Βαριά εξοπλισμένος

Βαριά εξοπλισμένος

Η «μάχη της Μαδρίτης», όπως περιγράφεται από το σύνολο σχεδόν του Τύπου, ελληνικού και τουρκικού, η σημερινή συνάντηση επί του «πεδίου» των Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ουσιαστικά έχει λήξει πριν καν αρχίσει. Και δεν εννοώ κάτι αναφορικά με το χθεσινοβραδινό δείπνο που παρέθεσε προς τιμήν των ηγετών που μετέχουν στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ ο βασιλιάς της Ισπανίας, διότι για λόγους προφανείς (η στήλη κλείνει αρκετά νωρίτερα…) δεν έχω μάθει κάτι, αλλά γιατί ο πρόεδρος Κυριάκος είναι… βαριά εξοπλισμένος. Και ως εκ τούτου έτοιμος να αποκρούσει κάθε επίθεση. Ορισμένοι συνάδελφοι στέκονται στις πληροφορίες ότι ο Πρωθυπουργός θα παρουσιάσει στους ομολόγους του, εφόσον προκληθεί από τον Ερντογάν, χάρτες της βλακείας περί «Γαλάζιας Πατρίδας» που προωθούν μετ’ επιτάσεως οι Τούρκοι. Ενημερώνω πως δεν θα σταθεί μόνο σε αυτό. Απέναντι στην πιθανή πρόκληση από πλευράς Ερντογάν περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και ως εκ τούτου αμφισβήτησης της κυριαρχίας τους, ο δικός μας θα παραθέσει στοιχεία με τα οποία θα είναι αυταπόδεικτο το «γιατί». Τι θα αναφέρουν τα στοιχεία αυτά; Τη συγκέντρωση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στις ακτές του Αιγαίου, με νούμερα και τοποθεσίες. Πρόκειται για τη λεγομένη «στρατιά του Αιγαίου», και θα ζητήσει από τον Στόλτενμπεργκ να ενημερώσει τους υπόλοιπους ηγέτες αν αυτή η στρατιά είναι οργανικά ενταγμένη στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ (που δεν είναι…) και, αν όχι, γιατί.

Οσοι πιστεύουν ότι μας έχουν σφαγμένους στο γόνατο, νομίζω πως πρέπει να αναθεωρήσουν την άποψή τους…

«Κόκκινες γραμμές» διαχρονικά

Να το ξεκαθαρίσω, δεν θα πρωτοτυπήσει ο πρόεδρος Κυριάκος χρησιμοποιώντας αυτό το τεράστιο όπλο, όχι. Ο πρώτος που το είχε θέσει ωμά το θέμα, σε μια ανάλογη σύνοδο του ΝΑΤΟ, αν θυμάμαι καλά, μετά τα γεγονότα του 1987 που φτάσαμε στο παρά ένα μιας πολεμικής σύγκρουσης με την Τουρκία, ήταν ο Ανδρέας. Ο οποίος είχε πει τότε, και έκτοτε το επαναλάμβανε και δημόσια, ότι δεν θα αφαιρέσω ούτε έναν στρατιώτη από τα νησιά, όσο απέναντι (στα τουρκικά παράλια) υπάρχουν 200 αποβατικά σκάφη και μια ολόκληρη στρατιά που απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα. Και το τήρησε μέχρι κεραίας. Οπως και όσοι τον διαδέχθηκαν στην πρωθυπουργία, πρέπει να ομολογήσω. Ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης. Γιατί μπορεί να γκρινιάζουμε πολλές φορές ότι «η Ελλάδα δεν έχει στρατηγική στα ελληνοτουρκικά» ή ότι «οι πολιτικοί μας είναι διχασμένοι και δεν ομονοούν στα εθνικά θέματα», όμως η αλήθεια είναι διαφορετική. Και στρατηγική υπάρχει, και γενική συμφωνία στις «κόκκινες γραμμές». Απλώς οι διαφωνίες είναι ρητορικού χαρακτήρα και αφορούν, κυρίως, επιμέρους χειρισμούς. Του είδους γιατί το κάνατε έτσι, ενώ έπρεπε να το κάνετε διαφορετικά, και γιατί περιορίσατε το εύρος των ενεργειών που έπρεπε να γίνουν, ενώ έπρεπε να κάνετε και αυτό συν τοις άλλοις. Διαφωνίες για να έχουν επιχειρήματα (και λόγο ύπαρξης) οι κομματικοί στρατοί δηλαδή. Οι «κόκκινες γραμμές» ήταν και είναι – για όλους – κόκκινες διαχρονικά. Ούτε κίτρινες ούτε άσπρες.

Διαδικτυακός φασισμός

Εχω ξαναμιλήσει για το έρεβος των social media και τους επ’ αμοιβή κομματικούς στρατούς που έχουν αναπτύξει προκειμένου να αντιπαρατίθενται με επιχειρήματα που αντλούνται από τα πιο ταπεινά ένστικτα και συναισθήματα της ανθρώπινης υπόστασης. Είχα καιρό να ασχοληθώ, αλλά το έκανα επ’ αφορμή της «επετείου» των επτά ετών από την ημέρα που η αλλοπρόσαλλη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (χρησιμοποιώ τον πιο ήπιο όρο που θα μπορούσα γι’ αυτόν τον θίασο που παραλίγο να βυθίσει τη χώρα) έκλεισε τις τράπεζες και επέβαλε τα capital controls.

Πόσταρα στο Twitter το ακόλουθο κείμενο: «Μια τέτοια μέρα του Ιουνίου του 2015 η χώρα έμπαινε στο πιο βαθύ σκοτάδι των τελευταίων 50 ετών. Από κάτι τύπους που ήθελαν να αλλάξουν την Ελλάδα για να αλλάξουν την Ευρώπη, τρομάρα τους! Στο “τσακ” τη γλιτώσαμε, να τα θυμόμαστε αυτά. Κρίμα είναι να τα ξαναπεράσουμε…».

Ο,τι πιστεύω δηλαδή για τους άθλιους χειρισμούς της κυβέρνησης του «Λεγάμενου» που παραλίγο να μας αποβάλουν από την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ενωση, και να ρίξουν τη χώρα στη δίνη μιας χρεοκοπίας με απροσδιόριστο τέλος. Τι ήταν να κάνω την ανάρτηση; Το αόρατο αφεντικό των τρολ της Κουμουνδούρου έδωσε εντολή να με «εξοντώσουν» ηθικά, επαγγελματικά, πολιτικά, κοινωνικά, οικογενειακά! Ο φασισμός σε όλο του το «μεγαλείο». Ανοιξαν οι οχετοί και πετάχτηκε ορμητικά έξω το δύσοσμο περιεχόμενό τους, πλημμυρίζοντας το Twitter από την κορφή ως τα νύχια. Βρωμιές ανακατεμένες με κατάρες και άθλια ψεύδη – όπως μια δήλωση μετανοίας που, τάχα μου, έχω κάνει για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο!

Αυτή που είχε κατασκευαστεί το 2020 στα υπόγεια της Κουμουνδούρου υπηρετώντας την ανάγκη που είχε ο «Λεγάμενος» για μια συγγνώμη από εμένα, ώστε να μπορούν εν συνεχεία να την περιφέρουν στο Διαδίκτυο. Τους κατήγγειλα τότε, ο Νίκος Καρανίκας που είχε περιχαρής κάνει μια αναπαραγωγή του fake news την πήρε πίσω, ζητώντας μου εκείνος συγγνώμη, αλλά, βλέπεις, τα τρολάκια του κόμματος δεν πήραν «γραμμή». Ή δεν θέλησαν. Λοιπόν, για να το ξεκαθαρίσουμε, δήλωση δεν έχω κάνει, ούτε πρόκειται να κάνω. Η Δικαιοσύνη αναμένεται να εκδώσει την απόφασή της και τότε θα τα ξαναπούμε…

Συριζαϊκό μένος

Στο ίδιο πάντα πλαίσιο – της μορφής που έχει πάρει πλέον η πολιτική αντιπαράθεση. Το «εγώ μιλάω με στοιχεία και εσύ μου απαντάς με επίθεση επί προσωπικού». Προχθές το βράδυ, μια ομάδα ανεμβολίαστων υγειονομικών διαδήλωσε με απειλητικό τρόπο έξω από το σπίτι του Πλεύρη, υπουργού Υγείας. Εκείνος δεν βρισκόταν στο σπίτι, ήταν όμως η γυναίκα του και τα δύο μικρά παιδιά, που ξαφνικά ένιωσαν τον κίνδυνο και κατατρομοκρατήθηκαν. Τα κόμματα πήραν θέση, καταδικάζοντας το γεγονός. Πήρε θέση και ο ΣΥΡΙΖΑ. Την ακόλουθη:

«Η οποιαδήποτε προσωπική στοχοποίηση πολιτικών προσώπων, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του υπουργού Υγείας, είναι πράξη απαράδεκτη. Υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με αυτές τις πρακτικές, τις οποίες ακόμα και σήμερα η ΝΔ αρνείται να καταδικάσει».

Αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι δεν καταδικάζει όλος ο ΣΥΡΙΖΑ – ο γνωστός «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης, ας πούμε, την «έπεσε» στον Πλεύρη ως… υπεύθυνο που οι αντιεμβολιαστές υγειονομικοί διαδήλωσαν έξω από το σπίτι του!

Τέτοιο μένος.

Εργο τραμπούκων

Στέκομαι στη δεύτερη πρόταση αυτής της ολιγόλογης ανακοίνωσης: ότι έχουν συμβεί ανάλογα περιστατικά με υπουργούς και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία δεν έχει καταδικάσει η ΝουΔου. Μάλιστα. Το 2010-2012, στελέχη και οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ τραμπούκισαν κανονικά πλήθος στελεχών του ΠΑΣΟΚ και ο «Λεγάμενος» το μόνο που είχε βρει να πει τότε ήταν ότι (οι επιθέσεις) «είναι η δίκαιη έκφραση της λαϊκής οργής της κοινωνίας». Το αποτέλεσμα αυτής της τακτικής ήταν ένα κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, να οδηγηθεί στις εκλογές του 2012, χωρίς να είναι σε θέση να παρουσιάσει τις προτάσεις του για τη χώρα, και ειδικότερα της εξόδου από την πρωτοφανή οικονομική κρίση. Αποκλείστηκε από το να διεξαγάγει έναν πραγματικό προεκλογικό αγώνα, όπως και τα υπόλοιπα κόμματα που μετείχαν στις εκλογές εκείνου του χρόνου. Και αποκλείστηκε εξαιτίας των τραμπούκων, που ποτέ δεν καταδίκασε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Να τα λέμε κι αυτά.