Μικρό καλάθι

Η είδηση της (χθεσινής) ημέρας, νομίζω πως είναι η συνάντηση που είχαν στις Βρυξέλλες ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο υπουργός Αμυνας, με τον τούρκο ομόλογό του Χουλουσί Ακάρ. Δεν μπορώ να ξέρω τι επίπτωση θα έχει στην ακραία ένταση των τελευταίων ημερών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος αυτή η συνάντηση, αλλά ας κρατήσουμε εν προκειμένω ένα μικρό καλάθι. Πολύ μικρό για την ακρίβεια. Οχι μόνο γιατί η συνάντηση διήρκεσε μόλις… πέντε λεπτά. Τι (να προλάβεις) να πεις μέσα σε πέντε λεπτά; Από ένα γεια σου τι κάνεις, να ανταλλάξεις, πώς είναι η οικογένεια, τι κάνουν τα παιδιά σου, πότε θα πας διακοπές, τελείωσε η «συνάντηση». Κυρίως όμως γιατί και στο παρελθόν το έχουμε παρακολουθήσει το έργο με τα ολιγόλεπτα «σου μου του» των δύο υπουργών, σε μια άκρη, μιας αίθουσας. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Κανένα. Λίγες ημέρες έπειτα από ένα τέτοιο τετ-α-τετ, στο οποίο υποτίθεται συμφωνήθηκε «να πέσουν οι τόνοι» της έντασης, οι Τούρκοι έκαναν το Αιγαίο σουρωτήρι κανονικό, από αυτά που σουρώνεις μακαρόνια, νούμερο πέντε, για παστίτσιο.

Δεν λέω να μην υπάρχει επαφή μεταξύ των δύο, αλλά θα ήταν πιο συνετό από μέρους του δικού μας υπουργού να μη διαρρέει προς τα έξω ότι «η συνάντηση έγινε σε καλό κλίμα». Γιατί αύριο, που οι Τούρκοι θα κάνουν πάλι πάρτι στο Αιγαίο, θα πρέπει να μας εξηγήσει τι ακριβώς εννοούσε χθες. Και πώς ακριβώς πιστοποιείται αυτό το «καλό κλίμα».

Θυμίζω ότι πρόκειται περί του ιδίου υπουργού, του Παναγιωτόπουλου, που προ ημερών, πήγε στη Βουλή, στους συναδέλφους μου τού κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ και «έβαλε φωτιά στα τόπια», αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και το μέλλον τους. Για να τα πάρει πίσω όλα σε λίγη ώρα, όταν τον πλάκωσε στις γρήγορες ο Κυριάκος.

(Λίγα λόγια, γίνεται; Αλλιώς ας του το συστήσει ο ίδιος ο πρόεδρος Κυριάκος…).

Θράσος

Στη Βόρειο Εύβοια περιόδευσε ο «Λεγάμενος» χθες, και βεβαίως, όπως άλλωστε αναμενόταν, έκανε το αυτονόητο: κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι απουσιάζει από την περιοχή, ότι δεν έκανε τίποτε έναν χρόνο τώρα, ότι δεν έχει αποζημιώσει τους πυρόπληκτους κ.λπ. κ.λπ. Στο καπάκι, και το γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί ως ντεκόρ τους πυρόπληκτους. Ανακοίνωσε συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων:

«Θέλει πολύ θράσος να έχεις μετατρέψει μια ολόκληρη περιοχή λόγω της αδιαφορίας σου σε κρανίου τόπο, να εμπαίζεις τους κατοίκους της για έναν ολόκληρο χρόνο με δήθεν ολιστικά σχέδια αποκατάστασης και το μόνο που αυτοί βλέπουν αντί αποζημιώσεων και έργων είναι φιέστες και ψεύτικα λόγια».

Τι έχουμε εδώ; Το κόμμα που ως κυβέρνηση βαρύνεται αποκλειστικά με την τραγωδία στο Μάτι, και την εκατόμβη που προκάλεσε η παντελής ανικανότητά τους, να εγκαλεί τους επόμενους για «θράσος», αδιαφορία και ανικανότητα. Οντως χρειάζεται πολύ θράσος να πιστεύεις ότι έχουμε υποστεί ομαδικά λοβοτομή σε βαθμό ώστε να μη θυμόμαστε ότι εκείνο το μοιραίο βράδυ, ο άνθρωπος που υποδυόταν τον πρωθυπουργό, έπαιζε ένα άθλιο θέατρο μπροστά στις κάμερες, την ώρα που είχε συντελεστεί μια τραγωδία εθνικών διαστάσεων. Πραγματικά, πολύ θράσος…

Εξυπνάδες

Φαίνεται πως ο «Λεγάμενος» έχει υιοθετήσει καινούργια μέθοδο πολιτικής επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα, η οποία σχηματικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «καμπάνια μέσω της στημένης προβοκάτσιας». Το είδαμε να συμβαίνει στη Σύμη, με κάποιον τάχα μου και καλά νεοδημοκράτη που του ζήτησε να μιλήσει με τον Μητσοτάκη, και να τον ενημερώσει ότι θα χάσει τις εκλογές, το είδαμε να επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο και στην Αρκίτσα.

Κατά το (ξελιγωμένο, με το συμπάθιο) ρεπορτάζ των φιλοσυριζαίικων ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης κάτοικος πλησίασε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σχολιάζοντας καυστικά τα 8.500 ευρώ που έλαβε ο Πρωθυπουργός ως αγροτική επιδότηση. Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε με νόημα: «Τα 8.500 χιλιάρικα του λείπανε».

Ο κάτοικος με τη σειρά του απάντησε ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης «τώρα ετοιμάζει αίτηση για κοινωνικό τουρισμό» και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ άδραξε την ευκαιρία για να σημειώσει πως ο Πρωθυπουργός «θα φτιάξει ένα πρόγραμμα για τη Μύκονο για κοινωνικό τουρισμό γιατί εδώ (σ.σ. στην Εύβοια) δεν έρχεται αυτός».

Μα πόσο… γέλασα, με την ατάκα του αρχηγού, δεν λέγεται. Ξεκαρδίστηκα που λένε. Τόσο χιουμορίστας, τόσο… αστειάτορας, δεν υπάρχει ο άνθρωπος. Πού τα βρίσκει, πού τα βρίσκει!

Στα σοβαρά τώρα, τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Το επίπεδο του «διαλόγου» μεταξύ ενός πολίτη και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος έχει χρηματίσει και πρωθυπουργός της χώρας; Το περιεχόμενο; Τις «εξυπνάδες» του «Λεγάμενου»; Λογικά πρέπει να είναι πολύ απογοητευμένος για να πέφτει τόσο χαμηλά, προκειμένου να χτυπήσει τον αντίπαλό του. Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση…

Αργησε

Η παχυσαρκία είναι πρόβλημα, κι όσο μεγαλώνουμε γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Το λέω εγώ, που και κοιλιά έχω, και που ποτέ δεν ήμουν σε κιλά, πρότυπο για κάποιον, που φοράει medium size πουκάμισο ή παντελόνι. Και το φαΐ μου όλο έμαθα να το τρώω, και οι τηγανητές πατάτες (σε όλες τους τις εκδοχές) με τρέλαιναν από παιδί, και το παγωτό, και τα τυριά, και τα «παϊδάκια», και οι σοκολάτες – δεν υπάρχει «αμαρτία» μικρή ή μεγάλη, στην οποία να αντιστάθηκα. Ποτέ δεν απέκτησα six packs, και κατά τα φαινόμενα δεν θα αποκτήσω, πολύ απλά γιατί ποτέ δεν μπήκα σε αυτό το «τριπάκι». Αλλοι, φίλοι μου ή γνωστοί, ναι. Συμμερίστηκα πολλές φορές την αγωνία τους για το κιλό παραπάνω που πήραν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, και την αγωνία της καθημερινής παρουσίας στο γυμναστήριο, ενόψει της επικείμενης εμφάνισης στην παραλία. Εγώ όχι. Από άποψη. Αν αρέσω, αρέσω για το μυαλό μου, όχι για την κοιλιά μου.

Αυτό πίστευα πάντα, αυτό εξακολουθώ να πιστεύω. Να καταλάβω κάποιον ο οποίος κάνει δίαιτα γιατί αυτό επιβάλλουν οι συνθήκες της υγείας του, αλλά αρνούμαι να το κάνω για να είμαι politically correct, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, το «πολιτικά ορθό». Υπ’ αυτή την έννοια, νομίζω πως κάτι άτομα, όπως η ευειδής κυρία Λατινοπούλου εκ Θεσσαλονίκης, που επιχειρούν να κάνουν πολιτική καριέρα στην πλάτη της διαφορετικότητας και εν προκειμένω στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, στην πραγματικότητα φλερτάρουν με τον ρατσισμό. Εκτός από τη βλακεία. Και δεν μου αρέσουν.

Φυσικά είμαι με τη Δανάη Μπάρκα, την κόρη της φίλης μου της Βίκυς Σταυροπούλου, στην οποία επιτέθηκε αναίτια η περί ης ο λόγος Λατινοπούλου. Και με τον Κυριάκο, που άργησε μεν, αλλά εν τέλει την εξωπέταξε εκτός ΝουΔου την πολιτεύτρια (το «άργησε» έχει να κάνει γιατί η κυρία Λατινοπούλου έχει διαπράξει αρκετά, ανάλογα, ρατσιστικά κατά το παρελθόν).