Η ΕΕ ενθαρρύνει τους Τούρκους

Με τα χίλια ζόρια, με σημαντική καθυστέρηση, έπειτα από ένα σοβαρό ατόπημα και χωρίς να πείθει: Ετσι ήταν που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «διόρθωσε» την αρχική αντίδρασή της στις δηλώσεις Ερντογάν, με τις οποίες ο τούρκος πρόεδρος εξέφρασε απαξία και οργή για τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας λέγοντας ότι γι’ αυτόν «Μητσοτάκης δεν υπάρχει πια» και ότι «δεν πρόκειται να του… ξαναμιλήσει». Αυτές καθεαυτές, οι δηλώσεις Ερντογάν είναι άνευ αξίας και το περιεχόμενό τους εφηβικού επιπέδου. Η στάση της Κομισιόν όμως έχει σημασία. Γιατί δείχνει πολύ καθαρά αυτό που μόνον όσοι δεν θέλουν δεν το βλέπουν: Οτι κοινή ευρωπαϊκή κυριαρχία και αντίστοιχη αμυντική πολιτική δεν υφίσταται. Ούτε αναγνώριση και προστασία κοινών συνόρων. Ούτε και πρόκειται να υπάρξουν. Μέχρι σήμερα, άλλωστε, ουδέποτε η ΕΕ αναγνώρισε ρητά ως ελληνικές τις αμφισβητούμενες από την Τουρκία περιοχές. Και υπάρχει προφανής λόγος γι’ αυτό.

Τι είπε αρχικά η Επιτροπή για τις δηλώσεις Ερντογάν; Κατ’ ουσίαν «ουδέν σχόλιον», ή «δεν ξέρω, δεν άκουσα, δεν είδα, μη μου λέτε»… Και η εκπρόσωπος των Βρυξελλών φρόντισε να συμπληρώσει, για όποιον δεν κατάλαβε: «Σε γενικές γραμμές προωθούμε και ενθαρρύνουμε την καλή συνεργασία μεταξύ ηγετών, ειδικότερα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, και ελπίζουμε ότι το θετικό κλίμα θα επανέλθει και θα αντικατοπτριστεί σε δηλώσεις και δράσεις στην περιοχή»! Και, φυσικά, ζήτησε «να αποφευχθούν οι μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο». Ποιες είναι όμως αυτές; Και ποιος τις κάνει; Εις βάρος ποίου; Γιατί η Τουρκία, σύμφωνα με τη νεόκοπη «γραμμή» της των τελευταίων μηνών, έχει πλέον υιοθετήσει τη θέση κατά την οποία η… Ελλάδα είναι που παραβιάζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα! Αρα, σε ποιον αναφέρεται πραγματικά η Επιτροπή των ίσων αποστάσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας; Αυτό έχει σημασία.

Τα παραπάνω συνιστούν τέτοιο ατόπημα, ώστε ακόμα και η Ντόρα Μπακογιάννη, που μάλλον δύσκολα τη λέει κανείς «αντιευρωπαία», τους τα έσυρε αγρίως. Βέβαια, η κριτική της, αν και στράφηκε κατά της νυν Επιτροπής υπό τη γερμανίδα πρόεδρο, δεν θα έπρεπε να αφορά μόνον αυτή, αλλά κάθε Επιτροπή των τελευταίων πολλών ετών. Γιατί οι ίσες αποστάσεις δεν είναι νέο φαινόμενο. Απλώς τώρα εκφράστηκαν άγαρμπα. Επί της ουσίας όμως κυριαρχούν εδώ και χρόνια. Και μάλιστα σε ζητήματα πολύ πιο σοβαρά από ό,τι στην τοποθέτηση έναντι μιας υστερικής αναφοράς του προέδρου της Τουρκίας κατά του έλληνα Πρωθυπουργού.

Οι Βρυξέλλες, δηλαδή το Βερολίνο, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους να μην ενοχληθεί η Τουρκία. Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα. Είναι νόμος. Αλλωστε, η «συμμαχική» τους στάση έναντι της Ελλάδας, φάνηκε πάλι προ ημερών, όταν ο Ερντογάν καθείλκυσε το πρώτο από τα γερμανικά υποβρύχια. Υποβρύχια που, φυσικά, έχουν έναν και μόνον στόχο: Την Ελλάδα. Και που η πρόσκτησή τους από την Αγκυρα στοχεύει στην εξουδετέρωση του σημαντικού ελληνικού πλεονεκτήματος στη θάλασσα, του μοναδικού μέχρι την άφιξη των γαλλικών φρεγατών. Κάτι που προσδίδει στο ζήτημα των υποβρυχίων ειδική σημασία, την ώρα μάλιστα που οι Τούρκοι βγάζουν πάλι τα ερευνητικά στο Αιγαίο δεσμεύοντας περιοχές για τις οποίες η ΕΕ παραμένει ουδέτερη.

Η Επιτροπή επιχείρησε υποτίθεται να «μαζέψει» την κατάσταση. Ομως τι αξία έχει; Η πραγματική πολιτική των Βρυξελλών, που ενθαρρύνει διαρκώς τους Τούρκους, είχε εκφραστεί. Η Ελλάδα δεν πρέπει να ξεχνά ποια είναι η γνήσια θέση της «κοινής» Ευρώπης: Οχι εκείνη της «διόρθωσης» που μετά επιχειρήθηκε. Αλλά η ουδετερότητα, που έχει φανεί άπειρες φορές. Και να μην τρέφει αυταπάτες περί δήθεν «κοινών συνόρων» που υπάρχουν μόνο στη φαντασία της Αθήνας. Που δεν μαθαίνει.