροκαταιγίδα» της Κουμουνδούρου κ.λπ.).

«Πρόοδος». Απορρίπτοντας ως «ξεθωριασμένο» το δίπολο Δεξιά – Αριστερά, ο Μητσοτάκης δείχνει περισσότερο στις διαφορές αντιλήψεων, διεκδικώντας για την παράταξή του τον ρόλο της προόδου. Αυτό που επιδιώκει είναι να εγκλωβίζει τον ΣΥΡΙΖΑ σε «λαϊκιστική αντιπαράθεση», όπως τη θεωρεί, ενόσω προβάλλεται το συριζαϊκό σύνθημα περί προοδευτικής συμμαχίας, καθώς και να ενισχύει τα ερείσματά του στους μετριοπαθείς ψηφοφόρους και πρωτίστως στο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ.

«Ασφάλεια». Με τις λέξεις «ασφάλεια» και «σταθερότητα» προσπαθεί να συνθέσει τα πολιτικά διλήμματα και να ενισχύει τη θεσμική εικόνα του. Δεν είναι τυχαίο ότι στην τοποθέτησή του ότι «οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας» ο ίδιος κουμπώνει λόγους τόσο «θεσμικής τάξης» όσο και «πολιτικής σταθερότητας», η οποία επιτυγχάνεται κατά τον ίδιο με μονοκομματική κυβέρνηση, επιδιώκοντας προφανώς αντιπαραβολή με «αποσταθεροποιητικές λογικές ΣΥΡΙΖΑ».

«Μεταρρυθμίσεις». «Η βαθιά μεταρρύθμιση της πατρίδας μας», είπε χθες, «είναι μια αποστολή η οποία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε μια τετραετία». Ουσιαστικά επανέφερε το παλαιότερο μότο του για «πρόγραμμα τετραετίας, σχέδιο οκταετίας και όραμα δεκαετίας» ως μήνυμα με δύο παραλήπτες. Αφενός τη συμμαχία της «λογικής και του μέτρου» που επιδιώκει στην κοινωνία, αφετέρου το εσωτερικό της κυβέρνησης για κινητοποίηση στην παραγωγή χειροπιαστού έργου.

«Κράτος». Στο κράτος ο Μητσοτάκης επιλέγει να κουμπώνει συγκεκριμένες λέξεις: «αποτελεσματικό», «σταθερό». Στόχος να αποκρούει τα πυρά για «νεοφιλελευθερισμό». Και επόμενες κινήσεις του, κατά πληροφορίες, η περαιτέρω ανάδειξη βημάτων ψηφιοποίησης του κράτους ως ένα από τα δυνατά χαρτιά της διακυβέρνησης. Στα σκαριά είναι, για παράδειγμα, το ψηφιακό αντίγραφο ταυτότητας.