{T16}Το ατού {LF}του Σπανούλη{T16}

Από όσα είπε ο Βασίλης Σπανούλης κατά την επίσημη παρουσίασή του από το Περιστέρι ως ο νέος προπονητής του, μία κουβέντα είναι η πιο χαρακτηριστική. Η πιο… Σπανούλης ατάκα που ακούστηκε χθες: «Θυμάμαι ακόμα όλα τα συστήματα που παίζαμε στο Μαρούσι. Οχι μόνο τα δικά μου, αλλά και των συμπαικτών μου».

Από το Μαρούσι έφυγε το 2005, πριν από 17 χρόνια δηλαδή. Κι όμως, έχει ακόμα χαραγμένα στη μνήμη του τα plays, που έπαιζαν τότε…

Δεν υπερβάλλει. Αλήθεια λέει, τα θυμάται. Οπως είναι βέβαιο ότι θυμάται και τα συστήματα στον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό και την εθνική ομάδα. Γιατί αυτός είναι ο Σπανούλης. Ενας άνθρωπος ταγμένος στο μπάσκετ, που από το πρωί που θα ξυπνήσει μέχρι το βράδυ που θα κοιμηθεί, έχει στο μυαλό του μόνο το μπάσκετ. Ενας άνθρωπος στοχοπροσηλωμένος. Διότι κι αυτό έπαιξε τον ρόλο του στο να γίνει αυτό που είναι. Εβαλε ως στόχο από μικρό παιδί να γίνει κορυφαίος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και δεν παρεξέκλινε ποτέ ούτε κατά ένα εκατοστό από την πορεία υλοποίησής του. Αντίθετα, κατέγραφε κάθε άσκηση στην προπόνηση, κάθε σύστημα, κάθε κουβέντα που του έλεγε ο προπονητής του, εξόπλιζε διαρκώς το προσωπικό του οπλοστάσιο με γνώσεις και εμπειρίες, που τις χρησιμοποίησε στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως αθλητής για να διακριθεί.

Και τώρα θα τις αξιοποιήσει για να πετύχει και στον επόμενο μεγάλο στόχο της ζωής του. Την προπονητική. Ενα στόχο που είχε θέσει πολύ πριν αποφασίσει να σταματήσει να παίζει μπάσκετ.

Δεν είναι βέβαιο ότι ο Σπανούλης θα τα καταφέρει και ως προπονητής. Ισα ίσα που η ιστορία δείχνει ότι συνήθως οι μεγάλοι αθλητές δεν γίνονται εξίσου μεγάλοι προπονητές. Ομως κρατά στα χέρια του ως ατού την εμμονή του για το μπάσκετ. Κι όπως λέει ο Κοέλιο, όταν κάποιος θέλει κάτι τόσο πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσει…