Οι αρχές της οικογένειας

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις μεγάλων σταρ του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ ή και άλλων αθλημάτων που ενώ πέρασαν δύσκολα χρόνια ιδιαίτερα στην παιδική τους ηλικία, όταν έγιναν μεγάλοι και τρανοί ξέχασαν (ή τουλάχιστον έτσι έδειχναν, γιατί είναι δύσκολο έως αδύνατον να ξεχάσεις τέτοιες εμπειρίες) το παρελθόν τους και είχαν μια πολύ άσχημη συμπεριφορά και νοοτροπία στην καθημερινότητά τους.

Ακόμα και στο πώς θα συμπεριφέρονταν για παράδειγμα σε κάποιους ανθρώπους κοντά τους, που θα τους είχαν στη δούλεψή τους για διάφορες εργασίες. Ομως ακόμα και σε συμπαίκτες τους, αντιπάλους, δημοσιογράφους, φιλάθλους, έχοντας μια αλαζονεία και μια υπεροψία στη συμπεριφορά τους.

Αγνοώντας το πιο βασικό στοιχείο, που είναι ο ίδιος, που δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να ξεχνάει το παρελθόν του, αλλά αντίθετα να το έχει οδηγό για το μέλλον.

Ακριβώς εκεί είναι που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ένας εκ των κορυφαίων παικτών στον κόσμο αυτή τη στιγμή, ο Γιάννης  Αντετοκούνμπο.

Με όσα είχε περάσει και αυτός και η οικογένειά του, θα μπορούσε να έχει βγάλει άσχημο χαρακτήρα αλλά, όχι, αυτό δεν έγινε, χάρις στη Βερόνικα και τον αείμνηστο Τσαρλς. Τους γονείς των παιδιών που δεν τα μεγάλωσαν με μίσος και εκδικητικότητα αλλά με αρχές, ήθος και αγάπη για τον συνάνθρωπό τους, ακριβώς όπως την είχαν εισπράξει από κάποιους ανθρώπους, γείτονες και όχι μόνο, στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας.

Τη συνέχεια έδωσαν και προπονητές που ήταν δίπλα στα παιδιά και στον Γιάννη, όπως ο Τάκης Ζήβας και ο Σπύρος Βελλινιάτης στα πρώτα τους βήματα.

Ομως η βασική μαγιά είχε δοθεί από το σπίτι, από δύο γονείς που παρά τα προβλήματα, τις ρατσιστικές συμπεριφορές που βίωναν πολλές φορές, το «κυνήγι» και τη διαφορετικότητα, δεν γέμισαν την καρδιά των παιδιών τους παρά μόνο με αγάπη για τον άνθρωπο και πίστη για τις δυνατότητές τους. Να μην τα παρατάνε ποτέ και δεν είναι τυχαίο ότι στην ταινία της ζωής τους («Rise») με επίκεντρο τον Γιάννη, βασικότατο ρόλο έχουν οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τη Βερόνικα και τον Τσαρλς.