Νίκος Καραθάνος

Τα όνειρα είναι όνειρα, δεν έχουν εξήγηση, δεν ερμηνεύονται με λογικούς όρους. Αν θες να τα καταλάβεις, να πας στην καφετζού ή στον γιατρό.

Αφήστε τους ανθρώπους να ονειρεύονται και μην τους ρωτάτε τι βλέπουν στον ύπνο τους.

Ερχεται κανείς όταν κάνεις έρωτα να σε ρωτήσει τη γνώμη σου;

Ε, γιατί να ‘ρθει στον ύπνο σου, να μάθει τι κοιτάς;

Γι’ αυτό κλείνεις τα μάτια, για να μείνεις μόνος, μακριά από απόψεις, γνώμες, συνεντεύξεις, εξηγήσεις, διευκρινίσεις, ερμηνείες, παρερμηνείες. Μόνος, κλειστός, μαύρος.

Να, κλείστε τώρα λίγο τα μάτια…. να έτσι… ααα τι ωραία ησυχία, πάρτε μια γεύση θανάτου… Τώρα μπορείς να φύγεις σαν αεροπλάνο και να ταξιδέψεις όπου θες στον κόσμο, μ’ όποιους θέλεις. Μπορείς να μπεις μέσα σε σώματα απρόσκλητος, σε σπίτια ακάλεστος.

Προς Θεού, μην ψάξεις να διαβάσεις τι είναι τα όνειρα, μην αφήσεις κανέναν να σου εξηγήσει τι κάνει ο άνθρωπος στον ύπνο του, στον ξύπνιο του, πίσω από τα κλειστά του μάτια.

Ολα αυτά είναι ιδιωτική υπόθεση, ιδιωτική ηδονή και βίος, είναι μια μέσα χώρα, με τα δικά της σύνορα, μια χώρα που δεν αποκαλύπτεται σε κανέναν. Δεν χρειάζεται να ξέρουμε ο ένας τα όνειρα του άλλου, δεν χρειάζεται να μοιάζουμε μεταξύ μας.

Ας μείνουμε δισεκατομμύρια φορές διαφορετικοί και απροσπέλαστοι, ας κρατήσουμε τα όνειρα μόνο για το δικό μας προσωπικό σύμπαν.

Λατρέψτε τη νύχτα που έρχεται έπειτα από μια εκτυφλωτική μέρα – έχει δουλειά να κάνει το σκοτάδι.

Τι θα ‘μασταν χωρίς τη σκιά μας, χωρίς τα μυστικά μας τα κρυφά τα απαγορευμένα, τα ακατανόητα.

Τα μελανά παλάτια μας που χτίζει το μυαλό όταν κρύβεται και ενδοσκοπεί όταν στρέφεται προς τα μέσα να ευθανατήσει και θάνατο δεν βρίσκει.

Να φοβάσαι τον άνθρωπο που δεν ονειρεύεται τη μέρα, να φοβάσαι κι αυτόν που ονειρεύεται, να φοβάσαι γενικώς.

Ετσι κάνουν οι τρομεροί, αυτοί που έχουν πάνω από 3 διαστάσεις.

Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο δεν έχουμε καιρό να καταλάβουμε τον άδικο κόσμο που ζούμε.

Μόνο να τον βιώσουμε μπορούμε, να τον καταπιούμε με στομάχι βαθύ, να τον φάμε ρε παιδί μου, αφού κάποιος μας τρώει και μας κάθε μέρα από λίγο και στο τέλος δεν θα μας αφήσει τίποτα. Μη διαβάζετε άλλο, μη μαθαίνετε τίποτα, να χάσκετε με το στόμα ανοιχτό μπας και περάσει κάποιος από δίπλα και θελήσει να μπει μέσα, γιατί αυτή είναι η μόνη ευτυχία πριν εξαφανιστούμε, να πολλαπλασιαστούμε, σαν θεότητες ινδικές με εκατό χέρια, μάτια και πόδια, σε πλήρη σύγχυση και χαρά.

Θα βρεθούμε τόσες φορές όλοι μαζί στον ύπνο μας αγκαλιασμένοι, που είναι κρίμα να περάσουμε τον ξύπνιο μας διαβασμένοι για το τι σημαίνει το ‘να και τ’ άλλο. Ε, ας ζήσουμε αναλφάβητοι από τα όνειρα, δεν πειράζει!

Μη ζητάτε να καταλάβετε, τι να καταλάβετε… τη ζωή; Δεν κατανοείται αυτό το πράμα…

Ο Νίκος Καραθάνος είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Αυτή την περίοδο σκηνοθετεί τη νέα όπερα του Αγγελου Τριανταφύλλου «Μέσα χώρα», η οποία θα παρουσιαστεί στις 8, 10, 12, 13 Ιουλίου στην Εθνική Λυρική Σκηνή – Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος στο ΚΠΙΣΝ.