Αδειάζει και η Μόσχα τώρα τον Ερντογάν

Μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία επίσης άδειασε την Τουρκία αναφορικά με τον νέο γύρο στρατιωτικών επιχειρήσεων που έχει προαναγγείλει στη Συρία. «Δεν πιστεύουμε πως αυτή η ειδική επιχείρηση θα συμβάλει στη σταθερότητα και ασφάλεια» της χώρας, δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. Από την πλευρά του, ο ειδικός απεσταλμένος της Μόσχας για τη Συρία, Αλεξάντερ Λαβρέντιεφ, χαρακτήρισε το σχέδιο της Αγκυρας ως «μη συνετό». Μιλώντας από την πρωτεύουσα του Καζακστάν, Νουρ-Σουλτάν, όπου βρέθηκε για επαφές με εκπροσώπους του Ιράν, της Τουρκίας, του καθεστώτος Ασαντ και των ανταρτών, ο Λαβρέντιεφ προειδοποίησε ότι μια τέτοια κίνηση είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει κλιμάκωση της έντασης και περαιτέρω αποσταθεροποίηση της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα.

Υπενθυμίζεται ότι από τον περασμένο μήνα, από τη στιγμή που ο Ταγίπ Ερντογάν έκανε γνωστή την πρόθεσή του να εισβάλει στη Βόρεια Συρία και να εδραιώσει τη «ζώνη ασφαλείας» πλάτους 30 χιλιομέτρων (όπως παρουσιάζει επισήμως τον στόχο του), η Ουάσιγκτον είχε διαμηνύσει ξεκάθαρα την αντίθεσή της. «Είμαστε βαθιά ανήσυχοι (…) Καταδικάζουμε κάθε κλιμάκωση και στηρίζουμε την τήρηση των υπαρχόντων γραμμών εκεχειρίας» είχε πει χαρακτηριστικά στις 24 Μαΐου η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιμπάρτμεντ, Νεντ Πράις.

Ο Ερντογάν, πάντως, δεν δείχνει να πτοείται από τη μη στήριξη Αμερικανών και Ρώσων, ούτε όμως και από τον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπος με πολύ πιο ισχυρή αντίσταση αυτή τη φορά. Αιτία είναι το γεγονός ότι οι Κούρδοι της Βόρειας Συρίας (κυρίως YPG/PYD) φαίνεται πως έχουν έρθει σε συνεννόηση με τη Δαμασκό, προκειμένου σε περίπτωση που ξεκινήσει η εισβολή – η τέταρτη κατά σειρά μετά το 2016 – να ενώσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στον, σαφώς υπέρτερο, τουρκικό στρατό.

Τι φοβάται, πού ποντάρει ο Ερντογάν

Ο πρόεδρος της Τουρκίας και οι επιτελείς του γνωρίζουν βεβαίως ότι επί της ουσίας οι μόνοι που είναι σε θέση να τους σταματήσουν και να τους χαλάσουν τα σχέδια είναι οι ΗΠΑ και η Ρωσία (όπως και το Ισραήλ, που όμως έχει τις δικές του προτεραιότητες στη συγκεκριμένη χώρα και δεν εμπλέκεται ευθέως με την Τουρκία). Ποντάρουν δε στη στρατηγική θέση και στον ρόλο της χώρας τους στην περιοχή, ελπίζοντας ότι τελικώς Ουάσιγκτον και Μόσχα θα παραμείνουν στις φραστικές καταδίκες και δεν θα επιχειρήσουν τίποτα περισσότερο. Οπως, για παράδειγμα, ένα (ή παραπάνω) «θερμό επεισόδιο» με τους εκατοντάδες αμερικανούς και ρώσους στρατιώτες που είναι εγκατεστημένοι στις βάσεις τους στη Συρία, με παρουσία και στις πόλεις Μανμπίτζ και Ταλ Ριφάατ, που αποτελούν τους βασικούς στόχους της προαναγγελθείσας επιχείρησης.

Η τουρκική πλευρά αφήνει, μάλιστα, να εννοηθεί ότι τελικά θα συμβεί ό,τι και στην περίπτωση της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ με Σουηδία και Φινλανδία: Ενώ αρχικά όλοι έδειχναν να καταδικάζουν το βέτο της Αγκυρας, τελικά έχουν φτάσει να αναγνωρίζουν τις «νόμιμες ανησυχίες» της (όπως είπε ο Γενς Στόλτενμπεργκ) και να καλούν τις κυβερνήσεις Ελσίνκι και Στοκχόλμης να λάβουν τα αναγκαία μέτρα.

Σε κάθε περίπτωση, ειδικά η στάση του Κρεμλίνου στο θέμα της Συρίας αποδεικνύει ότι οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας κινούνται κυριολεκτικά επί ξυρού ακμής. Παρά την ανοιχτή γραμμή που διατηρούν αναφορικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις λεπτές ισορροπίες που έχουν βρει στη Λιβύη, οι δύο χώρες μπορούν ανά πάσα στιγμή και εύκολα να βρεθούν σε κατάσταση σύγκρουσης. Κάτι, βεβαίως, που εντάσσει αυτομάτως στην εξίσωση και το ΝΑΤΟ, όσο κι αν οι ΗΠΑ μοιάζουν να κινούνται στην ίδια γραμμή με τη Ρωσία στο θέμα της επικείμενης τουρκικής εισβολής στη Βόρεια Συρία.