Ενα μετάλλιο για τον αδάμαστο χαρακτήρα

Την περασμένη Παρασκευή η Εθνική μας ομάδα στο πόλο των ανδρών έχασε στη Βουδαπέστη από την Ιταλία στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος – οι Ιταλοί σημειωτέον είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές και στη Βουδαπέστη ήθελαν να υπερασπιστούν τον τίτλο τους. Οι Ιταλοί δεν συνέτριψαν την Εθνική μας. Την κέρδισαν στο γκολ. Η ήττα της ομάδας του Θοδωρή Βλάχου είναι από αυτές που πονάνε πολύ. Επί της ουσίας η ελληνική ομάδα πλήρωσε ένα πεντάλεπτο επιθετικό μπλακ άουτ: οι Ιταλοί ξέφυγαν με τρία γκολ επτά λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα, γιατί η Εθνική μας δεν μπορούσε να σκοράρει κι όχι γιατί στην άμυνά της ήταν νωχελική. Επίσης έχασε στο ματς και τον χαρισματικό νεαρό Αλέξανδρο Παπαναστασίου που κατέληξε στο νοσοκομείο – ήταν ο δεύτερος παίκτης που ο Βλάχος έχασε μετά τον τερματοφύλακα Μάνο Ζερδεβά εξαιτίας τραυματισμού. Στον μικρό τελικό χθες η Εθνική μας βρήκε τους Κροάτες με όλους τους οιωνούς εναντίον της. Είχε να αντιμετωπίσει την πίκρα μιας ήττας από δικά της λάθη στον ημιτελικό, τους τραυματισμούς δυο παικτών, το «άδειασμα» μετά από μια μεγάλη προσπάθεια. Και φυσικά την Κροατία που είναι μια σπουδαία ομάδα που δεν είχε μείνει εκτός βάθρου τα τελευταία 15 χρόνια. Πριν αρχίσει το ματς σκεφτόμουν πως ο Βλάχος και οι παίκτες του έχουν όλες τις δικαιολογίες που μπορεί να έχει μια ομάδα αν ηττηθεί. Κι όταν το ματς άρχισε, απλά έτριβα τα μάτια μου.

Τρίτο

Δεν είναι η νίκη και η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου το εντυπωσιακό στην περίπτωση αυτών των παικτών – άλλωστε αυτό δεν είναι το πρώτο μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, καθώς έχουν υπάρξει κι άλλα δύο. Το αληθινά αξιαγάπητο είναι αυτή η βεβαιότητα που σου δίνει η συγκεκριμένη ομάδα πως θα κάνει ό,τι μπορεί. Οι σκληροί Κροάτες, που απέκλεισαν στον προημιτελικό τους ολυμπιονίκες Σέρβους, χτυπήθηκαν από μια τέλεια καταιγίδα: η ομάδα του Βλάχου προηγήθηκε στο δεύτερο οκτάλεπτο με 4-0 κι επί της ουσίας δεν υπήρξε ματς, αφού το τελικό 9-7 ήταν κολακευτικό για την αντίπαλο της Εθνικής! Ο δε αναπληρωματικός τερματοφύλακας Τζωρτζάτος έδωσε ένα αληθινό ρεσιτάλ.

Χαρακτήρας

Στον αθλητισμό υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό: ο χαρακτήρας. Μια ομάδα μπορεί να έχει καλούς παίκτες, καλό προπονητή, οργανωμένο παιχνίδι και ταλέντο. Αλλά αν δεν υπάρχει χαρακτήρας, δηλαδή πίστη στις δυνατότητες, τρομερή ψυχραιμία και δύναμη στις δύσκολες στιγμές, δεν κάνεις τίποτα. Ολα αυτά ο Βλάχος τα γνωρίζει όσο λίγοι έλληνες προπονητές σε όλα τα σπορ. Η ομάδα του είναι από σίδερο κι αυτό το καταλαβαίνεις όχι όταν κερδίζει, αλλά όταν χάνει. Τότε η αντίδραση αυτής της ομάδας είναι καταπληκτική και αξιαγάπητη. Ο Γενηδουνιάς π.χ. μετά την ήττα από τους Ιταλούς έβαλε τα κλάματα, αδυνατώντας να τη δεχτεί. Πώς να μην είναι αυτός που με ένα προσωπικό γκολ χθες κρέμασε τα μετάλλια στους συμπαίκτες του βάζοντας τέλος στο ματς; Η μοίρα πάντα βοηθά όσους δεν αποδέχονται τις ήττες.

Τσιτσιπάς

Αυτό είναι ένα μαθηματάκι που κάποιος πρέπει να κάνει στον Στέφανο Τσιτσιπά. Το σαββατιάτικο παιχνίδι του με τον Νικ Κύργιο υπήρξε το πιο θεαματικό στο εφετινό Γουίμπλεντον μέχρι στιγμής, αλλά η ήττα του έχει να κάνει στην προκειμένη περίπτωση αποκλειστικά σχεδόν με τον χαρακτήρα του. Ο Τσιτσιπάς χάνει για δεύτερη φορά σε λίγες μέρες (και με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή ενώ προηγείται με 1-0) από έναν αντίπαλο που δεν είναι καλύτερός του, αλλά γνωρίζει τα όρια της αντοχής του. Ο Κύργιος όταν κατάλαβε ότι το παιχνίδι του Τσιτσιπά είναι πληρέστερο αποφάσισε να κάνει κάτι απλό: να παίξει με τα νεύρα του, δηλαδή με τον ίδιο. Και το κατάφερε. Απλά γιατί το έχει ξανακάνει.

Θυσίασε

Ο Κύργιος είναι η κλασική περίπτωση του αθλητή που θυσίασε το ταλέντο του για να γίνει σόουμαν αντί για πρωταθλητής. Στο Γουίμπλεντον, εκεί όπου δεν χρειάζεται επιμονή αλλά ένστικτο, ο Κύργιος είναι συνήθως καλός. Σερβίρει υπέροχα, έχει ωραία βολέ, τελειώνει πόντους γρήγορα όπως στο γρασίδι επιβάλλεται. Αλλά με τον Τσιτσιπά δεν κέρδισε για αυτόν τον λόγο: κέρδισε γιατί έβαλε τον έλληνα παίκτη στη δύσκολη θέση να αποδείξει ότι μπορεί να παίξει το παιχνίδι του αδιαφορώντας παντελώς για το τι κάνει ο αντίπαλός του. Ο Τσιτσιπάς αντί να μείνει συγκεντρωμένος, παρασύρθηκε σε ένα πλήθος από ανοησίες σταματώντας να δείχνει στο γήπεδο την υπεροχή του. Εφτασε μέχρι και να πετάξει μια μπάλα στην εξέδρα: αν χτυπούσε κάποιον θα έχανε το ματς με αποβολή κι αυτό θα ήταν το απόλυτο φιάσκο.

Soft

Στο τέλος του αγώνα ο Κύργιος του έδωσε ένα μάθημα, όχι γιατί έκλεισε το ματς με ένα εκτός λογικής ντροπ σοτ – απόδειξη ότι ιδιοφυία και τρέλα πάνε συχνά μαζί, αλλά με όσα δήλωσε στους δημοσιογράφους για τον αντίπαλό του. Ο Αυστραλός, που με τον Τσιτσιπά ήταν φίλος κι έπαιζαν μαζί και «διπλά», είπε ότι ο Ελληνας έχει προβλήματα χαρακτήρα. «Είναι soft. Το να έρχεται και να λέει ότι τον εκφόβισα, δείχνει ότι είναι soft. Δεν είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, εγώ αντιμετωπίζω πραγματικούς πολεμιστές. Αν επηρεάστηκε σήμερα, τότε κάτι τον κρατάει πίσω. Πιστεύω ότι απλώς είναι soft» είπε χαρακτηριστικά ο Κύργιος, την ώρα που ο Τσιτσιπάς αποκαλούσε τσίρκο τη συμπεριφορά του και τον κατηγορούσε για bullying. Γιατί όσα είπε ο Κύργιος είναι βαριά; Γιατί ο Αυστραλός ό,τι έκανε με τον Τσιτσιπά το κάνει πάντα: οι πολλές φορές βλακώδεις εκρήξεις του είναι μέρος ενός σόου που το έχει πληρώσει μένοντας στάσιμος, ενώ θα μπορούσε να είναι ένας από τους καλύτερους. Ενώ το ζήτημα που έβαλε ο Κύργιος είναι κάτι που ακούστηκε δημοσίως για πρώτη φορά. Στην επίθεση του Κύργιου ο Τσιτσιπάς πρέπει να απαντήσει στο γήπεδο: να δείξει ότι η κατηγορία έλλειψης χαρακτήρα είναι λανθασμένη κι όχι απλά άδικη.

Παγκοσμίως

Εχει στοχοποιηθεί ο Τσιτσιπάς – κι όχι στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως. Βοηθά κι αυτός να ασχολούνται όλοι μαζί του, είτε με αναρτήσεις στα social media για την ανάγκη οπωροφόρων δέντρων στις πόλεις, είτε με άστοχες δηλώσεις για τα εμβόλια κ.λπ. Ολα αυτά προκαλούν πολλές φορές αντιδράσεις από φίλους που τον νουθετούν και εχθρούς που τον διακωμωδούν, αλλά οι αντιδράσεις αυτές μάλλον δεν τον αγγίζουν καθόλου. Η κατηγορία του Κύργιου πρέπει να τον αγγίξει, δηλαδή να τον κάνει να αντιδράσει δείχνοντας πως δεν είναι άψυχος. Ενας κίνδυνος η παρατήρηση του Αυστραλού να δικαιωθεί υπάρχει. Γιατί ως γνωστόν από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Κι ο Τσιτσιπάς δεν είναι μικρός πια, ενώ ο Κύργιος ήταν και παραμένει ολότρελος…