Δηλώσεις

Το βήμα της Βουλής προσφέρει θεσμική ασυλία στην κάθε ελαφρότητα. Ανέβηκε εκεί ο Κυριάκος Βελόπουλος και ζήτησε δημοψήφισμα για τις αμβλώσεις. Να αποφασίσουμε όλοι μαζί, δηλαδή, αν μια γυναίκα μπορεί να μεταχειρίζεται το σώμα της κατά βούληση και για το αν θα γίνεται υποχρεωτικά μητέρα έτσι και καταστεί έγκυος. Το αστείο είναι ότι έτσι και είχε περάσει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη συνταγματική αναθεώρηση, τώρα ο Βελόπουλος θα μπορούσε να ξεκινήσει καμπάνια, να μαζέψει υπογραφές και να στήσει κάλπες, στο πλαίσιο της άμεσης δημοκρατίας που ακούγαμε και στην περίοδο των Αγανακτισμένων. Τι θα έβγαζε το δημοψήφισμα; Αν οι δημοσκοπήσεις είναι σωστές, θα αναγνώριζε το λογικό με ποσοστό λίγο πάνω από 60%. Στη Βόρεια Ελλάδα, πάντως, εκεί όπου βρίσκεται η εκλογική δεξαμενή του Βελόπουλου, ο συσχετισμός θα ήταν αντίστροφος. Συνεπώς ο Βελόπουλος ξέρει τι λέει και πώς το λέει. Ομοίως και ο Μητσοτάκης με τον Τσίπρα που σχολίασαν την απόφαση με tweet εις άψογη αγγλική.

Για ποιον λόγο μόνο στα αγγλικά; Για να στείλουν μήνυμα συμπαράστασης στις Αμερικανίδες; Για να διαβάσει η μαύρη σερβιτόρα στην Αλαμπάμα ότι έτσι και μείνει έγκυος θα έχει τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα στο πλευρό της; Δεν νομίζω. Μάλλον δεν ήθελαν να προκαλέσουν το χριστεπώνυμο πλήθος. Αντιθέτως, η Νίκη Κεραμέως, που εγκαλείται συνεχώς ως θεούσα, έκανε τη σχετική δήλωση στα ελληνικά. Σαφής και ξεκάθαρη. Αλλοι, κατά τα λοιπά λαλίστατοι, συνάδελφοί της προτίμησαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό ή να σφυρίξουν αδιάφορα. Θα μου πείτε ότι δεν έχει και τόση σημασία τι λέει ένας έλληνας υπουργός για κάτι που συμβαίνει στις ΗΠΑ. Με συγχωρείτε, αλλά έχει. Διότι καταγράφει στίγμα, σταθμίζεται η προοδευτικότητα των θέσεων, ελέγχεται το φιλελεύθερο της άποψης. Μην πω δε για κάποιους που σχολιάζουν μέχρι και τις πολιτικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα, αλλά δεν έβγαλαν μιλιά για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Φυσικά και είναι δικαίωμά τους. Αρκεί να μη μας ζαλίζουν παριστάνοντας τους σύγχρονους εκφραστές της προόδου.