Ο αξέχαστος Μπένεντεκ

Το νησί της Μαργαρίτας, ένα πανέμορφο αξιοθέατο της Ουγγαρίας στον ποταμό Δούναβη,  αποτελεί και τον «ναό» του πόλο καθώς εκεί φιλοξενείται το υδάτινο πάρκο και το περίφημο κολυμβητήριο «Αλφρεντ Χάγιος» όπου είναι πολύ επίκαιρο λόγω των ημερών καθώς στη Βουδαπέστη φιλοξενείται από σήμερα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου.

Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια, στις 18 Ιουνίου του 2020 η ατμόσφαιρα στο νησί της Μαργαρίτας ήταν πένθιμη και το καταλάβαινες από την ανάλογη μουσική αλλά και τα θλιμμένα πρόσωπα των χιλιάδων ανθρώπων που είχαν βρεθεί εκεί για να αποχαιρετήσουν τον μεγάλο Τίμπορ Μπένεντεκ που έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο στο πάγκρεας και ενώ ακόμα δεν είχε κλείσει τα 48 του χρόνια.

Από τα κολυμβητήρια σπάνια έφευγε νικημένος και ως ένας από τους πιο εμβληματικούς πολίστες του κόσμου είχε κατακτήσει τα πάντα.

Κυρίως με την αγαπημένη του Εθνική Ουγγαρίας, του – προπονητικού – μέντορά του Ντένες Κέμενι. Τρία συνεχόμενα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια (Σίδνεϊ 2000, Αθήνα 2004, Πεκίνο 2008), 1 χρυσό, 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα καλή ώρα, 1 χρυσό, 3 ασημένια και 3 χάλκινα σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, 2 χρυσά, 1 ασημένιο, 1 χάλκινο σε World League, 1 χρυσό, 2 ασημένια και 1 χάλκινο σε Παγκόσμια Κύπελλα, αμέτρητα εθνικά πρωταθλήματα και φυσικά πέντε Κύπελλα Πρωταθλητριών (ένα με την Ουίπεστ το 1994 και άλλα τέσσερα με την Προ Ρέκο το 2007, 2008, 2010 και 2012) όταν και κρέμασε το σκουφάκι του με τον Κέμενι να τον χρίζει άμεσα διάδοχό του στον πάγκο της Εθνικής.

Με την οποία ένα χρόνο αργότερα ως πρωτάρης στον πάγκο την οδήγησε στον παγκόσμιο τίτλο (2013).

Ούγγρος με μυαλό Σέρβου όπως τον έλεγαν και ένας από τους πιο συγκινητικούς επικήδειους εκείνη την ημέρα ήταν του μεγάλου Σέρβου Αλεξάντερ Σάπιτς που αποθέωσε το ταλέντο και την ηγετική μορφή του Μπένεντεκ.

Ο οποίος εάν ήταν ένας από τους 12 θεούς της ελληνικής μυθολογίας σίγουρα θα ήταν ο Δίας, καθώς από το αριστερό του χέρι δεν έφευγαν σουτ, αλλά… κεραυνοί!

Στις 437 φορές που φόρεσε το σκουφάκι μιας εκ των καλυτέρων εθνικών ομάδων έκανε πάντα αισθητή την παρουσία του και δικαίως το 2015 έγινε μέλος του Hall of Fame του υγρού στίβου.

Την ίδια ώρα είχε τελειώσει τις σπουδές του σε ιστορία και γλώσσα, δείχνοντας την ευστροφία του και έξω από το νερό.

Στη Βαρκελώνη το 2013 στην πρώτη του διοργάνωση ως τεχνικός οδήγησε την Ουγγαρία στον παγκόσμιο τίτλο αλλά κυρίως ανέδειξε το ταλέντο του μεγάλου Ντένες Βάργκα (mvp της διοργάνωσης) μετατρέποντάς τον σε έναν – παγκοσμίου κλάσης – παίκτη.