Μακάμπι

Αν κοιτάξουμε το «όλον», το εμπόδιο θα μπορούσε να ήταν χαμηλότερο. Για τα δεδομένα του Ολυμπιακού, ωστόσο, η Μακάμπι Χάιφα παραμένει ένα χαμηλό εμπόδιο. Τουλάχιστον αγωνιστικά, γιατί ψυχολογικά η παράδοση μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Και τις τρεις φορές που βρέθηκαν οι Ερυθρόλευκοι απέναντι σε ισραηλινές ομάδες ήπιαν πικρό ποτήρι.

Η πρώτη ήταν τη σεζόν 2002/03 με αντίπαλο τη Μακάμπι Χάιφα, στον έκτο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ηταν η χρονιά που οι Ερυθρόλευκοι συνέτριψαν στη Ριζούπολη με 6-2 τη φιναλίστ της προηγούμενης διοργάνωσης, Λεβερκούζεν και στη συνέχεια ηττήθηκαν με 3-0 από τη Μακάμπι Χάιφα. Με τους Ισραηλινούς διεκδίκησαν την τρίτη θέση αλλά στο τελευταίο μεταξύ τους παιχνίδι η Μακάμπι απέσπασε ισοπαλία 3-3 και συνέχισε στο Κύπελλο UEFA.

Η δεύτερη ήταν τη σεζόν 2010/11 με αντίπαλο τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Οι Ισραηλινοί προκρίθηκαν με το εκτός έδρας γκολ.

Η τρίτη και πιο πρόσφατη ήταν πριν από έξι χρόνια με αντίπαλο τη Μακάμπι Μπερ Σεβά για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτή τη φορά η διαφορά ήταν το ένα και μοναδικό γκολ που σημειώθηκε στις δύο αναμετρήσεις.

Οι παραδόσεις υπάρχουν για να σπάνε – είναι μία αμφίδρομη τάση που αφορά και τις αρνητικές και τις θετικές.

Ο Ολυμπιακός ξέρει τι να περιμένει, επομένως ξέρει και πώς να το αντιμετωπίσει. Το να κρύψεις κάτω από το χαλί την αρνητική παράδοση μάλλον κακό θα προκαλέσει παρά καλό. Το κίνητρο βρίσκεται στις προηγούμενες αναμετρήσεις του τις οποίες πρέπει να αποδεχτεί ως μέρος της ιστορίας του για να μπορέσει να γράψει νέα κεφάλαια.

Πέρυσι η Μακάμπι Χάιφα αποκλείστηκε στον πρώτο προκριματικό γύρο από την Καϊράτ Αλμάτι, ενώ στους ομίλους του Κόνφερενς Λιγκ πέτυχε μόλις μία νίκη.

Ο εφησυχασμός είναι μεγάλη παγίδα στην οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πέσει ο Ολυμπιακός. Ωστόσο και η υπερβολή μπορεί να αποδειχτεί ένα μεγάλο δόλωμα στα σχέδια των Ερυθρολεύκων.