Διακρίσεις

Η πολυπληθής και υψηλού επιπέδου εκπροσώπηση του κυβερνώντος κόμματος στο φετινό μαζικό, και ιδιαίτερα κεφάτο, Athens Pride αποτελεί ένα σημαντικό, ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο γεγονός. Υπό την καθοδήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος δεν είχε διστάσει να διαφοροποιηθεί από το κόμμα του το 2015 ψηφίζοντας με άλλους 18 βουλευτές υπέρ του συμφώνου συμβίωσης και θα πρέπει να έχει μετανιώσει για την άστοχη δήλωσή του περί εξωγήινων στη συζήτηση για την ταυτότητα φύλου δύο χρόνια αργότερα, η ΝΔ δείχνει να αφήνει πίσω τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα και να υιοθετεί τις σύγχρονες ευρωπαϊκές αντιλήψεις για τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Η διαπίστωση αυτή δεν αφορά όλο το κόμμα. Ενα υπερσυντηρητικό, αν όχι οπισθοδρομικό, κομμάτι του εξακολουθεί να πιστεύει ότι «κανονικό» ζευγάρι, που δικαιούται να αποκτήσει και παιδιά, είναι αποκλειστικά αυτό μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας και όλα τα υπόλοιπα είναι «ανώμαλες» ή «άρρωστες» καταστάσεις. Ενας από τους λόγους που κατέθεσε τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ την πρόταση νόμου για τον γάμο και την τεκνοθεσία των ομοφύλων ενδεχομένως να είναι και η εκμετάλλευση αυτής της διαφοροποίησης. Στη βάση του υπολογισμού του είναι ότι άλλο να διχάζεται ένα κόμμα όταν είναι στην αντιπολίτευση, όπως έγινε τον Δεκέμβριο του 2015, κι άλλο όταν κυβερνά.

Θα είναι λάθος της ΝΔ να πέσει στην παγίδα. Πρώτον, επειδή οι προβλέψεις που περιλαμβάνονται στην πρόταση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι ούτε πρωτότυπες ούτε ριζοσπαστικές: ο γάμος των ομοφύλων, για παράδειγμα, ισχύει ήδη σε 16 ευρωπαϊκές χώρες και το επιχείρημα ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι «ώριμη» να τον δεχθεί είναι αυθαίρετο. Δεύτερον, επειδή όπως έγραψαν πρόσφατα «ΤΑ ΝΕΑ» σχεδίαζε να καταθέσει και η ΝΔ μια ανάλογη πρόταση, ενδεχομένως αμέσως μετά τις εκλογές. Και τρίτον, επειδή δεν αποτελεί εν τέλει πρόβλημα να διαφωνεί η μειοψηφία ενός κόμματος με μια πρόταση και να την καταψηφίζει. Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός παραπέμπει σε αυταρχικές καταστάσεις. Η Ανγκελα Μέρκελ ήταν πάντα αντίθετη στον γάμο των ομοφύλων, αλλά στην ψηφοφορία του 2017 ζήτησε από τους βουλευτές του κόμματός της να ψηφίσουν κατά συνείδηση και το μέτρο πέρασε με μεγάλη πλειοψηφία.

Αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρισκόταν στην ίδια γραμμή με τον κυβερνητικό του εταίρο σε διάφορα κοινωνικά θέματα και σε πολλές περιπτώσεις χρειάστηκε τη στήριξη άλλων κομμάτων, όπως το ΚΙΝΑΛ ή το Ποτάμι. Αυτό που έχει σημασία για μια κοινωνία είναι να μπορεί να ξεπερνάει τα εμπόδια που ξεπηδούν για λόγους ιδεολογίας ή σκοπιμότητας και να προχωράει μπροστά.

Οι διακρίσεις για οποιονδήποτε λόγο, όπως είναι η καταγωγή, η κοινωνική τάξη, το φύλο, το χρώμα του δέρματος ή οι προσωπικές επιλογές, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων εμποδίων. Και η κατάργησή τους είναι βασική προϋπόθεση της προόδου και της ελευθερίας.