Το… αλατοπίπερο της ερυθρόλευκης επίθεσης

Κοιτάζοντας την αξιολόγηση του Φίλιπ Ζινκερνάγκελ και του Αμπουμπακάρ Καμαρά στους δείκτες των βασικών… εργοστασιακών ρυθμίσεων (technical, mental, physical) του ποδοσφαίρου, μπαίνεις εύκολα στον πειρασμό να σκεφτείς κάτι αδόκιμο, αλλά και απλό: Πως αν οι δύο νεοαποκτηθέντες του Ολυμπιακού ήταν… ένας, τότε αυτός ο ένας θα έβρισκε εύκολα μια θέση στο top-20 των επιθετικών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Κάποιος με την τεχνική, την ντρίμπλα, την πρώτη επαφή, το μακρινό σουτ, τον τρόπο που ο Δανός «βλέπει» το γήπεδο. Και την ίδια στιγμή με την επιτάχυνση, τη δύναμη και το αυθεντικό aggressive παιχνίδι του Μαυριτανού.

Διαφορετικοί σαν αλάτι με πιπέρι, είπατε; Ναι. Αυτά τα δύο μπαχαρικά όμως τα βρίσκουμε πάντα πλάι – πλάι στο τραπέζι. Και ο συνδυασμός τους λειτουργεί… μαγικά. Κάπως έτσι θα το σκέφτηκε και ο Πέδρο Μαρτίνς και αποφάσισε να δοκιμάσει να τους κάνει «αχώριστους» στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου, έχοντας κατά νου τον νέο Ολυμπιακό που ετοιμάζει. Σαν το αλάτι και το πιπέρι γύρω από το φονικό ένστικτο του Γιουσέφ Ελ Αραμπί και την ποιότητα του επιθετικού rotation (Γιώργος Μασούρας, Τικίνιο Σοάρες, Γκάρι Ροντρίγκες, Ματιέ Βαλμπουενά κ.λπ.) των πρωταθλητών Ελλάδας.

Ο κοινός παρονομαστής
Είναι που έλκονται τα ετερώνυμα; Μπορεί. Στην προκειμένη περίπτωση όμως μάλλον είναι ότι ο Πορτογάλος προπονητής δεν σκέφτηκε μόνο εκείνα που λειτουργούν «συμπληρωματικά» στο ταλέντο των δύο άσων. Προφανώς εντόπισε εκείνη τη λεπτομέρεια που τα τεχνικά τιμ λατρεύουν να την κυκλώνουν με κόκκινο μαρκαδόρο και να την αναδεικνύουν ανοίγοντας μεταγραφικές συζητήσεις. Τους δείκτες που σχετίζονται με την ομαδικότητα. Και είναι αλήθεια πως η ως τώρα διαδρομή τόσο του Φίλιπ Ζινκερνάγκελ όσο και του Αμπουμπακάρ Καμαρά χαρακτηρίζεται από την άποψη πως και οι δύο πέρα από αξιόλογες μονάδες είναι εξαιρετικοί «συμπαίκτες». Ποδοσφαιρικοί χαρακτήρες που βάζουν το «εγώ» κάτω από το «εμείς», που υπηρετούν το σχέδιο. Που κάνουν με ευχαρίστηση στο γήπεδο δουλειές που συνήθως οι μεσοεπιθετικοί και επιθετικοί τις θεωρούν αγγαρεία.

Assist Kongen
Ο Φίλιπ Ζινκερνάγκελ την τελευταία τριετία κέρδισε το πρωτάθλημα Νορβηγίας (στην κατάψυξη της Μπόντο Γκλιμτ) αλλά και δύο ανόδους στην Premier League (Γουότφορντ, Νότιγχαμ Φόρεστ) με 30 γκολ και 49 ασίστ να συνοδεύουν τη φήμη του. Με την Μπόντο Γκλιμτ ήταν… διευθυντής ορχήστρας. Εκεί κέρδισε και το προσωνύμιο «Assist Kongen»: «ο Βασιλιάς των ασίστ». Τη σεζόν της μεταγραφής του στη Γουότφορντ είχε 19 γκολ και 24 ασίστ. Αληθινό φαινόμενο. Ξεκινούσε από το δεξί άκρο της επίθεσης, στο 4-3-3 του Κγέτιλ Κνούτσεν και ήταν ο εγκέφαλος μιας καταπληκτικής ομάδας που έκανε 26 νίκες σε 30 αγωνιστικές και πέτυχε 103 γκολ στον δρόμο για την κατάκτηση στον πρώτο και μοναδικό τίτλο της ιστορίας του club. Εκείνον τον Γενάρη του 2021 μαζεύτηκαν γύρω του ένα σωρό από ενδιαφερόμενες που διεκδίκησαν την υπογραφή του. Ηθελε να παίξει στην Αγγλία. Επέλεξε τη Γουότφορντ που έδινε τη μάχη της για να επιστρέψει στην Premier League.

Βρήκε την ευκαιρία
Στο Νησί σε ενάμιση χρόνο, έξι μήνες με την ομάδα που υπέγραψε αλλά και μια σεζόν με τη Νότιγχαμ Φόρεστ σαν δανεικός είχε 70 συμμετοχές. Ηταν από τους πρωταγωνιστές και στις δύο ανόδους των ομάδων που συμμετείχε. Ειδικά με τη Φόρεστ (49 συμμ.) τη χρονιά που πέρασε ήταν πραγματικά ένα από τα κλειδιά για να ανοίξει ο Στιβ Κούπερ την πόρτα της ανόδου. Το στυλ ποδοσφαίρου διαφορετικό. Η ιδέα της «κόντρα μπάλας» το βασικό σχέδιο. Εκείνος όμως μια χαρά λειτουργικός και σε αυτή την τακτική προσέγγιση. Ο Ολυμπιακός που εκμεταλλεύτηκε πως στο μεταξύ η Γουότφορντ υποβιβάστηκε ξανά, και ο Δανός δεν ήθελε να αγωνιστεί και πάλι στην Championship, θέλει από τον 27χρονο και τις δύο ικανότητές του. Και τον τρόπο που μπορεί να λειτουργήσει στο παιχνίδι κατοχής, αλλά και σε αυτό που αφορά στον «χώρο» και συνήθως ο πρωταθλητής το χρησιμοποιεί στα ευρωπαϊκά του βράδια. Η επιλογή του μοιάζει πραγματικά να δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες. Και τακτικά προσθέτει στο ρόστερ έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί εύκολα να λειτουργήσει και από τον άξονα σαν 10άρι.

Διαπιστευτήρια
Και ο Αμπουμπακάρ Καμαρά; Ο γεννημένος στη Γαλλία μαυριτανός φορ είναι σίγουρα ένα πρόσωπο που δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Αγωνίστηκε στο προηγούμενο πρωτάθλημα με τον Αρη στη Super League. Και κατέθεσε διαπιστευτήρια όντας ένας από τους καλύτερους επιθετικούς του ελληνικού πρωταθλήματος. Πρωταγωνιστής στη μια ακόμη σεζόν που οι Θεσσαλονικείς κέρδισαν ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο. Εβαλε 10 γκολ και μοίρασε 4 ασίστ σε 35 ματς. Κυρίως όμως ήταν το πληθωρικό του παιχνίδι. Ο τρόπος που ανέβαζε ψηλά την πίεση του Αρη στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου. Ο τρόπος που αξιοποίησε τον τομέα που οι προπονητές λένε «παιχνίδι χωρίς την μπάλα» χαλώντας την αμυντική ισορροπία του αντιπάλου. Δεν είναι τυχαίο ότι με το που ξεκίνησαν οι μεταγραφικές συζητήσεις στον Ολυμπιακό, ο Πέδρο Μαρτίνς μιλούσε στη διοίκηση γενικώς για θέσεις ενίσχυσης και ειδικώς για την περίπτωση του Καμαρά. Με το όνομά του…

Και… κάρμα
Αξίζει να σημειωθεί πως ο ΑΚ47 (όπως είναι το δικό του προσωνύμιο) είχε μια σχέση σχεδόν καρμική με τους Ερυθρόλευκους που όπως αποδείχθηκε έπρεπε απλά να την ανακαλύψει για να τον βγάλει ο δρόμος του στον Πειραιά. Με τον Λεονάρντο Ζαρντίμ έκανε το ντεμπούτο του στη Μονακό το φθινόπωρο του 2014 στον «βράχο» του Πριγκιπάτου. Από τον Μάρκο Σίλβα «κόπηκε» από το περσινό ρόστερ της Φούλαμ και με έναν τρόπο προέκυψαν οι προϋποθέσεις για τη μετακίνησή του στον Αρη. Χάρη στον Πέδρο Μαρτίνς και τη χαρακτηριστική επιμονή του είναι πλέον ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού! Τρεις διαφορετικοί πορτογάλοι προπονητές που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο μεγάλο λιμάνι την τελευταία δεκαετία. Ολοι τους καθοριστικοί για να βρει ο 27χρονος το μονοπάτι ως την πόρτα του πρωταθλητή Ελλάδας.