Καθολικοί εναντίον Συντάγματος

Σύμφωνα με έρευνα του Pew Research Center τον Μάρτιο, το 61% των Αμερικανών πιστεύει ότι η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη στις περισσότερες περιπτώσεις. Παρ’ όλα αυτά, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε το συνταγματικό δικαίωμα στην άμβλωση που είχε θεσπιστεί στην απόφασή του το 1973 Roe εναντίον Wade.

Δεν είναι περίεργο που η αντίδραση ήταν σφοδρή. Σχολιαστές προειδοποιούν για το τέλος της δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλοι κατηγορούν τον μισογυνισμό και τον «θεατρικό ανδρισμό». Λιγότερη προσοχή δίνεται σε ένα σημαντικό στοιχείο στη συζήτηση για τις αμβλώσεις της Αμερικής: τη σταθερή άνοδο στην αμερικανική δημόσια ζωή ενός βαθιά αντιδραστικού είδους καθολικισμού. Φυσικά, οι καθολικοί δεν είναι λιγότερο διχασμένοι από οποιονδήποτε άλλον σε πολλά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην άμβλωση. Οι φιλελεύθεροι καθολικοί, όπως ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η πρόεδρος της Βουλής Νάνσι Πελόζι, καθώς και πολλοί από το περίπου 50% των καθολικών που ψήφισαν Δημοκρατικούς, υποστηρίζουν το συνταγματικό δικαίωμα στην άμβλωση. Το ίδιο ισχύει και για τη δικαστή Σόνια Σοτομαγιόρ, ένα από τα τρία φιλελεύθερα μέλη στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ομως, πέντε από τους εννέα δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκφράζουν μια υπερσυντηρητική στάση καθολικισμού που υποστηρίζει ότι ακόμη και ένα έμβρυο έχει ψυχή και επομένως είναι ιερό.

Ο Σάμουελ Αλίτο, ο οποίος έγραψε την άποψη της πλειοψηφίας που ανέτρεψε την απόφαση, επικαλέστηκε τον άγγλο νομικό του δέκατου έβδομου αιώνα, Μάθιου Χέιλ, ο οποίος θεωρούσε την άμβλωση φόνο (πίστευε επίσης στις μάγισσες). Τέτοιες απόψεις απέχουν πολύ από το κυρίαρχο ρεύμα της σύγχρονης αμερικανικής ζωής. Αλλά οι ακραίοι καθολικοί – γιατί αυτό είναι – ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από το κίνημα εναντίον των αμβλώσεων για σχεδόν μισό αιώνα.

Τα πράγματα όμως προχωρούν γρήγορα. Λίγες μέρες μετά την ανατροπή του Roe, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ένας προπονητής ποδοσφαίρου στην πολιτεία της Ουάσιγκτον θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να διεξάγει συναντήσεις προσευχής μετά τον αγώνα στο δημόσιο γυμνάσιό του. Αυτό, επίσης, είναι μια ρήξη με την απαγόρευση της θρησκευτικής έκφρασης, ως ιδιωτικής υπόθεσης, από δημόσιους φορείς όπως τα σχολεία.

Ενας λόγος για τον οποίο οι προτεσταντικές ελίτ στις ΗΠΑ ήταν καχύποπτες με τους καθολικούς μέχρι πριν από λίγο καιρό, ήταν ο φόβος ότι οι καθολικοί θα ήταν πιο πιστοί στο Βατικανό, παρά στο Σύνταγμα των ΗΠΑ.

Αυτό που φοβόντουσαν αυτές οι προτεσταντικές ελίτ αποτελεί τώρα πραγματική απειλή. Οι ακραίοι καθολικοί και οι προτεστάντες ζηλωτές προσπαθούν ενεργά να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις στη δημόσια σφαίρα. Ο Αλιτο, καθώς και άλλοι καθολικοί, όπως ο πρώην γενικός εισαγγελέας Γουίλιαμ Μπαρ, βλέπουν την κοσμικότητα ως απειλή (κατά τα λόγια του Μπαρ) για «την παραδοσιακή ηθική τάξη». Αυστηρή δηλαδή ερμηνεία της χριστιανικής ηθικής τάξης. Ο γάμος, σύμφωνα με τον Αλιτο, είναι ένας «ιερός θεσμός μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας». Μια μέρα – και πιθανότατα σύντομα – μπορεί να αποφασίσει να ανατρέψει την, προ επταετίας, απόφαση του Δικαστηρίου που αναγνωρίζει το ομοσπονδιακό δικαίωμα στον γάμο ομοφύλων.

Η πολιτική στις ΗΠΑ βρίσκεται τώρα σε επικίνδυνη κατάσταση. Ολο και περισσότερο, η κοσμική Αριστερά και η θρησκευτική Δεξιά εμπλέκονται σε έναν πολιτισμικό πόλεμο, που περιστρέφεται γύρω από τη σεξουαλικότητα, το φύλο και τη φυλή, όπου η πολιτική δεν είναι πλέον διαπραγματεύσιμη. Οταν συμβεί αυτό, οι θεσμοί αρχίζουν να καταρρέουν και τίθεται το σκηνικό για χαρισματικούς δημαγωγούς και την πολιτική της βίας.