Γεωπολιτικό «μενού» στη Θεσσαλονίκη

Χωρίς την πρόθεση να δώσει γενικευμένα «αντιτουρκική» χροιά στις εκτεταμένες συζητήσεις για τους κινδύνους και τα σύγχρονα στοιχήματα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη – από τη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή έως την ενεργειακή ασφάλεια -, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επεδίωξε να αξιοποιήσει στο μέγιστο τόσο τις εργασίες της «Διαβαλκανικής» συνόδου όσο και τις πριβέ κουβέντες και συνολικά την «εικόνα» από το δείπνο της Θεσσαλονίκης με τον γερμανό καγκελάριο (και) ως μηνύματα προς την απέναντι πλευρά του Αιγαίου.

Με τον Ολαφ Σολτς στα αριστερά του (και με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ στα δεξιά του), εν τη απουσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο τραπέζι της Θέρμης με τις μεσογειακές γεύσεις αλλά με βαρύ γεωπολιτικό «μενού» την περασμένη Παρασκευή, ο Πρωθυπουργός στόχευε πρωτίστως στην ανάδειξη του «ηγετικού ρόλου» της Ελλάδας ως δύναμης σταθερότητας και στην εμπέδωση της χώρας ως συνδιαμορφωτή κρίσιμων εξελίξεων.

Η Αθήνα θεωρεί ότι η δεύτερη σε μικρό χρονικό διάστημα συνάντηση Μητσοτάκη – Σολτς (κατόπιν επιλογής του καγκελαρίου να αποδεχθεί την προσωπική πρόσκληση του Πρωθυπουργού και να εντάξει εκτάκτως τη Θεσσαλονίκη στην προγραμματισμένη βαλκανική περιοδεία του) καθώς και η παρουσία του παρατηρητή Μισέλ στη Σύνοδο για τη Διαδικασία Συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη λειτουργεί ως μήνυμα στήριξης των συμμάχων στην Ελλάδα έναντι της τουρκικής προκλητικότητας. Προσωπικά ο Μητσοτάκης άλλωστε σκόπευε προτού καν ο καγκελάριος προσγειωθεί στην Ελλάδα από τη Σερβία να ενημερώσει εκ νέου για την τουρκική στάση των τελευταίων εβδομάδων, όσο κι αν ο στόχος του δεν ήταν να τη θέσει στο επίκεντρο της συζήτησης με τον Σολτς. Ζητούμενο για την Αθήνα ωστόσο είναι να πιέζει ώστε να πετυχαίνει ανοιχτή στήριξη απέναντι σε παράλογες αξιώσεις της Αγκυρας, αφού κύριος στόχος της ελληνικής διπλωματίας παραμένει η κινητοποίηση με κάθε τρόπο των πιο ισχυρών «παικτών».

Σημεία σύμπλευσης. Ολα δείχνουν ότι στο ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης το βάρος έπεσε (και θα εξακολουθεί να πέφτει) στα σημεία σύμπλευσης Αθήνας και Βερολίνου – όσα θα μπορούσαν, κατά τις εκτιμήσεις, να προκαλέσουν σταδιακά και νέο αέρα στους ελληνογερμανικούς διαύλους. Ανάμεσα σε αυτά είναι το μέτωπο των Δυτικών Βαλκανίων, με τον Πρωθυπουργό να καταγράφει το έντονο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον να μην αποσταθεροποιηθεί ο συγκεκριμένος ευαίσθητος χώρος και το ειδικότερο ενδιαφέρον της Γερμανίας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη – μια περιοχή που θα πρέπει, κατά την αποστροφή του Μητσοτάκη, να εξελιχθεί από «ζώνη αντιθέσεων» σε «πεδίο δημιουργικών συνθέσεων».

Στις Βρυξέλλες. Ολα αυτά εν όψει της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες κατά την οποία θα ανοίξει επίσημα η ατζέντα των Δυτικών Βαλκανίων, όπως θα ανοίξει από τον Μητσοτάκη και εκείνη της Τουρκίας, με νέες πιέσεις του προς τους Ευρωπαίους για «καθαρές θέσεις», χωρίς τη λογική των ίσων αποστάσεων. Οπως έχουν γράψει «ΤΑ ΝΕΑ», η Αθήνα δεν περιμένει από το Βερολίνο – «ούτε καν επιδιώκουμε», λένε αρμόδιες πηγές – οποιαδήποτε μηδενιστική γραμμή έναντι της Αγκυρας, ωστόσο διεκδικεί την καταδίκη αναθεωρητικών πρακτικών και ταυτόχρονα την αναγνώριση του σταθεροποιητικού ρόλου της ελληνικής πλευράς. «Μετά την απροκάλυπτη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα πρέπει να στείλουμε ξεκάθαρο μήνυμα ότι κανείς στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα δεν μπορεί να δεχθεί τον δεσποτικό αναθεωρητισμό (…)

Η Ιστορία δεν ξαναγράφεται επειδή κάποιος την κατασκευάζει αυθαίρετα στο μυαλό του» διεμήνυσε ο Μητσοτάκης, έχοντας από το προηγούμενο τετ α τετ με τον Σολτς ζητήσει ευθέως τη στήριξη της Γερμανίας. Επόμενα βήματα, η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στη Λευκωσία για συζητήσεις συντονισμού με τον κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη την ερχόμενη Παρασκευή, οι Βρυξέλλες στις 23-24 Ιουνίου και στις 28-30 Ιουνίου η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη.