«Δεν είχαμε περιθώριο {LF}να αποτύχουμε»

Ο Ολυμπιακός στέφθηκε και πάλι πρωταθλητής (και μάλιστα με νταμπλ) και ο προπονητής του Γιώργος Μπαρτζώκας μιλώντας στα «ΝΕΑ» εξηγεί γιατί αυτή ήταν μια από τις κορυφαίες χρονιές του.

«Ναι είναι από τις κορυφαίες, για πολλούς λόγους. Ξέρετε, οτιδήποτε λιγότερο από αυτά που κάναμε, στην Ελλάδα τουλάχιστον, θα εθεωρείτο αποτυχία στο μυαλό πολλών. Δεν είχαμε το περιθώριο της αποτυχίας και αυτό το γνώριζα από την πρώτη στιγμή που η ομάδα επέστρεφε στις εγχώριες διοργανώσεις.

Και πέρυσι που παίζαμε μόνο στην Ευρώπη πήγαμε πολύ καλύτερα από τον Παναθηναϊκό, αλλά εδώ ήταν διαφορετικά. Ηταν μια χρονιά επιστροφής που έπρεπε να πετύχουμε» λέει ο ένας εκ των τριών πιο επιτυχημένων προπονητών στην ιστορία του  συλλόγου (μαζί με τον Ντούσαν Ιβκοβιτς και τον Γιάννη Ιωαννίδη).

Οταν τον ρωτήσαμε αμέσως μετά το τέλος του πρωταθλήματος εάν τελικά είναι πιο δύσκολο και από την Ευρωλίγκα, δεδομένου ότι το κατέκτησε στην 3η του προσπάθεια (ενώ το Ευρωπαϊκό με την πρώτη) χαμογέλασε: «Ο Παναθηναϊκός είναι μεγάλη ομάδα και ο ανταγωνισμός είναι δύσκολος για αυτό και το πρωτάθλημα είναι σημαντικό. Χρειάζονται διαχείριση οι νίκες και οι ήττες. Οι συνθήκες απλώς είναι διαφορετικές τώρα που ξαναπαίξαμε. Εχω την αίσθηση πως πλέον κερδίζει ο καλύτερος. Και στο παρελθόν υπήρχαν χρονιές που ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και κέρδιζε και χρονιές που δεν ήταν. Ολοι εμείς είχαμε στον Ολυμπιακό μια αίσθηση για το πώς ήταν τα πράγματα και πώς είναι τώρα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως εφέτος ήμασταν η καλύτερη ομάδα» μας είπε.

«Δεν ήταν τόσο κακός ο ΠΑΟ»

Πότε όμως ένιωσε μέσα του ότι η ομάδα μπορεί να πετύχει: «Ειλικρινά από την προετοιμασία στη Βουλγαρία ένιωσα σιγουριά. Είδα ότι είναι καλή ομάδα και φανταστείτε δεν είχαμε ακόμα τον Ντόρσεϊ. Είδα υψηλού επιπέδου μπάσκετ σε κάποιες προπονήσεις. Ο τελικός Κυπέλλου σαφώς ήταν κομβικός για τη συνέχεια, αλλά προσωπικά δεν είχα χάσει την πίστη μου ούτε όταν ηττηθήκαμε από τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ, και απόδειξη ότι η ομάδα ήταν καλή και λίγες μέρες μετά επικράτησε στο Μιλάνο της Αρμάνι με 20 πόντους» λέει ο έμπειρος τεχνικός που μιλάει και για τον Παναθηναϊκό.

«Δεν ήταν τόσο κακός όσο κάποιοι τον παρουσίασαν. Εδώ όταν χάσαμε το πρώτο ματς της σεζόν ορισμένοι άρχισαν τις ειρωνείες, εξοχικά κ.λπ. Οταν ήρθαν οι δικές μας νίκες και το αποτέλεσμα δεν βόλευε διαβάσαμε για έξοδα-έσοδα κ.λπ. Ο Παναθηναϊκός και το εννοώ και το πιστεύω, είχε καλή προπονητική κατεύθυνση όλη τη χρονιά και σαν ομάδα έβαζε προβληματισμό στον αντίπαλο.

Είχε σκόρερ σαν τον Νέντοβιτς και τον Μέικον, τον Παπαγιάννη δύναμη μέσα στη ρακέτα, τον Παπαπέτρου που είναι καλός παίκτης. Απλά το μόνο είναι ότι ίσως δεν αποδέχτηκε ποτέ απόλυτα ο ένας τον ρόλο του άλλου μέσα στην ομάδα. Σαν ταλέντο είχαν μεγάλο και όταν έβρισκε ρυθμό έκανε και κάποιες μεγάλες νίκες στην Ευρωλίγκα».

Δηλώνει περήφανος για τον Γιώργο Πρίντεζη που του αφιέρωσε και το νταμπλ λέγοντας:

«Ο ίδιος να το σχεδίαζε τόσο καλή σκηνοθεσία δεν θα πετύχαινε. Ιδανικό φινάλε και όσο στεναχώρια να έχεις που τελειώνεις μόνο το πώς έγινε είναι όλα τα λεφτά. Κέρδισε τον σεβασμό όλων δικαίως όλα αυτά τα χρόνια. Δεν ξέρω εάν στο μέλλον θα είναι σε κάποια θέση στον Ολυμπιακό. Προσωπικά στον αθλητισμό δεν μου αρέσουν οι θέσεις τιμής ένεκεν, να βάλω κάποιον κάπου σαν γλάστρα. Αν όμως υπάρχει ενδιαφέρον και πλάνο και από τις δύο πλευρές σαφώς τότε αλλάζουν τα πράγματα».

Ευρωπαϊκή νοοτροπία

Οσο για τη συνεργασία με τους αδελφούς Αγγελόπουλους δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του:

«Στο ποδόσφαιρο έλεγαν παλιά ότι οι πρόεδροι έστελναν τη σύνθεση στον προπονητή με ένα πακέτο τσιγάρα και την είχαν στο χαρτάκι που είχε μέσα. Ευτυχώς εγώ δεν καπνίζω (γέλια) για να ευθυμήσουμε λίγο. Οι πρόεδροι έχουν μια ευρωπαϊκή νοοτροπία και πάντα στηρίζουν τις επιλογές τους. Εχουν άλλη κουλτούρα και την έχουν περάσει και στον σύλλογο, που δεν επιτρέπει να δημιουργούν εξιλαστήρια θύματα. Ο Ολυμπιακός είναι σε καλό μονοπάτι και πιστεύω όποιος και αν είναι ο προπονητής αύριο (σ.σ. τυπικά δεν έχει ακόμα νέο συμβόλαιο) έχει προοπτικές η ομάδα. Είναι πολύ σημαντικό η ομοιογένεια και το να έχεις ένα βασικό κορμό».

Θα ήθελε να ξαναδεί (και συνεπώς να ξαναπαίξει): «Τον ημιτελικό με την Εφές. Δεν παίξαμε καλά αλλιώς θα είχαμε μεγαλύτερη τύχη. Αν ένιωθαν καλύτερα αρκετοί παίκτες θα μπορούσαμε να πάμε τελικό με καλές πιθανότητες κατάκτησης. Παρασυρθήκαμε σε λάθη και βιαστικά πράγματα που δεν χρειάζονται σε ένα φάιναλ φορ, εκεί πρέπει να κάνεις τα απολύτως απαραίτητα».

Οι κόντρες

Ξέρει ότι οι συγκρούσεις για τον προπονητή «είναι δεδομένες, αν δεν το κάνεις δεν έχεις τύχη. Υπάρχουν εγωισμοί, είναι ανθρώπινο, χρόνοι συμμετοχής, παίκτες που θέλουν παραπάνω ρόλο. Αρα είναι δεδομένο και παρά το ότι μπορεί να μη θέλεις πρέπει να το κάνεις.

Βοηθάει όμως όταν ένα αθλητικό μοντέλο κερδίζει. Διότι αρχίζεις και πιστεύεις σε αυτό και το ακολουθείς και μειώνονται οι αντιδράσεις».

Κλείνοντας του θυμίζουμε μια διαφορετική υποδοχή που είχε ο ίδιος και η ομάδα το 2014 από λίγους φίλους του Ολυμπιακού μετά από τον αποκλεισμό στο Κύπελλο από τον Παναθηναϊκό.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έγινε στο πάρκινγκ του ΣΕΦ το 2014. Πρέπει να ξέρεις όμως ότι έτσι είναι η ζωή, έχει τα πάνω και τα κάτω. Σε μια τόσο μεγάλη μάζα φιλάθλων που έχει ο Ολυμπιακός, είναι αναμενόμενο ενώ υπάρχει και εξωτερικό κίνητρο που πολλές φορές επηρεάζει.

Πρέπει να είσαι αφελής για να νομίζεις ότι όλα είναι μια αντίδραση απογοήτευσης ή ενθουσιασμού. Οτι είναι τόσο απλά».