Ροκ πάρτι και αποθέωση για… 27η φορά!

«Το ροκ δεν πεθαίνει» είπαν στη συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα με μια φωνή οι Scorpions και ο Αλις Κούπερ και το βράδυ της Τετάρτης το επιβεβαίωσαν περισσότεροι από 30.000 θεατές κάθε ηλικίας, στη συναυλία τους στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Η συνέχεια της παραπάνω δήλωσης είναι για ποιο ροκ μιλάμε, αλλά μη γινόμαστε μίζεροι.

Οσοι παραβρέθηκαν στο ΟΑΚΑ, ήξεραν πάνω-κάτω τι θα δουν και τι θα ακούσουν, το περίμεναν, και οι γερόλυκοι δεν τους απογοήτευσαν. Τραγούδησαν μαζί τους, οι μεγαλύτεροι θυμήθηκαν τα νιάτα τους, χόρεψαν και χοροπήδησαν, μύησαν τα παιδιά στο τι σημαίνει ροκ συναυλία και στο τέλος ήταν χαμογελαστοί όλοι, τόσο οι πάνω όσο και οι κάτω από τη σκηνή, ώστε ανανέωσαν το ραντεβού τους στο άμεσο μέλλον.

Η συναυλία της Τετάρτης τα είχε όλα. Μπέρτες και ημίψηλα καπέλα, ζουρλομανδύες, γκιλοτίνες, αποκεφαλισμούς, ελληνικές σημαίες, αφιερώσεις στην Ουκρανία, αλλαγή στους στίχους του «Wind of Change», ελληνικά με γερμανική προφορά, φωτιές, καπνογόνα από τους θεατές και ό,τι άλλο πρέπει να έχει μια ροκ βραδιά σε στάδιο.

«SCHOOL’S OUT». Πρώτος ανέβηκε στη σκηνή ο Αλις Κούπερ (έδωσε ό,τι μπορούσε) με την μπάντα του (τα έδωσε όλα) και δεν φάνηκε να ασχολήθηκε καθόλου με το γεγονός ότι ο ήλιος ήταν ακόμη ψηλά. Εκρηκτικός ξεσήκωσε τους θαυμαστές του. Σεβόμενος το glam rock που υπηρετεί ή υπηρετούσε, εμφανίστηκε φορώντας μαύρο δερμάτινο παντελόνι, κόκκινο βελουτέ φράκο σακάκι, μαύρο ψηλό καπέλο και κρατώντας ένα μαστίγιο στο χέρι ερμήνευσε τις πιο γνωστές επιτυχίες της πολύχρονης καριέρας του, δίνοντας τον ρυθμό στον κόσμο που τον αποθέωνε. Μεταξύ άλλων ερμήνευσε τα «Feed My Frankenstein», «Bed of Nails», «Go to Hell», «Poison», «I Love the Dead», έβαλε το κεφάλι του στην γκιλοτίνα, αποκεφαλίστηκε, φόρεσε και έναν ζουρλομανδύα και έκλεισε με το «School’s Out», το οποίο τραγούδησαν όλοι με ένα στόμα και μια φωνή. Από τους εφήβους έως τους 60ρηδες. Τα σχολικά τραύματα δεν ξεχνιούνται.

Λίγο πριν από τις δέκα, τη σκυτάλη παρέλαβαν οι Scorpions. Το κοινό τούς περίμενε, τους αποθέωσε προτού καλά καλά ακούσει το πρώτο ρεφρέν και όλα κύλησαν όπως έπρεπε. Αλλωστε αυτός ο έρωτας μεταξύ των γερμανών ρόκερ και των ελλήνων ρόκερ κρατάει από το 1990, στην πρώτη τους εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους, και επιβεβαιώθηκε στην 27η, που σαφώς δεν θα είναι και η τελευταία. Μεταξύ άλλων οι χιλιάδες θεατές άκουσαν και τραγούδησαν μαζί τους τα «Gas in the Tank», «Coast to Coast», «Send me an Angel», «Peacemaker», «Tease Me Lease Me», «Rock Believer», «Blackout», «Big City Nights», «Still Loving You», «Rock you Like a Hurricane». Ολα δυνατά, όλα υπερβολικά, αν και τα χρόνια δεν κρύβονται. Για παράδειγμα, ο Κλάους Μάινε, ο εμβληματικός τραγουδιστής τους, είναι 74 ετών. Ποιος όμως δίνει σημασία σε αυτά;

Ξεχωριστή στιγμή στη συναυλία των Scorpions το αντιπολεμικό μήνυμα που έστειλε το θρυλικό συγκρότημα ως δείγμα στήριξης στην Ουκρανία αλλάζοντας τους στίχους «Wind of Change», ενώ στα video walls προβαλλόταν το σήμα της ειρήνης με τα χρώματα της Ουκρανίας.

Γενικώς και ειδικώς ήταν μια βραδιά που όλοι πέρασαν καλά, το καταευχαριστήθηκαν και περιμένουμε το 28ο live show τους. Α, και τον Αλις Κούπερ.

ΥΓ.: Αξίζουν συγχαρητήρια στον εφευρέτη του video wall και πολύ περισσότερο σε όλους όσοι το / τα χρησιμοποιούν στις συναυλίες ανοιχτών χώρων. Δεν εξυπηρετούν μόνο τους θεατές που βρίσκονται σε απομακρυσμένες θέσεις και δεν έχουν καλή ορατότητα αλλά κι εμάς που καλούμαστε να περιγράψουμε όσα συμβαίνουν επί σκηνής. Τόσο στο ΟΑΚΑ – και δεν αναφερόμαστε μόνο στη συναυλία της Τετάρτης αλλά και σε αυτήν που προηγήθηκε νωρίτερα φέτος στον περιβάλλοντα χώρο του – όσο και σε μικρότερους χώρους όπως η πλατεία Νερού, αν δεν υπήρχαν τα video walls, δεν θα μπορούσαμε να σας μεταφέρουμε ούτε το 30% όσων συνέβησαν επί σκηνής. Οι συνθήκες για τον Τύπο δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές.