Το ντέρμπι του δεύτερου γύρου και τα τρία βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα

Ο «μαγικός αριθμός» για τον δεύτερο γύρο είναι το 289. Αντιπροσωπεύει δε τις ελάχιστες έδρες τις οποίες πρέπει να συγκεντρώσει ένα κόμμα – στην προκειμένη περίπτωση, το «Μαζί!» του Εμανουέλ Μακρόν, καθώς οτιδήποτε άλλο αγγίζει τα όρια του αδύνατου – προκειμένου να διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στη νέα 577μελή γαλλική Εθνοσυνέλευση για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Με βάση τις δημοσκοπήσεις και το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου, αυτό κάθε άλλο παρά δεδομένο είναι. Ολα δείχνουν ότι οδεύουμε προς ένα θρίλερ στον δεύτερο γύρο της ερχόμενης Κυριακής, 19 Ιουνίου, ο οποίος δεν αποκλείεται να κριθεί οριακά. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν η προεδρική παράταξη αναμένεται να συγκεντρώσει από 255 ως 295 έδρες, ο συνασπισμός του Μελανσόν 150-190 έδρες, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι και η Λεπέν κάπου ανάμεσα σε 50-80 και 20-45 αντιστοίχως.

Πού θα κριθεί το αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, οι τελικοί συσχετισμοί θα εξαρτηθούν από τον συνδυασμό μιας σειράς παραγόντων: Πρωτίστως δε, από τις επιλογές που θα κάνουν οι ψηφοφόροι της παραδοσιακής ρεπουμπλικανικής Δεξιάς και της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης της Μαρίν Λεπέν, που αποτελούν και τις δύο μεγαλύτερες «δεξαμενές ψήφων». Με άλλα λόγια, από το εάν θα επικρατήσει το «αντί-Μακρόν» ή το «αντί-Μελανσόν» μέτωπο, καθώς αμφότεροι προκαλούν έντονα φαινόμενα συσπείρωσης απέναντί τους, για διαφορετικούς λόγους. Επίσης, όπως είναι φυσικό, σημαντικό ρόλο θα παίξει και η προσέλευση στις κάλπες, ειδικά καθώς ο πρώτος γύρος σφραγίστηκε από την αποχή-ρεκόρ.

Με βάση όλα τα παραπάνω, καθώς και το δεδομένο ότι η πολιτική και οι εκλογές κρύβουν πάντα εκπλήξεις και απρόοπτα, μπορούμε να αναφερθούμε σε τρία βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα. Σενάρια τα οποία θα καθορίσουν τόσο τη νέα κυβέρνηση όσο και συνολικά το πολιτικό σκηνικό στη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης.

Σενάριο πρώτο: Απόλυτη πλειοψηφία Μακρόν. Εδώ τα πράγματα είναι φαινομενικά απλά και σε κάθε περίπτωση, απλούστερα από ό,τι στις άλλες δύο περιπτώσεις. Ο επενακλεγείς πρόεδρος θα σχηματίσει την κυβέρνηση της επιλογής του χωρίς να αναζητήσει συμμάχους και θα επιχειρήσει να εφαρμόσει την πολιτική του ατζέντα. Επί της ουσίας, ωστόσο, τα πράγματα θα είναι πιο περίπλοκα. Οντας σαφώς πιο αποδυναμωμένος σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία – όταν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών είχε πάρει 67% και στη Βουλή διέθετε 345 έδρες – ο Μακρόν θα είναι πιο ευάλωτος στις διαφόρων ειδών αναταράξεις που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκληθούν.

Σενάριο δεύτερο: Μακρόν χωρίς πλειοψηφία – συγκυβέρνηση με Ρεπουμπλικάνους. Η απώλεια της απόλυτης πλειοψηφίας από το «Εμπρός!» θα αναγκάσει τον πρόεδρο και τους στενούς συνεργάτες του να αναζητήσουν κυβερνητικούς εταίρους. Πρώτοι υποψήφιοι – και για λόγους πολιτικής και ιδεολογικής συγγένειας – είναι οι Ρεπουμπλικάνοι που, αν και αποδυναμωμένοι (στην απερχόμενη Εθνοσυνέλευση έχουν 101 έδρες) θα αποδειχθούν ρυθμιστές και εγγυητές της πολιτικής σταθερότητας και, έτσι, θα διεκδικήσουν τον μέγιστο δυνατό ρόλο στη νέα κυβέρνηση. Εφόσον αυτό το σενάριο επικρατήσει, τότε το Nupes του Μελανσόν θα έχει τον ρόλο της ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σενάριο τρίτο: Μακρόν χωρίς πλειοψηφία – μεγάλος συνασπισμός με Μελανσόν. Ενας τέτοιος συνασπισμός θα έδινε, όπως είναι φανερό, την κυβέρνηση με την πιο ισχυρή αριθμητικά πλειοψηφία στη Βουλή. Ωστόσο, επειδή η Γαλλία δεν είναι Γερμανία, ούτε καν Ιταλία, ελάχιστοι το θεωρούν πιθανό. Πολύ περισσότερο καθώς η εκστρατεία του ηγέτη της Αριστεράς βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη σφοδρή επίθεση στον Μακρόν και τις πολιτικές του – ενώ και ο νυν πρόεδρος, με τη σειρά του, έχει «καταδικάσει» ήδη τον μεγάλο του αντίπαλο ως επικίνδυνο για τη Γαλλία και την Ευρώπη «ακραίο» και «λαϊκιστή».